I feel...

Τι *σκατο*συναίσθημα είναι αυτό...όταν σκέφτεσαι ότι δεν έχεις καμία απολύτως σημασία για κάποιον,ο οποίος για εσένα είναι σχεδόν τα πάντα...ο οποίος για εσένα υπήρξε και υπάρχει ακόμα μέσα στην καρδιά σου!
I feel so sorry for myself!

http://www.youtube.com/watch?v=Rbrn22oNTmU&feature=related

Φαντασία μου μεγάλη!

Στέκεσαι μπροστά στη πόρτα...γυρνάω και σε κοιτάω...τόσο ψηλός,τόσο όμορφος...τα κουμπιά απο το μπλέ-καρό πουκάμισο σου είναι ανοιχτά...πλησιάζεις ελάχιστα...υπάρχει μια απόσταση μεταξύ μας...θέλω τόσο πολύ να πλησιάσω...να σε αγγίξω...να χωθώ στην αγκαλιά σου...!
Στέκεσαι μπροστά στην πόρτα...γυρνάω να σε κοιτάξω...και έχεις εξαφανιστεί...!!!
Δεν είσαι εδώ...δεν μπορώ να σε πλησιάσω...δεν μπορώ να σε αγγίξω...
Μπορεί να μην το έγραψες όπως ίσως θα ήθελες άλλα όποτε ξαπλώνω στο κρεβάτι τα μάτια μου βλέπουν γραμμένο το όνομα σου...Αλέξης!
Όπως ελπίζω ότι θα ξεθωριάσουν εκείνα τα δύο γράμματα από το πάτωμα του δωματίου...κάτω απο το κρεβάτι μου...Α+Ο..έτσι ελπίζω να ξεθωριάσουν τα αισθήματα μου και οι αναμνήσεις...
Και αν ο χρόνος δεν το πετύχει...θα βρώ τρόπο για να το σβήσω μόνη μου, μια και έξω!

Things you may want to know about me! :)

