Εσένα...

Με ρώτησες αν μόνο όταν πίνω θα μιλάω...απλά τότε είναι που βγαίνουν πιο εύκολα...χωρίς να σκεφτώ τίποτα...χωρίς να με νοιάζει τίποτα...
Ένα μπέρδεμα το θέμα μας...όπως είπες...αυτή τη φορά μίλησα χωρίς να με νοιάζει τίποτα...ξέρεις τι μου έχει μείνει πιο πολύ...΄Απο μένα τι θες?Αγάπη?'...Απάντησα αυτό που σκέφτομαι συνέχεια...'Σου ζήτησα ποτέ τίποτα...σου ζήτησα κάτι?πες μου!'Τοτε τι γουστάρεις,πες μου΄'ΕΣΕΝΑ΄...!!!Εσένα θέλω...να είμαι δίπλα σου,να σου μιλάω,να σε βλέπω...Αχ...!!
Τουλάχιστον θυμάσαι εκείνο που μου είχες πει για την παραλία...και είμαι πάλι εδώ να περιμένω...να κάνεις την υπόσχεση σου πραγματικότητα...και είμαι πάλι εδώ να ονειρεύομαι...τη στιγμή που θα σε δω...που θα σε αγγίξω...που θα βρεθώ στην αγκαλιά σου...!!!
Μέχρι τότε μπορεί όμως να σε δω και ποιο μπροστά...μου είπες να έρθω απο εκεί όταν θα έχεις έξοδο...και θα το κάνω...δεν πρόκειται να χάσω την ευκαιρία να σε δώ...!!!

What I've done...

Τι έκανα πάλι...πως έπεσα τόσο χαμηλά για ακόμα μια φορά...!!!Έγινα κομμάτια πάλι...και τι κατάλαβα...έπινα για να σε ξεχάσω και να χαίρομαι,να ξεχνιέμαι...αλλά πλέον ακόμα και όταν πίνω τα αποτελέσματα είναι τραγικά...πάλι έβαλα τα κλάματα,μπροστά σε όλη την παρέα αυτή τη φορά...πάλι εξηγούσα σε όλους πόσο πονάω....τραγουδούσα 'του πάει το χακί,του πάει το χακί'
και εξηγούσα σε όλους πόσο όμορφος είσαι...!!!
Δεν θυμάμαι πως έφτασα σπίτι...θυμάμαι κάποια πράγματα βέβαια...θυμάμαι να έχω κάτσει κάτω στο δρόμο λίγο πιο δίπλα απο τη στάση...θυμάμαι ότι ξέρασα κάποια στιγμή μπροστά απο μια οικοδομή που είχε μέσα έναν security στον οποίο και έστελνα φιλάκια...μετά στα σκαλιά μπροστά στην οικοδομή μου τραγουδούσα το 'Σ'εχω κάνει θεό'...φυσικά όταν έφτασα στο σπίτι μου έβγαλα τα πάντα...!!!Ααα ναι...σε πήρα και τηλέφωνο...το σήκωσες και ρώτησες ποιος είναι...δεν μίλησα και μετά όταν ξαναρώτησες...είπα 'ο κανένας'...και το έκλεισα...δεν άντεξα όμως είχα τόσο καιρό να ακούσω τη φωνή σου...και σε ξαναπήρα...και άρχισα πάλι τα δικά μου...τα άλυτα ερωτήματα μου...θυμάμαι να ακούω το όνομα μου στο ακουστηκό...'Όλγα'...με ρώτησες γιατί σε παίρνω με απόκρυψη...σου είπα 'δεν ξέρω,δεν θυμάμαι'...άρχισες να με ρωτάς που είμαι,αν έχω πιει πάλι...και μετά δεν θυμάμαι ούτε τι είπα ούτε τι μου έλεγες...απλά το έκλεισα...και κλασσικά έστειλα και τα μηνύματα μου...δύο μόνο αυτή τη φορά...στο πρώτο ούτε εγώ δεν θυμάμαι πόσες φορές έγραψα τη λέξη 'πονάω'...το δεύτερο όμως...αυτό το δεύτερο...τι ήθελα και το έστειλα...τι σκεφτόμουν...'Μου λείπεις...πολύ!'.
Τι έκανα...πφφφ...και σου είχα υποσχεθεί πριν 2-3 εβδομάδες που βρέθηκα πάλι στην ίδια κατάσταση ότι δεν θα ξανασυμβεί...δεν μπορώ να το ελένξω όμως εκείνη τη στιγμή...χάνονται όλα...ο εγωισμός μου,η αξιοπρέπεια μου...και θέλω απλά να σου εκφράσω ελεύθερα τον πόνο μου και όλα όσα νιώθω...
Ξύπνησα στις 6 το πρωί...και άρχισα πάλι να κλαίω...σκεφτόμουν τι θα σου πω τώρα...τι θα κάνω...πως να σου εξηγήσω...και τι να σου εξηγήσω...να σου πω τι...'Εγώ ποτέ δεν σου ζήτησα τίποτα...είπες ότι δεν είσαι για σχέση...το δέχτηκα,χωρίς να πω τίποτα...είπες ότι μπορούμε απλά να περνάμε καλά...το δέχτηκα και αυτό...δεν μπορείς να καταλάβεις ότι αυτό που ήθελα εγώ ήταν να είμαι δίπλα σου...χωρίς να με νοιάζει η ετικέτα του τι θα έχουμε μεταξύ μας...σχέση,ξεπέτες,φιλία...'
Και δεν θέλω να με λυπάσαι...δεν θέλω να με ακούς στο ακουστικό να κλαίω...και να ξέρεις ότι όλο αυτό γίνεται επειδή σε θέλω ακόμα...επειδή δεν μπορώ να το ξεπεράσω...ενώ εσένα δεν σε νοιάζει το παραμικρό...!!!

