Σε είχα ανάγκη!

Πάλι με επισκέφτηκες στα όνειρά μου,αγάπη μου γλυκιά.Η μορφή σου τόσο γαλήνια σαν άγγελος χωρίς φτερά...
Ήρθες να με βοηθήσεις...το ήξερες οτι δεν ήμουν καλά,το ήξερες ότι σε είχα ανάγκη...και ήσουν εκεί να μου κρατάς το χέρι δίνοντας μου ελπίδα πως όλα θα πάνε καλά!
Ήσουν δίπλα μου και όλα φαίνονταν τώρα τόσο μακρινά...
Σε είχα πραγματικά τόσο πολύ ανάγκη...είχα ανάγκη να σε δώ...να σε ακούσω...να σε αγγίξω...
Το σκηνικό άλλαξε...ένας απέραντος ωκεανός απλωνόταν μπροστά στα μάτια μου...ο ήλιος έλαμπε...και η άμμος έκαιγε...μα όλα φαίνονταν τόσο άχρωμα και ανούσια...ώσπου εμφανίστηκες μπροστά μου...με πήρες απο το χέρι και αρχίσαμε να περπατάμε δίπλα στην ακρογιαλιά...το αεράκι ήταν τόσο δροσερό...καθήσαμε στα βράχια...τα χείλη μας ενώθηκαν τόσο απαλά...τοτε πλησίασες στο αυτί μου και μου είπες'Θα είμαι πάντα δίπλα σου όποτε με χρειαστείς...'και εξαφανίστηκες για ακόμα μια φορά...!
Και είσαι τώρα πάλι μακριά μου...και περιμένω πως και πως να κοιμηθώ για να σε ξανά ονειρευτώ...γιατί σε έχω τόσο πολύ ανάγκη!!!

Και αν κάποτε έζησα ένα όνειρο...τώρα ζω έναν εφιάλτη!!!

Φαντάστηκα...

Κουράστηκα...κουράστηκα να κλαίω και να ελπίζω...κουράστηκα να προσπαθώ να είμαι δίπλα σου χωρίς κανένα αποτέλεσμα δυστυχώς....

Φεύγεις...θέλεις να φύγεις...

Δεν ήμουν ποτέ τίποτα για εσένα...και ούτε θα γίνω ποτέ...!

Σε χάνω μέρα με την μέρα...ώρα με την ώρα...

Πάλι κλαίω...δες με...θέλεις να με δεις?

Πάλι πονάω...πονάω...πονάω...άκουσε με...θέλεις να με ακούσεις?

Πάλι νιώθω να διαλύομαι...νιώσε με...θέλεις να με νιώσεις?

Πάλι,για ακόμα μια φορά αναζητώ ένα αδιέξοδο...το δρόμο της φυγής...!

'Εσπασα εκείνη τη στιγμή...όταν μετά απο ένα 'ίσως' λάθος...κάλυψα το σώμα μου με την κουβέρτα...και δάκρυα κύλισαν ξανά...πρόδωσα τα συναισθήματα μου...τα αγνόησα...τα έβαλα στην άκρη...και πόνεσα...δεν ξέρεις πόσο πόνεσα...και ακόμα πονάω....!Πονάω γιατί ξέρω οτι σ'αγαπάω...σ'αγαπάω...σ'αγαπάω...!!Ήθελα αυτήν την εμπειρία να την είχα αποκτήσει πλάι σου,μαζί σου...!!

Φαντάστηκα...να μου απλώνεις το χέρι κοιτάζοντας με βαθιά στα ματιά...ένας δρόμος απλωνόταν μπροστά...ένα άγνωστο μονοπάτι...φοβάμαι τόσο πολύ κάθε τι το άγνωστο...κι όμως δεν χρειάστηκε να το σκεφτώ...άγγιξα το χέρι σου και το έσφιξα δυνατά δίνοντας σου το μήνυμα...'Είμαι εδώ μαζί σου...και αφού είμαι μαζί σου δεν φοβάμαι τίποτα αγάπη μου...'και σε άφησα να με κατευθύνεις...

Φαντάστηκα...να με φιλάς γλυκά στα χείλη...και εγώ να σου ψιθυρίζω πόσο πολύ σε θέλω...σε θέλω...σε θέλω...πέρασες τα χέρια σου απο κάθε σημείο του κορμιού μου...και άφησες την πιο γλυκιά ανάμνηση...!

Φαντάστηκα...οτι κοιμώμουν βαθιά...μπήκες κρυφά στο δωμάτιο μου...μου χάιδευες τα μαλλιά και με κοιτούσες έτσι όπως κοιμώμουν...μου τραγουδούσες ένα τραγούδι...και όμως ο ήλιος άρχισε να βγαίνει...μου ψιθύρισες 'Καλή σου μέρα,αγγελούδι μου'...με φίλησες στο μέτωπο...και χάθηκες...

Φαντάστηκα...ότι πέρασα μια oλόκληρη νύχτα κλεισμένη στην ζεστή αγκαλιά σου...!