Είδα ότι με κάλεσαν και εμένα να παίξω αυτό το blogoπαιχνίδι...με λίγη καθυστέρηση λοιπόν λέω να γράψω και εγώ 7 πραγματάκια για εμένα,που μάλλον δεν γνωρίζετε...
1.Απο όταν ήμουν μικρή είχα πρόβλημα με τις φιλίες...Ποτέ δεν είχα μια πραγματική φίλη!Τα έχω ξεχάσει όμως αυτά και προτιμώ να μην τα θυμηθώ τώρα!Τα τελευταία 3-4 χρόνια έχω βρεί την καλύτερη κολλητούλα του κόσμου...την λατρεύω,την αγαπάω,τα πάντα όλα!Πάντα είμαστε η μια δίπλα στην άλλη...μαζί κατεβάζουμε τα μπουκάλια με τις βότκες,μαζί ξενυχτάμε,μαζί κάνουμε βλακείες...τι να πρωτο θυμηθώ...!!!Οι ωραιότερες στιγμές της ζωής μου...όσες φορές και να σου πω ότι σ'αγαπάω δεν είναι αρκετό στο έχω ξαναπεί...
Μουσούδα μου...άμα το δεις αυτό και όταν το δεις...αν και τα λέμε συνέχεια αυτά...ΠΑΝΤΑ ΜΑΖΙ...!!!Μπορώ εγώ χωρίς το ταίρι μου;Έχουμε να περάσουμε πολλά ακόμα...είσαι η καλύτερη...ότι κι αν συμβεί εγώ θα είμαι εδώ...πάντα δίπλα σου,κοντά σου...Σ'ΑΓΑΠΩΩΩΩΩΩ....!!!
2.Μου αρέσουν πολύ τα ισπανικά.Γενικά μου αρέσουν οι ξένες γλώσσες και θα ήθελα να μάθω όσες περισσότερες μπορώ...Ξέρω αγγλικά και λίγα γαλλικά...είχα ξεκινήσει να μαθαίνω ισπανικά απο ένα site στο ιντερνετ αλλά που χρόνος...Ακόμα ξέρω να διαβάζω και καταλαβαίνω πολωνικά...Η μαμά μου είναι απο την Πολωνία...έχω πάει αρκετές φορές και όταν ήμουν μικρή η μαμά μου μας πήγαινε να μάθουμε πολωνικά αλλά τελικά ποτέ δεν καταφέραμε να μάθουμε ούτε εγώ ούτε η αδερφή μου...αν και εντάξει δεν είμαι τελείως άσχετη δυο πραγματάκια ξέρω να τα πω...!
3.Είμαι πολύ περίεργο άτομο...τη μια στιγμή μπορεί να γελάω και την άλλη να κλαίω...δεν ξέρω ούτε εγώ η ίδια τι θέλω...έχω συνεχώς νεύρα τα οποία ξεσπάω μόνο μέσα στο σπίτι μου...!'Τα νεύρα μου...' πρέπει να είναι η αγαπημένη μου φράση!Οι περισσότεροι όταν με γνωρίζουν βλέπουν ένα ήρεμο καλό κοριτσάκι που δεν μιλάει σχεδόν καθόλου...μέχρι να με γνωρίσουν καλύτερα για να καταλάβουν πόσο μεγάλο πειραχτίρι είμαι!
4.Πράγματα που απο άλλους θα θεωρούνταν σκουπίδια για εμένα είναι πολύ σημαντικά...διάφορα πράγματα για να μου θυμίζουν διάφορες στιγμές...ίσως γιατί φοβάμαι ότι θα τις ξεχάσω...χαρτάκια,τάπες,χαρτοπετσέτες,εξώφυλλα απο βιβλία,διαγωνίσματα,αποδείξεις!Ενα απο τα αγαπημένα μου είναι ένα χάρτινο κοκοράκι που απέκτησα φέτος το καλοκαίρι...ήταν στο παγωτό που είχα φάει σε ένα μαγαζί στη Σίβηρη!:P 5.Είμαι πολύ κρυουλιάρα και αρρωσταίνω πολύ ευκολα...!!!Κοιμάμαι με δύο κουβέρτες και ένα πάπλωμα...ούτε στο Βόρειο Πόλο να έμενα...δεν αντέχω καθόλου το κρύο...γι'αυτό και προτιμώ το καλοκαίρι...πέρσυ αρρώστησα 3 φορές(με πυρετό)...να δούμε φέτος τι θα γίνει...αν και δεν βλέπω καμία βελτίωση γιατί αυτή την εβδομάδα πάλι άρρωστη ήμουν! 6.Μου αρέσει πολύ να ζωγραφίζω...να βγάζω φωτογραφίες...έχω καλλιτεχνική φύση!Όταν τελειώσω το σχολείο με το καλό θέλω να παρακολουθήσω μαθήματα ζωγραφικής για να βελτιωθώ και να γίνω πολύ καλύτερη!
7.Κάνω πολλά όνειρα...πάρα πολλά όμως...φέρνω στο μυαλό μου καταστάσεις και στιγμές απο το μέλλον που τις σκηνοθετώ εγώ...τις βλέπω όπως θα ήθελα εγώ να γίνουν...προσέχω ακόμα και την πιο μικρή λεπτομέρεια...απο το που θα εξελίσσεται το σκηνικό μέχρι τι παπούτσια θα φοράω...!!!Αν και αυτό δεν είναι καλό...τα καλύτερα είναι αυτά της στιγμής...εκείνα που έρχονται ξαφνικά...!!!

Λέω να τολμήσω να βάλω μια φώτο μου...Το σκουλαρίκι το έβγαλα πριν αρχίσει το σχολείο...και το μαλλί μου έχει μακρίνει αρκετά απο τότε...έχω και άλλες καλύτερες(OMG τι ψώνιο!:P)

Τόση αδιαφορία!