Μην έρθεις

Μην γυρίσεις...ούτε για ένα λεπτό μην γυρίσεις να κοιτάξεις πίσω,για οποιονδήποτε λόγο...λυπάμαι...γιατί δεν θα με βρείς εκεί...έφυγα...δεν άντεχα άλλο...προσπαθώ να προχωρήσω...με αργά σταθερά βήματα...με πονάει....δεν μπορείς να φανταστείς πόσο πονάει...κάθε βήμα σχίζει την καρδιά μου στα δύο...πονάει σου λέω...πονάει...πονάει τόσο πολύ...!!!
Την Τρίτη είναι τα γενέθλια μου...κλείνω τα 17,ναι..και περίμενα αυτή τη μέρα μόνο και μόνο γιατί είχα την ελπίδα ότι θα μου στείλεις ένα μήνυμα για να μου ευχηθείς...όσο πλησιάζει όμως η ημέρα...παρακαλάω να μην μου στείλεις τίποτα όσο και αν αυτό θα με πληγώσει...θέλω να επιβεβαιώσω αυτά που πιστευώ...ότι με ξέχασες...ότι ποτέ δεν νοιάστηκες για μένα ούτε μια στιγμή...ότι ποτέ δεν υπήρξα τίποτα για εσένα...κάντο...είναι αυτό που χρειάζομαι για να αποτελειώσει τα πάντα!
Σκέφτομαι συνέχεια το περσινό καλοκαίρι πριν σε γνωρίσω...όλα ήταν τόσο τέλεια...!
Σ'αγαπάω...σε νοιάζομαι...εύχομαι να είσαι πάντα καλά...
Αλλά...δεν θα σε συγχωρέσω ποτέ...!

Καλοκαίρι

Καλό μήνα...!!!

Μακάρι να περάσουμε ένα αξέχαστο καλοκαίρι...!!
Μόλις τελειώσουν με το καλό και οι εξετάσεις φύγαμε για την παραλία!

