WarmWinter

Δεν θυμάμαι πως ακριβώς ξεκίνησε...ή μάλλον θυμάμαι! Ξεκίνησα προσπαθώντας να φτιάξω μια μπανάνα! Χαχα...δεν θυμάμαι με ποια αφορμή ξεκίνησε...προφανώς δεν είχα τι καλύτερο να κάνω και μιας και είμαι άτομο που του αρέσει να μαθαίνει νέα πράγματα απλά είπα να το δοκιμάσω...

Και κάπως έτσι ξεκίνησε η πλεκτική μου καριέρα! 
Ξεκίνησα με βελονάκι. Έφτιαξα το πρώτο μου αρκουδάκι...το οποίο αν και όχι εντυπωσιακό του έχω αδυναμία αφού είναι το πρώτο και το έχω στο κρεβάτι μαζί μου...

Μετά ξεκίνησα να φτιάχνω έναν ροζ γατούλι για την αδερφή μου...δεν είμαι περήφανη για αυτό αλλά αν και όλα τα μέρη του γατούλι είναι έτοιμα, η συναρμολόγηση δεν έχει γίνει ακόμα και έχει μείνει στο ντουλάπι...Θα τον τελειώσω όμως σύντομα-θέλω να πιστεύω-!
Άλλα ζωάκια που έφτιαξα ήταν ο αγαπημένος μου βάτραχος και η πίτσα η Αλεπουδίτσα!
Έχω ετοιμάσει κι ένα ακόμα ζωάκι το οποίο είχε μπει στην άκρη λόγο του ότι περίμενα κάτι ειδικά ματάκια που παρήγγειλα, τα οποία έχω πλέον στα χέρια μου και σε λίγο καιρό θα είναι έτοιμο και αυτό το ζωάκι "έκπληξη"! 

Πέρα από τα ζωάκια είχα φτιάξει με βελονάκι ένα ζακετάκι και σκουφάκι για το μωράκι του ξαδερφου μου!

Μέχρι που πριν κανένα μήνα- ένα μήνα αλήθεια- έπιασα στα χέρια μου τις βελόνες!
Και απλά τρελάθηκα με όλα όσα μπορώ να φτιάξω...λεφτά για κλωστές και βελόνες να υπάρχουν!
Έχω φτιάξει μέχρι τώρα πέντε σκουφάκια και δημιούργησα τη δικιά μου σελίδα στο 
Facebook(WarmWinter)  για παραγγελίες...μέχρι τώρα είχα μια-κάτι είναι κι αυτό! Χιχι

Πλέκοντας με τις βελόνες κατάλαβα πόσο υπομονή και επιμονή έχω τελικά...το πρώτο μου σκουφάκι το ξήλωσα και το ξανα ξήλωσα...για την ακρίβεια το πέτυχα με την τέταρτη!
Το ρεκόρ όμως πρέπει να έγινε με το μαύρο σκουφί που έφτιαξα που είχε ένα πιο περίπλοκο σχέδιο από όσα είχα κάνει μέχρι τότε και που πρέπει να το ξήλωσα πέντε ή έξι φορές!
Γενικά όμως βγαίνουν πετυχημένα μπορώ να πω αν και πλέκω τόσο λίγο καιρό...έχω μάθει πλέον να διαβάζω τα σχέδια και όποτε δεν γνωρίζω κάτι ανοίγω το youtube!
Η δασκάλα μου- η φίλη μου που μου έμαθε να πλέκω,χιχι- κάθε φορά που της δείχνω και κάτι καινούριο που λέει πόσο συγκινείται!
Το επόμενο σκουφάκι θα είναι μια προσπάθεια να πλέξω βάζοντας κι άλλο χρώμα μέσα για να κάνω σχέδιο...για φυσικά θα είναι κερασάκι-αυτό θα είναι το ολοδικό μου σκουφάκι!

...με είδα!

-Θέλω να δω πως φαίνομαι στα μάτια σου,έλεγα και σε κοιτούσα βαθιά στα μάτια. 

Λες και θα με έβλεπα!

Στο τέλος, χωρίς να τα κοιτάξω, με είδα!

Damn your eyes...

Κάποιος κάποτε είπε...

Ξέρεις τι μου είχε πει κάποιος κάποτε;

" Ζήσε Έντονα!" 

Βραβείο!

Βραβειάκι από την Ωραιοζήλη!

Και πάλι σ'ευχαριστώ πολύ! :)

Θα επιλέξω κι εγώ το Βραβείο Παρεούλας

"Φίλοι που δεν έχουν κάποιο θεματικό ιστολόγιο μα ξέρουν να κάνουν το πιο γλυκό και σημαντικό από όλα. Να μας κρατούν παρέα."

Λέξεις:
συντροφιά, ζωή, αγάπη, καρδιά

"Αν ψάχνεις για ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ ίσως περάσεις μια βόλτα κι από εδώ...