Πολεμάω για να ξεχάσω...πολεμάω με τον εαυτό μου,με τις αναμνήσεις,με τις σκέψεις μου...
Συνεχώς σε ψάχνω...και τελικά εκνευρίζ0μαι με τον εαυτό μου γιατί πάντα βρίσκει τρόπους για να σε βρει...πάντα όμως απο απόσταση...δεν σε βλέπω,δεν σε αγγίζω,δεν σου μιλάω...
Μπορεί εσύ να ξέχασες απο που γνωριστήκαμε εγώ όμως το θυμώμουν πάντα...μπορεί απλά να μου είχες μιλήσει και να μην είχαμε γίνει φίλοι...εγώ όμως μετά απο καιρό είχα ψάξει να σε βρώ...και είχα αποθηκεύσει τη σελίδα του προφίλ σου...δεν πίστευα ότι θα σε δω online και όμως...εκείνη η πράσινη βουλίτσα και η επιλογή για συνομιλία...
Μπορούσα να σου μιλήσω...μπορώ να σου μιλήσω...δεν τολμάω...δεν θέλω...τι να σου πω;
Δεν χρειάζεται να μπερδεύονται πάλι τα πράγματα...εσύ ζεις τη ζωή σου και εγώ την δικιά μου...εσύ χωρίς να σου καίγεται καρφί και εγώ με ανοιχτές πληγές...!
Εσύ δεν νοιάζεσαι...δεν νοιάζεσαι καθόλου...γιατί να νοιαστώ εγώ για σένα...πες μου...!!!
Πες μου γιατί νοιάζομαι ακόμα για εσένα...προσπαθώ να γίνομαι σκληρή με τον εαυτό μου...δεν θέλω να νιώθω τίποτα για εσένα...γιατί και το παραμικρό σου δίνει αξία...θέλω απλά να αδιαφορώ...να μην με νοιάζει...να είσαι ένας ξένος...ούτε και αυτό...γιατί ακόμα και αυτό κρύβει κάποιο συναίσθημα,αφού σε γνώρισα και απο την καλή και απο την ανάποδη...θέλω να είσαι κάποιος που πέρασε και απλά δεν άγγιξε!Αυτό ακριβώς...
Κάποιος που περάσαμε απλά καλά και μετά ξεχάστηκε...
Θέλω όταν σε δω έξω στο δρόμο...να σε κοιτάξω στα μάτια καθώς περνάω από μπροστά σου, να σου χαμογελάσω και να συνεχίσω το δρόμο μου...!
Αυτή την απορία θα την έχω πάντα...τι άνθρωπος είσαι...πόσο αναίσθητος μπορεί να είναι κάποιος...βλέπεις ότι έχω εξαφανιστεί αλλα εσύ τίποτα...ούτε ένα τηλεφώνημα,ούτε ένα μήνυμα να δεις μόνο αν είμαι καλά...αν πέθαινα,θα κυλούσε έστω ένα δάκρυ απο τα μάτια σου ή ήμουν το 'ΤΙΠΟΤΑ' στη ζωή σου ώστε θα έλεγες απλά ένα 'Κρίμα!'...

Φαντάρε μου!

Καλός πολίτης φαντάρε μου!
Πόσο καιρό περίμενες αυτή την ημέρα...πόσο καιρό περίμενα την ημέρα που θα στο έλεγα αυτό...
Ήρθε αυτή η μέρα...και μάλλον τώρα αισθάνεσαι ελεύθερος...
-Πως αισθάνεσαι άραγε πραγματικά...μακάρι να ήξερα...!!!
Εύχομαι απο εδώ και πέρα όλα να σου πάνε καλά και να βρείς το δρόμο σου...!!!
Να είσαι καλά και να προσέχεις!

Κάποτε με είχες ρωτήσει πως θα σε φωνάζω όταν απολυθείς...!Για μένα θα είσαι πάντα ο φαντάρος μου...αφού τώρα πια δεν χρειάζεται να σε φωνάζω...!!!