Ήμουν τόσο χαρούμενη με όλα αυτά τα δημιουργήματα της φαντασίας μου...που νόμιζα οτι μπορώ να φαντάζομαι τα πάντα και να είμαι ευτυχισμένη ακόμα και αν είσαι μακριά μου...

'Οταν όμως φαντάστηκα...οτι με ήθελες όσο σε ήθελα και εγώ...όλα όσα είχα φανταστεί γκεμίστηκαν...και είμαι πάλι εδώ και κλαίω...κλαίω...κλαίω...!!!

Και άμα πέσω...θα με σηκώσεις?

Όταν κλείνω τα μάτια

και με τη σκέψη μου σε φέρνω

κοντά μου,οι παλμοί ανεβαίνουν

και αναζητώ το οξυγόνο.

Αγγίζω την πλασματική σου εικόνα

και σ'έχω κοντά μου,

εδώ στην αγκαλιά μου.

Η επαφή είναι μοιραία

και νιώθω τόσο ωραία.

Τα χέρια μου ανοίγω

και στην αγκαλιά μου σε κλείνω.

Μα όλα είναι ένα ψέμα

και σύντομα φεύγεις

μακριά απο εμένα...!

Μπορώ?

Μπορώ μακριά σου να ζήσω?

Μπορώ όσα ζήσαμε να σβήσω?

Μπορώ να κάνω ένα delete απο το μαυλό μου?

Και να διαγράψω μια για πάντα το παρελθόν μου?

Μια καινούρια ζωή να ζήσω

και τις ωραίες μόνο στιγμές να κρατήσω...

να ζώ για τον εαυτό μου

και να φροντίζω για το καλό μου.

Στην λογική να υπακούσω

και την καρδιά να παρακούσω.

Τα μηνύματα της να αγνοώ

και ας πάνε όλα στο καλό!

Όταν μου είπες σ΄αγαπώ

σταμάτησε ο χρόνος,

και καθόμουνα να σε κοιτώ

χωρίς να περνάει ο χρόνος.

Σε χάζευα,σε θαύμαζα

και λησμονούσα

όσα μαζί σου πέρασα

και ποτέ δεν θα ξεχνούσα!

Όταν μου είπες σ΄αγαπώ

σταμάτησε ο χρόνος,

και κλαίω τώρα εγώ

χωρίς να περνάει ο πόνος.

Ίσως!

Ίσως και να χάθηκα στο δρόμο της αλήθειας...

Ίσως να πήρα λάθος αποφάσεις και να έκανα λάθος επιλογές...

Ίσως να έκανα πολλά λάθη και μου στοίχισε ακριβά...

Ίσως να μην ξέρω που πηγαίνω ή που πατώ...

Ίσως όλα όσα ζω να είναι ένα μεγάλο ψέμα...

Σίγουρα όμως σ' αγαπώ και σε έχω στο μυαλό,

κάθε ώρα και λεπτό...!!!

Το φεγγάρι βγήκε στον νυχτερινό ουρανό,

τα αστέρια φώτισαν το μονοπάτι,


που έφτιαξα για να σε φέρω κοντά μου


μα εσύ είσαι ακόμα μακριά μου.


Το φως τους τρεμοσβήνει...σημάδι σου δίνει....


Πως δεν αντέχω μακριά σου


κι αναζητώ την αγκαλιά σου!


...και τα μάτια του φάνταζαν σαν μαύρα διαμάντια μέσα στο σκοτάδι της νύχτας...
τόσο μαγευτικά,τόσο θανατηφόρα...

Καρδούλα μου

Χτυπά η δικιά σου η καρδιά τόσο δυνατά όσο η δικιά μου?

Κάθε χτύπος της και κάθε σκίρτημα μπροστά στη θέα των ματιών σου μου βεβαιώνει πόσο πολύ σ'αγαπά!

Πονάει!Επειδή είσαι μακριά της...

Πονάει!Επειδή σε θέλει κοντά της...

Έχει ραγίσει...έχει σπάσει σε χίλια μικρά κομμάτια!

Αυτό που αναζητά είναι η φροντίδα σου...

Πεθαίνει σιγά σιγά...όσο συνεχίζεις να την απαρνιέσαι...

Την ακούς...το όνομά σου αντιχεί και έχει βαθιά χαραγμένο...

Στα δυο έχει χωριστεί,χωρίς να ξέρει ποιο είναι το πεπρωμένο...

Αρνήται πεισματικά να σε ξεχάσει...

αλλά στα βάθυ της σε έχει θάψει...
Δεν ξέρει αν πρέπει όλα να τα αφήσει πίσω...

Προσπαθεί να προχωρήσει...μα κάτι την εμποδίζει...

Ίσως η ανάμηση του πρώτου φιλιού...

και η ελπίδα...αυτή η καταραμένη ελπίδα...

που έχει φωλιάσει...

και δίνει αυτήν την ψεύτικη ελπίδα...!!!

Εικόνα:Το κολάζ...επιτέλους το τελείωσα...!

Βοήθησε με να διώξω αυτήν την ελπίδα!