Γιατί ΖΩΗ, όπως για όλους, έτσι και για εμένα κάποιες φορές μπορεί να είναι δύσκολη μα είναι γεμάτη ΑΓΆΠΗ κι εμένα η δικιά μου η ΚΑΡΔΙΑ έχει πολύ ακόμα από αυτή για τη βγάλει εδώ πέρα!"

Όποιος δεν έχει παραλάβει το βραβειάκι του το χαρίζω κι εγώ με τη σειρά μου...

Οδηγίες:

1. Ανάλογα με τη θεματολογία του ιστολογίου σας, θα βρείτε το όνομά σας κάτω από το αντίστοιχο βραβείο. Για εσάς όμως που καλύπτετε περισσότερα πεδία μπορεί να βρείτε το όνομά σας δύο φορές.

Φυσικά όμως όλα είναι για όλους. Μπορείτε να διαλέξετε ότι θέλετε. Η διανομή είναι περισσότερο οργανωτική.

2. Αντί για ερωτήσεις κάθε βραβείο το συνοδεύουν λέξεις. Εσείς θα γράψετε στα ιστολόγιά σας, ό,τι σας έρχεται συνειρμικά. 

3. Τα θεματικά βραβεία κυκλοφορούν σε παραλλαγές για να καλύψω όσο μπορώ την αισθητική όλων σας. Διαλέξτε ό,τι σας αρέσει και όσα σας αρέσουν.

4. Κάποια ιστολόγια είναι ειδική κατηγορία από μόνα τους και γι' αυτό τα βραβεία βγαίνουν σε μία βερσιόν. 

5. Χαρίστε όποιο βραβείο θέλετε σε όποιον θέλετε.

6. Τέλος επειδή οι παραλήπτες είναι πολλοί, θα χρειαστώ τη βοήθειά σας με μερικές έξτρα αναδημοσιεύσεις.

7. Για τους φίλους που έχετε ιστοσελίδες και όχι ιστολόγια, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τα βραβειάκια για να διακοσμήσετε τα προφίλ σας στα κοινωνικά δίκτυα.

Στιγμές...

Είναι κάτι στιγμές, 

τρυφερές και λεπτές, 

σαν κλωστές τυλιγμένες σ’ αδράχτι, 

σε γυρνούν απαλά, 

σε μεθούν σιωπηρά, 

σε γεμίζουν με πείσμα και άχτι.

Για όλα αυτά που ζητάς, 

για πολλά που πονάς, 

για το τίποτε μιας ευτυχίας

και γυρνάς σαν τρελός, 

του καθρέφτη εαυτός, 

θύμα θύτης κακής συγκυρίας.

Πλημμυρίζουν το χθες

μαγεμένες σκιές, 

που ξοπίσω μου γράφουν τροχιά, 

με κρατούνε θαρρώ

σαν αλήθειες παλιές

σε λαβύρινθο δέσμιο βαθιά.

Είναι κάτι στιγμές, 

σα μικρές πινελιές

ζωγραφιάς που δεν έχει τελειώσει, 

λείπουν λίγα ακριβά

των χρωμάτων νερά, 

για να δώσουν του τόπου τη γνώση.

Για τους κήπους της γης, 

για το ροζ της αυγής, 

για το κύμα που απόμεινε μόνο

να χαϊδεύει με αφρούς

τους πικρούς μας καημούς

και να διώχνει της πίκρας τον πόνο.

Δεν γίνεται...

2:27 κι εγώ ακόμα ξύπνια...φοβάμαι...φοβάμαι ότι όταν θα κλείσω το φως και θα πω ότι θα κοιμηθώ πάλι δεν θα με παίρνει ο ύπνος...όπως τα δυο προηγούμενα βράδια...
Γιατί αντί να αφήσω το μυαλό μου να  ηρεμήσει εγώ σκέφτομαι...σκέφτομαι ξανά και ξανά τα ίδια...
Προσπαθώ να βγάλω μια άκρη,να καταλάβω για ποιο λόγο μπορεί να γίνεται αυτό!
Δεν μπορώ να καταλάβω αλήθεια...νόμιζα ότι όταν δεν θέλεις να ασχολείται κάποιος μαζί σου δεν ασχολείσαι κι εσύ μαζί του...εκτός πια κι αν το μυαλό μου με οδηγεί εκεί που θα ήθελε...ή μάλλον η καρδιά μου!
Σκέφτομαι πόσο πολύ θα ήθελα  να σου μιλήσω...εύχομαι να μπορούσα να σου μιλήσω...για το τότε, το μετά και το τώρα! Το ξέρω ότι δεν ήμασταν,δεν είμαστε και δεν θα γίνουμε ποτέ φίλοι μα θα ήθελα τόσο πολύ να σου μιλήσω, να σου εξηγήσω, να "κρατήσω" κάτι ακόμα από εσένα στα τόσα που έχω κρατημένα...θα ήθελα να σου πω τόσα πολλά!!!
Δεν μπορώ να σε ενοχλήσω όμως! Όχι, δεν γίνεται...!