Όλοι οι άντρες που έχω γνωρίσει μέχρι τώρα μπορεί να ήταν διαφορετικοί, είχαν όλοι όμως ένα κοινό μεταξύ τους!
Κανένας δεν ήταν άξιος εμπιστοσύνης!
Ίσως αυτή να είναι η τιμωρία όταν κάνεις κάτι με κάποιον που έχει ήδη κάτι άλλο στη ζωή του, να μην μπορείς να εμπιστευτείς κανέναν...γιατί το βλέπεις μπροστά στα μάτια σου να συμβαίνει!
Και δυστυχώς το έχω δει πάνω από μια φορά!
Τη Δευτέρα το πρωί ξύπνησα με ένα καμπανάκι να χτυπά στο κεφάλι μου.
Μου έλεγε ότι θα πληγωθώ...ότι για άλλη μια φορά έχω αφήσει τον εαυτό μου και έχω αρχίσει να κρεμιέμαι πάνω από κάποιον, να περιμένω πράγματα από κάποιον που δεν ξέρω τι πραγματικά θέλει.
Αυτό το καμπανάκι με ξύπνησε!
Μου θύμισε ότι πρέπει να κρατήσω τις άμυνες μου και όσο περνάνε οι μέρες μου τόνισε λάθη που έχω ξεκινήσει να επαναλαμβάνω τον τελευταίο καιρό, όπως να παρατάω τους φίλους μου για να τρέξω σε κάποιον που προτιμά να βγει με τους φίλους του από το να κοιμηθούμε μαζί!
Γιατί δηλαδή εγώ να βάζω τους δικούς μου φίλους κάτω από αυτόν;
Δεν τον εμπιστεύομαι, δεν εμπιστεύομαι κανέναν!
Φαντάζομαι τα βράδια που δεν μιλάμε να τα περνά μαζί με κάποια άλλη...τις φορές που λέει ότι κοιμάται και αργεί να απαντήσει να κοιμάται με κάποια άλλη και να απαντάει απλά όποτε βρει ευκαιρία, τα βράδια που βγαίνει έξω να γυρνά σπίτι με κάποια άλλη!
Δυστυχώς φοβάμαι ότι με όσα έχω ζήσει ποτέ δεν μπορέσω να υπάρξω σίγουρη για κανέναν...
Κανένας δεν ήταν άξιος εμπιστοσύνης!
Ίσως αυτή να είναι η τιμωρία όταν κάνεις κάτι με κάποιον που έχει ήδη κάτι άλλο στη ζωή του, να μην μπορείς να εμπιστευτείς κανέναν...γιατί το βλέπεις μπροστά στα μάτια σου να συμβαίνει!
Και δυστυχώς το έχω δει πάνω από μια φορά!
Τη Δευτέρα το πρωί ξύπνησα με ένα καμπανάκι να χτυπά στο κεφάλι μου.
Μου έλεγε ότι θα πληγωθώ...ότι για άλλη μια φορά έχω αφήσει τον εαυτό μου και έχω αρχίσει να κρεμιέμαι πάνω από κάποιον, να περιμένω πράγματα από κάποιον που δεν ξέρω τι πραγματικά θέλει.
Αυτό το καμπανάκι με ξύπνησε!
Μου θύμισε ότι πρέπει να κρατήσω τις άμυνες μου και όσο περνάνε οι μέρες μου τόνισε λάθη που έχω ξεκινήσει να επαναλαμβάνω τον τελευταίο καιρό, όπως να παρατάω τους φίλους μου για να τρέξω σε κάποιον που προτιμά να βγει με τους φίλους του από το να κοιμηθούμε μαζί!
Γιατί δηλαδή εγώ να βάζω τους δικούς μου φίλους κάτω από αυτόν;
Δεν τον εμπιστεύομαι, δεν εμπιστεύομαι κανέναν!
Φαντάζομαι τα βράδια που δεν μιλάμε να τα περνά μαζί με κάποια άλλη...τις φορές που λέει ότι κοιμάται και αργεί να απαντήσει να κοιμάται με κάποια άλλη και να απαντάει απλά όποτε βρει ευκαιρία, τα βράδια που βγαίνει έξω να γυρνά σπίτι με κάποια άλλη!
Δυστυχώς φοβάμαι ότι με όσα έχω ζήσει ποτέ δεν μπορέσω να υπάρξω σίγουρη για κανέναν...