Ποιος γελάει;

Δεν ξέρω αν θα το πιστέψεις!Γυρνούσα χθες σπίτι μαζί με έναν συμμαθητή μου όταν αυτός με ρώτησε...
-Πως μπορείς και γελάς συνέχεια;Τι άνθρωπος είσαι;
Και πάλι γέλασα!
Σκέφτηκα όσα συνέβαιναν λίγα λεπτά πριν...
Είμασταν μέσα στην τάξη...ο κύριος μιλούσε,εξηγούσε...και εγώ σκεφτόμουν τα δικά μου...!
Τι σκεφτόμουν;
Τις μέρες εκείνες που είχες έρθει σπίτι μου...προσπαθούσα να θυμηθώ...προσπαθούσα να φέρω στο μυαλό μου τις στιγμές εκείνες...την εικόνα σου!Γιατί δεν ξέρω αν σε θυμάμαι...φοβάμαι ότι έχω ξεχάσει τα χαρακτηριστικά του προσώπου σου...με φοβίζει που στα όνειρα μου δεν βλέπω εσένα...αλλά όλα μου τα όνειρα έχουν να κάνουν με εσένα...!!!
Προσπαθούσα να θυμηθώ όσες περισσότερες λεπτομέρειες μπορούσα...πράγματα που είπαμε,στιγμές που βρισκόμουν στην αγκαλιά σου...!!!
Βούρκωσα πολλές φορές...αλλά μόλις έβλεπα ότι πάει να ξεφύγει η κατάσταση έκανα αποσύνδεση με τις αναμνήσεις και επέστρεφα στην πραγματικότητα...πρόσεχα αυτά που έλεγε ο καθηγητής...μέχρι να ηρεμήσω για να ξεφύγω ξανά...
Του είπα αυτό που λένε...Κάποιες φορές αυτοί που γελούν πολύ είναι εκείνοι που πονάνε περισσότερο!
Έτσι είναι...γιατί μέσα απο το γέλιο προσπαθώ να ξεχαστώ...προσπαθώ να κρύψω αυτά που νιώθω πραγματικά!
Ποιος γελάει...ΕΓΩ...η μεγαλύτερη κλαψιάρα!
Που στην σκέψη ότι ίσως έχεις διαγράψει τον αριθμό μου έβαλα τα κλάματα...αντί να πω 'Σιγά...εε και τι έγινε!'
Εγώ...που απο τις 24 ώρες της ημέρας...τις 4 κλαίω σίγουρα,καθημερινά!

2 και σήμερα!

Δεν...

Δεν υπήρξες...Δεν υπάρχεις...Δεν θα υπάρξεις ποτέ...!!!

Άσε με να το λέω μπας και το πιστέψω κάποια στιγμή!

Πόρτες κλειστές

Μου είχες θυμώσει...'Πας καλά;'...είπες ότι με περίμενες να έρθω...είχες αφήσει την πόρτα ανοιχτή...με περίμενες...!!!
Μόνο που στα όνειρα βλέπουμε συνήθως αυτά που θέλουμε να δούμε,αυτά που θέλουμε να γίνουν ή αυτά που μας απασχολούν τελευταία...!
Μα και αλήθεια να ήταν αυτό το όνειρο και να με περίμενες...εγώ δεν μπορώ να έρθω...στο διάδρομο που περπατάω όλες οι πόρτες είναι κλειστές...δεν έχω μαζί μου κλειδιά,ούτε και την δύναμη να σπάσω τις πόρτες...

Μέσα στην καρδιά μου!

Μπορεί να έφυγες από τη ζωή μου...γιατί έτσι το επέλεξες...επειδή ίσως έτσι έπρεπε να γίνει...μπορεί να χάθηκες μέσα στους δρόμους της ωραίας μας Θεσσαλονίκης...αλλά άμα τυχαία με συναντήσεις μπροστά σου,προσπάθησε να κοιτάξεις πιο βαθιά...για εμένα είσαι ακόμα...εδώ......μέσα στην καρδιά μου...!

Καλό μήνα σε όλους!