Γιατί;

Γιατί;Γιατί;Γιατί...;Δεν αντέχω άλλο...Γιατί να μου λείπεις ακόμα...;Γιατί να υπάρχουν στιγμές που νιώθω ακόμα ότι σε έχω ανάγκη...;Αυτή τη στιγμή σε έχω ανάγκη...Άσε με να ονειρεύομαι...άσε με να ονειρευτώ απόψε...να σε ονειρευτώ...γιατί μόνο έτσι μπορώ να σε έχω κοντά μου...σε παρακαλώ...επισκέψου με απόψε...δεν χρειάζεται να μου πεις τίποτα...ούτε να κάνεις κάτι...απλά άσε με να σε κοιτώ...να σε χαζεύω...άσε με να κλέψω ένα φιλί απο τα χείλι σου...και χάρισε μου μια μεγάλη αγκαλιά...και μετά το πρωί μπορείς να φύγεις...εγώ θα είμαι ευχαριστημένη...έτσι και αλλιώς ποτέ δεν έμεινες δίπλα μου για πολύ καιρό...πάντα έφευγες μετά απο λίγο...το έχω ανάγκη σε παρακαλώ...!!!

Δεν νιώθω τίποτα...δεν αισθάνομαι...γιατί το έκανες αυτό...;γιατί κατέστρεψες όλα όσα ένιωθα...;γιατί....;αυτό ήταν το μόνο που είχα...το μόνο ωραίο που γέμιζε την ψυχή μου...κάτι μοναδικό...τόσο ξεχωριστό...και εσύ το εξαφάνισες...γιατί μου το έκανες αυτό...

Τι πέτυχες...;Είσαι ευχαριστημένος...;!Μακάρι να ήξερα...!!!

A falling star fell from your heart and landed in my eyes!

Σιωπή

Δεν μιλάμε πια...!!!

Τέλος

Δεν μπορώ να κοροιδεύω άλλο τον εαυτό μου...δεν μπορώ να προσπαθώ να τον πίσω για κάτι που δεν ισχύει...

Μου λείπεις...ναι,η αλήθεια είναι αυτή...Αλλά δεν μπορώ να κάνω κάτι...μπορώ αλλά δεν ξέρω αν πραγματικά το θέλω...δεν θέλω να απογοητευτώ ξανά...με πονάει που το τέλος έχει γραφτεί πλέον το ξέρω...Δεν υπάρχει καμία ελπίδα...

Μακάρι να μπορούσα να τα σβήσω όλα...να μην τα είχα ζήσει ποτέ....ίσως τότε είχα την ελπίδα ότι θα σε γνώριζα πολύ πιο μετά υπο άλλες συνθήκες και όλα θα ήταν τέλεια όπως πρώτα όπως εκείνη την πρώτη εβδομάδα...21 Αυγούστου ήταν...

Είχες έρθει να με πάρεις με το αμάξι...φορούσες μια γαλάζια μπλούζα και ένα ανοιχτόχρωμο τζιν...Ήμουν τόσο αγχωμένη...θυμάμαι να παίζω συνέχεια με τα βραχιόλια που είχα στο χέρι μου και εσύ να με σταματάς...όλα ήταν τόσο ωραία...και εκείνο το πρώτο μας φιλί...γιατί να τα θυμάμαι όλα αυτά,γιατί...

Ποτέ δεν θα γίνουν τα πράγματα όπως τα ονειρευόμουν...κουράστηκα την κοροιδία όλων σας...δεν ξέρω αν υπάρχει κάποιος εκει έξω που ξέρει τι πάει να πει αγάπη...

Τον πόνο θα σκορπίσω...τον ίδιο πόνο που με έκανες εσύ να νιώσω...αυτό θα κάνω...!!!
Μια στιγμή να'μαι εγώ αναπνοή στη ζωή σου μια στιγμή...!!!