Saturday, June 25, 2011

Αν ήμουν αστέρι...


Αν ήμουν αστέρι,θα σε κοιτούσα από ψηλά...θα σε παρακολουθούσα και θα σε ακολουθούσα...θα ήμουν δίπλα σου για πάντα...!
Αν ήμουν αστέρι,θα σου φώτιζα το δρόμο...να βλέπεις που πηγαίνεις,για να μην σου συμβεί κανένα κακό...!

Αν ήμουν αστέρι,θα έλαμπα όσο πιο δυνατά μπορώ...για να με προσέξεις...και από ένα απλό αστέρι να γίνω το αστέρι ΣΟΥ...!

Αν ήμουν αστέρι,θα ήμουν παρόν στις πιο ρομαντικές σου νύχτες σε παραλίες ερημικές...και θα έλαμπα για εσένα...!
Αν ήμουν αστέρι,θα προσπαθούσα να ομορφείνω το νυχτερινό ουρανό που εσύ κοιτάς...!

Αν ήμουν αστέρι,θα θυσιαζόμουν για χάρη σου...ώστε να σου χαρίσω μια ευχή!

Κλάμα-Γέλιο


Κάποιος σε κάνει να κλαίς!
-Ίσως δεν το αξίζει!
Κάποιος σε κάνει να κλαίς!
-Τι σου έκανε ψυχή μου;
Κάποιος σε κάνει να κλαίς!
-Προσπάθησε να τον ξεχάσεις...


Κάποιος θα σε κάνει να γελάσεις!
-Χάρησε του το πιο γλυκό σου χαμόγελο,ίσως το αξίζει!
Κάποιος θα σε κάνει να γελάσεις!
-Πως το πέτυχε καρδιά μου;
Κάποιος θα σε κάνει να γελάσεις!
-Βρες γι'αυτόν μια θέση στην καρδιά σου...

Οι προσφορές των αστεριών...


Νύχτωσε και πάλι...ο ουρανός γέμισε με αστέρια...ένας ουρανός γεμάτος άστρα...κάποια ξεχώριζαν περισσότερο απο κάποια άλλα...το φως τους τόσο εκτυφλωτικό...ήταν τόσο λαμπερά,όπως πάντα φυσικά...!
Και όλα τους μου υπόσχονταν διάφορα...
Το πιο λαμπρό μου πρόσφερε αμέτρητα πλούτη...χρήματα,σπίτια,φορέματα...μια ζωή γεμάτη ανέσης,που ο καθένας θα ζητούσε και θα ευχαριστούσε τον κάθε άπληστο...
Κάποιο άλλο είπε ότι θα μου χαρίσει την επιτυχία...ό,τι κάνεις θα είναι μια επιτυχία...θα γίνεις διάσημη με ό,τι καταπιαστείς και θα είναι κάτι το συγκλονιστικό...άσε που μέσα απο αυτό θα βγάλεις και αρκετά χρήματα...
φιλία σε αυτή τη ζωή είναι το σημαντικότερο'μου είπε ένα άλλο...θα σου δώσω μια πιστή φίλη...θα είναι δίπλα σου όποτε τη χρειαστείς,θα σε συμβουλεύει,θα είναι το στήριγμα σου και θα μπορείς να την εμπιστεύεσαι απόλυτα...
'Άσε τα άλλα να λένε,θα βάλεις όλα αυτά πάνω απο την υγεία σου;'είπε ακόμα ένα αστέρι...Σκέψου λίγο...θα είσαι υγιής,χωρίς προβλήματα και θα ζήσεις για πολύ περισσότερο...
'Εμένα θα διαλέξεις,που θα σου χαρίσω την ομορφιά...Δεν θα υπάρχει ομορφότερη από εσένα...όλοι θα μένουν άφωνοι μπροστά στο μεγαλείο της ομορφιάς σου...θα θέλουν να βρίσκοντα δίπλα σου,με την ελπίδα να κλέψουν λίγη απο την λάμψη σου'.
Όλα είχαν να μου χαρίσουν κάτι...μάλωναν μεταξύ τους για το ποιο ήταν το καλύτερο...ένα μόνο αστέρι που το φως του ήταν ελάχιστο,ίσα που φαίνονταν,έμενε στην αφάνεια...
-Εσύ δεν έχεις τίποτα να μου προσφέρεις;
-Πως...έχω...απλά να...
-Τι;
-Η αλήθεια είναι ότι δεν ξέρω αν είναι τόσο εκτυφλωτικό όσο τα άλλα!
-Λένε ότι, ό,τι λάμπει δεν είναι χρυσός...Λοιπόν θέλω πολύ να ακούσω την δικιά σου προσφορά...
-Εγώ μπορώ να σου προσφέρω την αγάπη...Μπορεί να σε κάνει χαρούμενη,μπορεί όμως και δυστυχισμένη...Θα σου χαρίσει ωραίες στιγμές και πρωτόγνωρες εμπειρίες...θα υπάρξουν όμως και στιγμές που θα εύχεσαι να μην την είχες γνωρίσει ποτέ!Μπορεί να σβήσει με το πέρασμα του χρόνου αλλά πάντα ένα μικρό κομμάτι της θα ζει μέσα στην καρδιά σου...Άμα σε προδώσει θα κλάψεις πικρά και δεν θα θες να την ξαναδείς μπροστά σου...Άμα σε κάνει ευτυχισμένη,θα την αποζητάς συνέχεια και δεν θα μπορείς να ζεις ούτε στιγμή χωρίς αυτήν...Μπορεί να σου χαρίσει όλα αυτά τα αστέρια μαζί...μπορεί όμως έτσι όπως στα έδωσε να τα πάρει πίσω με μια κίνηση...προσγειώνοντας σε απότομα στο έδαφος,χαρίζοντας σου τον πόνο!Θα είναι τρυφερή μαζί σου ,γεμάτη πάθος...θα υπάρξουν όμως και στιγμές που η ζήλια θα φέρει τη διχόνοια...Κάποια στιγμή ίσως προσπαθήσει να φύγει μακριά από εσένα και τότε για να την κρατήσεις θα πρέπει να πολεμήσεις,άμα την επιθυμείς τόσο πολύ...!Αυτή μπορεί να σε ξεχάσει,μα εσύ πάντοτε θα την θυμάσαι!'
Δάκρυα κύλησαν απο τα μάτια μου...
-Τι έπαθες;
-Αυτό που εσύ μου προσφέρεις,το είχα κάποτε αλλά δυστυχώς το έχασα...!
-Κι όμως ποτέ δεν είναι αργά για μια καινούρια αγάπη...!Πίστεψε με!

