Σ'ευχαριστώ πολύ που με σκέφτεσαι!

Ένα πρωί...

Ένα πρωί θα ξυπνήσω και δεν θα έχω παρελθόν!
Θα ξεκινήσω να ζω από την αρχή...
Όλα εκείνα τα σημάδια που προδίδουν τον πόνο, 
θα έχουν φύγει από το σώμα μου...το ίδιο και από την ψυχή μου!
Η καρδιά μου θα είναι υγιής 
και δεν θα θυμίζει σε τίποτα την χιλιομπαλωμένη μου καρδιά!
Όλοι όσοι με πλήγωσαν δεν θα υπάρχουν πια ούτε σαν αναμνήσεις που πονάνε...
θα έχουν γίνει κι αυτοί άγνωστοι μέσα στους τόσους αγνώστους!
Όταν θα με ρωτάνε " Έχεις πληγωθεί;",
εγώ θα ρωτάω τι είναι αυτό; 
Κι όταν θα βλέπω ζευγάρια θα χαμογελάω χωρίς  να νιώθω πόνο...
ακόμα κι αν μέσα σε αυτά είναι κάποιος που αγάπησα!
Ένα πρωί θα ξυπνήσω και θα μάθω ξανά από την αρχή να περπατάω!
Θα μάθω να κάνω αργά και σταθερά βήματα προς τα μπροστά...
Ένα πρωί θα ξυπνήσω και θα έχω συμφιλιωθεί με όσα μου συνέβησαν,
θα έχω συγχωρήσει όσους με πλήγωσαν...
Εκείνο το πρωινό τα μάτια μου και το μυαλό μου 
δεν θα γυρίσουν ποτέ ξανά για να κοιτάξουν πίσω.
Εκείνο το πρωινό θα ξεκινήσω να ζω ξανά από την αρχή!

Είμαι ένα μικρό γατάκι...

Ψέματα...σου είπα ψέματα...σου είπα πως όταν θέλω κάτι το λέω..."Θέλω αυτό κι αυτό..."
Ήταν όμως ψέμα γιατί αν έλεγα όντως αυτό που ήθελα θα σου έλεγα ότι θέλω να σε γνωρίσω...να σε γνωρίσω ουσιαστικά!
Εκείνο το βράδυ ήμουν πραγματικά ένα μικρό γατάκι...
Ξάπλωσα στα πόδια σου και ύστερα ήρθα και χώθηκα ανάμεσα στο σώμα σου και το στρώμα...Κι εσύ καθόσουν απλά εκεί...Κουνήθηκες και ξύπνησα, γύρισες από την άλλη για να κοιμηθείς και διαμαρτυρήθηκα, πέρασα από πάνω σου και ήρθα από την μεριά σου αλλά πάλι γύρισες από την άλλη...κατάλαβα πως δεν ήσουν για πολλά και έμεινα στην μεριά μου...
Το πρωί ξύπνησα κι εσύ κοιμόσουν...έσπρωχνα με την πατουσίτσα μου την πλάτη σου για να γυρίσεις...περίμενα υπομονετικά...μέχρι που κάποια στιγμή γύρισες...προσπαθούσα να σηκώσω το χέρι σου για να χωθώ στην αγκαλιά σου...και τότε το άνοιξες, εγώ χάθηκα γρήγορα γρήγορα μέσα και το ξανα έκλεισες...κόλλησα στο στήθος σου και έκρυψα το κεφάλι μου...εσύ με το χέρι σου χάιδευες την πλάτη μου...κι εγώ ήμουν απλά ένα ευτυχισμένο γατάκι που βρήκε μια αγκαλιά να χωθεί...
Κι όταν πια απομακρύνθηκα λίγο μένοντας πάντα μέσα στην αγκαλιά σου, άρχισα να σε επεξεργάζομαι και χάιδευα με την πατουσίτσα μου το μάγουλο σου!
Και επειδή ένα γατάκι δεν είναι μόνο χαδιάρικο αλλά και παιχνιδιάρικο, αφού ξύπνησες άρχισα τα παιχνίδια και δεν σε άφηνα να φορέσεις τα ρούχα σου...
Τώρα είμαι πάλι ένα γατάκι μόνο του που περιμένει πως και πως να χωθεί πάλι στην αγκαλιά σου... για λίγο , για  τόσο τόσο δα λιγάκι!

