Σε ξεχνάω

Νιώθω ότι σιγά σιγά όλα όσα αισθανόμουν ή όλα όσα νόμιζα ότι αισθανόμουν αρχίζουν να χάνονται με το πέρασμα του χρόνου...!Σε νιώθω τόσο μακριά και όμως προσπαθώ απεγνωσμένα να σε κρατήσω κοντά μου...Γιατί το κάνω αυτό...δεν μπορώ να καταλάβω...!

Έχω ξεχάσει τα πάντα...λες και δεν υπήρχες ποτέ στη ζωή μου...είναι σαν να χάθηκες μέσα σε μια βραδυά...Δεν το θέλω αυτό...προσπαθώ να σε φέρνω στο νου μου όσο πιο συχνά γίνεται...φοβάμαι ότι σε ξεχνάω....και δεν το θέλω αυτό...

Ίσως πρέπει να σε ξεχάσω...να αφήσω τα πράγματα να πάρουν το δρόμο τους...ίσως είναι και αυτό που θέλεις πραγματικά...να σε βγάλω από τη ζωή μου...

Δεν ανήκω στην καθημερινότητα σου...ούτε καν στη ζωή σου...αισθάνομαι ότι σε ενοχλώ....και δεν το θέλω...απλά νοιάζομαι για εσένα και θέλω να είσαι καλά...

Ο καιρός περνάει τόσο γρήγορα...όλα αλλάζουν...έχω αλλάξει τόσο πολύ...

Κοιμάμαι με την ζωγραφιά που έφτιαξα για εσένα...την ίδια μέρα που μου είπες 'Ζωγράφισε μου κάτι'...και ήξερα ακριβώς τι να σου ζωγραφίσω...και πέτυχε!!!Πρέπει να τη δεις αυτή τη ζωργαφιά...να καταλάβεις ότι εγώ θυμάμαι ότι μου είχες πει πως σου αρέσει...!!

Πιστεύω σε έσενα...και ξέρω πως θα έρθεις την πιο κατάλληλη στιμγή...όταν θα σε έχω ανάγκη...!!!

Γατάκι

Ξανά και ξανά είσαι εσύ στο μυαλό μου...τι κάνεις,που είσαι...!!Είσαι άραγε καλά...?!

Αχ...!!Νιώθω σαν να λειτουργώ μηχανικά...Δεν θυμάμαι τι έκανα χθές...ενώ το χθές μοιάζει με έναν αιώνα...και περνάνε τόσο γρήγορα οι ώρες...οι μέρες...οι εβδομάδες...!

Και κάθομαι και μετράω τις ώρες...τις μέρες και τις εβδομάδες...μέχρι να βρεθώ και πάλι κοντά σου...στην αγκαλιά σου, εκεί που ανήκω πραγματικά...!

Κάθε πρωί που φεύγω απο το σπίτι...έξω στην είσοδο με περιμένει η πιο γλυκιά γατούλα...μόλις την βλέπω της χαμογελάω...γιατί μου θυμίζει ότι καλύτερο...εσένα...άλλοτε με αφήνει να την χαιδέψω...ενώ με κάθε απότομη κίνηση που θα κάνω...απομακρύνεται...φοβάται η καημένη...!

Εγώ όμως δεν πρόκειται να την πειράξω...γιατί με κάνει να ξεκινάω τη μέρα μου με ένα μεγάλο χαμόγελο...!

Θέλω τόσο πολύ να ακούσω την φωνή σου...το όνομά μου να βγαίνει απο το στόμα σου ή να με λες όπως μόνο εσύ με λες...γατάκι...μου αρέσει τόσο πολύ όταν το λες...!

Θέλω τόσο πολύ να σε δώ...μου έχει λείψει η μορφή σου...τα μάτια σου...τα χείλη σου...!

Σε περιμένω...!

Πίστεψε!

Τα όνειρα δεν χάνονται είναι η προσπάθεια που μετρά...!

Τίποτα δεν χάθηκε είναι μόνο η στιγμή...!

Άφησε το τίποτα,βρες μια νέα αφορμή...!

Μην μένεις στη σιωπή..,,!

Πίστεψε πιο ψηλά, εκεί είναι όλα καλά,

θα γίνουν όλα φανερά στα μάτια σου ξανά...!!!

