Τον τελευταίο καιρό όλα πάνε περίεργα καλά... Λες και όλα έχουν μπει σε μια σειρά! Μα για κάποιο λόγο νιώθω ότι κάνω αυτά που "πρέπει" κι όχι αυτά που θέλω... Πρέπει να ασχοληθώ με την πρακτική και την πτυχιακή μου! Θέλω όμως να φύγω...να φύγω μακριά! Θέλω να ταξιδέψω, να γνωρίσω τον κόσμο, να ζήσω! Νιώθω συνεχώς εγκλωβισμένη σαν να είμαι δεμένη με αλυσίδες...μπορώ να πάω ως εκεί που μου επιτρέπουν κι όχι παραπέρα! Πως ξεφεύγεις από αυτή τη μικρή Ελλάδα; Όταν ξέρεις ότι υπάρχουν έξω από εδώ τόσα πολλά, διαφορετικά πράγματα... Σκέφτομαι την αδερφή μου που ζει αυτή την τόσο ξεχωριστή εμπειρία και θα ήθελα να ήμουν στη θέση της... Θέλω να ασχοληθώ με τον εθελοντισμό...να συμμετάσχω σε κάποιο EVS πρόγραμμα! Φοβάμαι να το πω γιατί φοβάμαι ότι δεν θα το καταφέρω αλλά θέλω αφού πάρω το πτυχίο μου να ξανα δώσω πανελλήνιες ή έστω κατατακτήριες για να περάσω σε μια άλλη σχολή! Θέλω να βρω το αρχικό μου ενδιαφέρον, την όρεξη και την διάθεση για τα γερμανικά γιατί ξαφνικά νιώθω πως έγινε κι αυτό ένα πρέπει στην καθημερινότητα μου! Θέλω να κάνω τατουάζ αλλά δεν το κάνω...θα το κάνω! Θα τα κάνω όλα! Θα έρθει η στιγμή που θα γίνουν όλα....σιγά σιγά...απλά θέλει πάλι λίγη υπομονή! Με λίγη υπομονή...
Ξεκινάς από χαμηλά...έτσι πάει! Μα αν έχεις πείσμα και επιμονή σίγουρα μπορείς να φτάσεις ψηλά! Καμιά φορά σκέφτομαι πως από τους δρόμους της Αριστοτέλους ανέβηκα ένα σκαλοπάτι παραπάνω και τώρα κάνω την πρακτική μου σε μια μεγάλη εταιρεία. Η πρώτη εβδομάδα πέρασε πολύ ευχάριστα...όλοι είναι πολύ καλοί, προς το παρόν! Έχω το δικό μου γραφείο, με υπολογιστή και τηλέφωνο που γράφει το όνομα μου στην οθόνη του! Χιχι Κάνουμε μισή ώρα διάλειμμα και στις πεντέμιση σχολάω οπότε έχω όλο το απόγευμά μου ελεύθερο! Είμαι ανυπομόνη να μάθω όσα περισσότερα γίνεται!
Ένας κύκλος κλείνει...και ανοίγει ένας άλλος! Το Σάββατο θα είναι η τελευταία μου μέρα στη δουλειά...αυτή τη δουλειά που τόσο αγάπησα αλλά ταυτόχρονα μίσησα κιόλας...για την κούραση και την έλλειψη χρόνου! Αγάπησα όμως όλους τους ανθρώπους που γνώρισα...αυτούς με τους οποίους είχα καθημερινή επαφή, που είχα μάθει τις συνήθειες τους, που μπορούσα να καταλάβω τη διάθεση τους, που τους είχα μάθει και με είχαν μάθει! Αύριο θα πρέπει να αποχαιρετήσω κάποιους από αυτούς και τους υπόλοιπους το Σάββατο. Θα μου λείψουν! Ακόμα δεν μπορώ να το πιστέψω... Χαίρομαι όμως...χαίρομαι για αυτό που θα αφήσω πίσω μου... Ξεκίνησα χωρίς να ξέρουν το όνομά μου και έγινα η Ολγίτσα, το χαμογελαστό κορίτσι, το καλύτερο παιδί όπως θα άκουγες μερικούς να λένε! Το Σάββατο λοιπόν μια περίοδος της ζωής μου φτάνει στο τέλος της και από Δευτέρα ξεκινάω την πρακτική μου! Και δεν υπάρχει καλύτερο μέρος για πρακτική για ένα παιδί σαν κι εμένα...που άλλου;;; Σε μια μεγάλη εταιρεία παιχνιδιών φυσικά! Είμαι πολύ χαρούμενη...αλλά παράλληλα και λίγο λυπημένη!