Viel Glück!

Έχουν μείνει 3 ημέρες για τα προφορικά και 4 για τα γραπτά!
Δεν ξέρω αν νιώθω έτοιμη...νομίζω πως πάντα σε ότι κάνω θα πιστεύω ότι θα μπορούσα να δώσω κάτι παραπάνω!
Προσπαθώ να θυμηθώ την τελευταία φορά που έδωσα εξετάσεις- πέρα των εξεταστικών στη σχολή- για κάποιο πτυχίο. Ήταν στην Δευτέρα Λυκείου για το Proficiency.
Ξέρω ότι μπορώ να τα καταφέρω απλά νιώθω αδύναμη στα προφορικά...δεν είναι ότι δεν ξέρω να μιλάω...αυτό που με πάει πίσω είναι ότι δεν έχω τόση εμπιστοσύνη στον εαυτό μου...ότι αγχώνομαι και δεν μπορώ να θυμηθώ λέξεις και δεν μπορώ να βάλω τις σκέψεις μου σε μια σειρά. Απλά τα χάνω!
Το θέλω τόσο πολύ να πετύχω! Και για τους γονείς μου που με βοηθάνε συνεχώς και δεν θέλω να τους απογοητεύσω αλλά και για εμένα! Θα μου πεις πως κάνεις έτσι; Ένα πτυχίο για ξένη γλώσσα είναι...
Είναι ότι ήταν επιλογή μου! Κανείς δεν με ανάγκασε, ούτε ήταν όπως τα αγγλικά που απλά "πρέπει" να τα ξέρεις!
Την Πέμπτη θα κλάψω όσο περισσότερο μπορώ, θα ξεσπάσω, θα βγάλω όλο το άγχος από μέσα μου...και την Παρασκευή θα πάω να πολεμήσω! Είμαι αποφασισμένη να μην παραδώσω τα όπλα τόσο εύκολα...
Είναι μια τόσο δύσκολη εβδομάδα γιατί πέρα από το διάβασμα για τα Γερμανικά έχω και την εξεταστική των εργαστηρίων στη σχολή, οπότε χθες το άγχος χτύπησε κόκκινο!
Όποιο και να είναι το αποτέλεσμα, που εύχομαι να είναι το καλύτερο δυνατό, συνεχίζω από το Φεβρουάριο δυναμικά τα μαθήματα γερμανικών με ακριβώς επόμενο στόχο το Β2!
Πάμε να σκίσουμε! ;)

Και όπως λένε και στα Γερμανικά viel Glück! :D

Εδώ είμαι...

Ξέρεις ποιο είναι το πρόβλημα;

Το πρόβλημα είναι ότι λείπεις...ότι δεν είσαι εδώ τώρα που πρέπει...τώρα που σε χρειάζομαι...που τα βράδια φοβάμαι να κοιμάμαι μόνη!

Σε εσένα μιλάω...σε εσένα που υποτίθεται θα έρθεις κάποια στιγμή και θα μου αλλάξεις τη ζωή!

Που είσαι και γιατί αργείς να έρθεις;

Εγώ σε ψάχνω παντού αλλά δεν σε έχω βρει ακόμα...μήπως κάπου με ψάχνεις κι εσύ;

Ει! Εδώ είμαι!

Verschieben=αναβάλλω

Was du heute kannst besorgen, das verschiebe nicht auf morgen!

Μην αναβάλλεις για αύριο ό,τι μπορείς να κάνεις σήμερα!