Πως χάνω τον έλεγχο

Με εκπλήσεις τόσο ευχάριστα και χαίρομαι...χαίρομαι που σε αισθάνομαι κοντά μου...ακόμα και αν είσαι μακριά...

Όταν μου στέλνεις μήνυμα...ένα χαμόγελο σχηματίζεται στα χείλη μου...

Το 'Καλημέρα' σου...μου δίνει δύναμη και χαρά για όλη την υπόλοιπη μέρα...!

Όταν με παίρνεις τηλέφωνο θέλω να πετάξω απο τη χαρά μου...να βγω στο δρόμο και να φωνάξω...να αρχίσω να χοροπηδάω...!

Θέλω να μαθαίνω νέα σου...θέλω να ξέρω οτι είσαι καλά...

Πως χάνω τον έλεγχο...και ενώ δεν πρέπει εγώ σε θέλω ακόμα...!!

Σε θέλω τόσο πολύ...θέλω τόσο πολύ να σε δώ...να νιώσω τα χέρια σου πάνω μου...να με αγκαλιάσεις...και να πάρω τα φιλιά σου που τόσο μου έχουν λείψει...

Είμαι σε άμυνα...και προσπαθώ να κρατάω κάθε σκέψη που έχει να κάνει με έσενα όσο πιο μακριά γίνεται...δυστυχώς όμως δεν τα καταφέρνω...!!Γιατί είσαι σε όλες τις σκέψεις...

Πως χάνω τον έλεγχο και πέφτω πάλι στη μάχη...ενώ δεν πρέπει πια σκαλίζω πάλι τη στάχτη...

Δεν ξέρω

Δεν ξέρω γιατί αλλά σήμερα νιώθω τόσο έντονα την ανάκγη να μάθω τι κάνεις... αν είσαι καλά...είσαι άραγε καλά...?
Αναρωτιέμαι συνεχώς τι μπορεί να κάνεις τώρα άραγε...όλο σημάδια...παντού το όνομά σου...
Και κάτι μέσα μου με σπρώχνει προς τα εσένα...να δώ αν είσαι καλά...
Το μυαλό μου όμως και η λογική μου μου λέει να μην το κάνω...να μείνω μακριά...
Δεν είναι ότι δεν νοιάζομαι για εσένα...νοιάζομαι...και μάλιστα όσο δεν μπορείς να φανταστείς...μα πιο πολύ νοιάζομαι για τον εαυτό μου...και για την ηρεμία μου...προσπαθώ να μείνω μακριά απο ότι μπορεί να με πληγώσει και να με στεναχωρήσει...
Τώρα το έχω ανάγκη όσο ποτέ άλλοτε να μείνω μακριά σου...να μην σε σκέφτομαι...γιατί είσαι μακριά πλέον...πολύ μακριά...
Γιατί νιώθω ότι κάτι δεν πάει καλά...
Είναι ιδέα μου μάλλον...δεν ξέρω...είμαι τόσο μπερδεμένη...!!!

Ήρθες πάλι

Και όταν φαίνεται πως όλα αλλάζουν και έχεις φύγει μακριά...

είσαι και πάλι τόσο κοντά...για πόσο όμως?

Και εγώ που νόμιζα πως κατάφερα να ξεφύγω...

Δεν ξέρω αν ελπίζω πως θα ξανα έρθεις...

είμαι σχεδόν σίγουρη πως θα ξανα έρθεις...το νιώθω...

αλλά θέλω να με διαψεύσεις!

Το θέλω αυτό πραγματικά?

Θέλω να με ξεχάσεις?

Όχι...δεν το θέλω...Δεν ξέρω τι περιμένω...

Το μόνο που ξέρω είναι ότι μόλις προσπάθησα να σε διαγράψω απο τη ζωή μου εμφανίστηκες ξανά,τόσο ξαφνικά...!

Σε θέλω,δεν το αρνούμαι!

Όλα έρχονται εκεί που δεν το περιμένεις!

Και δεν το περίμενα...και δεν θα περιμένω να ξανα έρθεις γιατί μόνο τότε ίσως ξανα έρθεις!

Να προσέχεις...εγώ θα είμαι εδώ...!

Δύναμη

...αυτό χρειάζομαι πραγματικά...πολύ δύναμη, κουράγιο και υπομονή...
Τα κατάφερες...δεν νιώθω πλέον τίποτα παραπάνω πέρα απο ένα μεγάλο κενό...
Θα προχωρήσω...και θα τα καταφέρω...πραγματικά θα το κάνω...δεν θα ξανά κοιτάξω πίσω...!
Θα σταματήσω να κλαίω...αν και δεν ξέρω αν θα τα καταφέρω...θα το προσπαθήσω όμως....
Δεν ξέρω αν φτάσαμε στο τέλος...αλλα θέλω να το ελπίζω...
Είναι όπως στην διαδρομή με το λεωφορείο μέχρι να φτάσω στο τέρμα...όσο είμαι στο λεωφορείο, δεν μπορώ να σταματήσω να σκέφτομαι...και όσο σκέφτομαι πονάω...πολλές φορές κλαίω κιόλας κοιτώντας έξω απο το παράθυρο...νομίζω οτι αυτή η διαδρομή έχει γίνει το πιο ωραίο κομμάτι της καθημερινότητας μου...θα το αλλάξω όμως...
Μετά όταν κατεβαίνω απο το λεωφορείο όμως...και ο αέρας με χτυπάει στο πρόσωπο...τότε είναι που βάζω το μυαλό μου σε τάξη...αρχίζω να ελπίζω πως όλα θα πάνε καλά...βλέπω την σκιά μου στο δρόμο και τα μαλλιά μου να ανεμίζουν...και ξέρω πως υπάρχει κάτι καλύτερο..
Και πράγματι...υπάρχει κάτι πολύ καλύτερο...απο εσένα...υπάρχει εκείνος...που με κάνει χαρούμενη...με κοιτάει στα μάτια και μου χαιδέυει τα μαλλιά...που είναι δίπλα μου και κάνει σχέδια για το μέλλον στα οποία είμαι και εγώ μέσα...
Όλα όσα γίνονται,γίνονται για κάποιο λόγο...όπως και αυτά που δεν γίνονται...!
Εφοδιάσου με ΔΥΝΑΜΗ...!

Το πρώτο φιλί

Μια φορά και έναν καιρό ήμουν εγώ και ήσουν και εσύ...Συναντηθήκαμε κάποτε τυχαία και η ματιά μου έπεσε κατευθείαν επάνω σου!Με κοιτούσες με εκείνο το βλέμμα που έβγαζε τόση ζεστασιά και ηρεμία...

Σε είχα ξαναδεί ,ήμουν σίγουρη ότι κάπου σε είχα ξαναδεί...Ήσουν εσύ αυτός που πρωταγωνιστούσε στα όνειρά μου...Ήθελα να σε γνωρίσω,παρακαλούσα να σε γνωρίσω...και τότε ήταν που με πλησίασες με αργά βήματα μέχρι που έφτασες δίπλα μου...μου φίλησες το χέρι και μου αποκάλυψες το όνομά σου!

'Ειρήνη' ,είπα εγώ...

'Χάρηκα',είπες και μου χαμογέλασες φανερώνοντας μου το τέλειο χαμόγελο σου.

Αρχίσαμε να συζητάμε...με είχες μαγέψει με όσα έλεγες...όλα φαίνονταν τόσο σωστά!Ήθελα να σε γνωρίσω ακόμα καλύτερα...επιθυμούσα τρελά να μπω στην καθημερινότητα σου και να γίνω κομμάτι της ζωής σου...

Η νύχτα μπήκε για τα καλά....με λύπη σου είπα οτι πρέπει να φύγω και χάρηκα όταν ξαφνικά μου πρότεινες να με συνοδέψεις μέχρι το σπίτι μου.

'Ευχαρίστως', είπα!Ένιωθα τόσο αμήχανη,είχα εκείνο το χαζό χαμόγελο σαν ένα 11χρονο κοριτσάκι!Σε κοιτούσα με την άκρη του ματιού μου...ήσουν τόσο όμορφος!!Και φτάσαμε μπροστά στο σπίτι μου...Πήγα να σε αποχαιρετήσω,να σε φιλήσω στο μάγουλο.Τότε εσύ τραβήχτηκες και μου είπες'Μπορώ να σου δώσω ένα διαφορετικό φιλί?'Και τότε τα χείλη μας ενώθηκαν...!!!

Το πρώτο μας φιλί η πιο γλυκιά ανάμνηση μου...

Καλό Μήνα!