Ένα τριαντάφυλλο!


Και αν πράγματι μπορούσα να γυρίσω το χρόνο πίσω;
Θα επέλεγα να μην σε γνωρίσω ή θα έκανα πάλι τα ίδια;
Δεν ξέρω...είναι τόσα πολλά αυτά που με έκανες να νιώσω και να ζήσω...άσχημα αλλά και ωραία...!!!
Αυτό το πρωτόγνωρο συναίσθημα της έντονης αγάπης...της ανάγκης να είσαι δίπλα σε κάποιον...να τον σκέφτεσαι συνεχώς και να νοιάζεσαι για το καλό του...να τρέμεις στην ιδέα μήπως του συμβεί κάτι κακό...!
Αυτό το πρωτόγνωρο συναίσθημα του έντονου πόνου...της συνεχής αγωνίας...της απογοήτευσης...!
Η αγκαλιά σου όμως είναι η πιο ζεστή από όλες...το άγγιγμα σου,το πιο ανατριχιαστκό από όλα...το βλέμμα σου,το πιο υποσχώμενο...και τα φιλιά σου,τα ωραιότερα που έχω λάβει μέχρι τώρα...!!!
Η αδιαφορία σου όμως...η συνεχής υποκρισία σου...το 'δήθεν' ενδιαφέρον και γενικότερα η συμπεριφορά σου είναι ότι χειρότερο έχω ζήσει μέχρι τώρα...!!!

Μια νέα ιστορία αγάπης γεννιέται,ένα μπουμπούκι εμφανίζεται στην τριανταφυλλιά...η ιστορία εξελίσσεται και το μπουμπούκι μεγαλώνει,ανθίζει και γίνεται ένα πανέμορφο κόκκινο τριαντάφυλλο...στη διάρκεια της ζωής του διάφορα,όπως ένα ύπουλο ζιζάνιο,θα επιχειρίσουν να το καταστρέψουν...το τριαντάφυλλο είτε θα παλέψει και θα βγεί νικητής συνεχίζοντας την πορεία του,είτε θα αφήσει να το επηρεάσουν με αποτέλεσμα να καταστραφεί πριν την ώρα του...αφού λοιπόν θα έχει επιβιώσει θα ζει τις μικρές χαρές της ζωής,που θα το κάνουν χαρούμενο και θα το αναζωογωνούν...Η βροχή θα το δροσίζει και θα του δίνει παράταση ζωής...θα έρθει όμως η στιμγή που το τριαντάφυλλο θα αρχίσει να μαραζώνει,τίποτα δεν θα μπορεί να το βοηθήσει πλέον...ούτε η βροχή,ούτε κανένας...Θα πρέπει να το πάρει απόφαση σιγά σιγά πως η ζωή του εδώ τελειώνει...θα αφήσει λοιπόν τα μαραμένα του πέταλα να πέσουν ένα ένα στο χώμα...όλη η ομορφιά του έχει φύγει και έχει μαραζώσει...
Έτσι και οι ιστορίες αγάπης κάποτε τελειώνουν...λίγες είναι αυτές που αντέχουν και παραμένουν άθεικτες στο πέρασμα του χρόνου...ζώντας την αιώνια αγάπη...!!!

Friday, June 24, 2011

Δεν νοιάζομαι!




Το ξέρω πολύ καλά ότι δείχνω ότι δεν νοιάζομαι...κάνω τα πάντα για να το δείχνω...ή καλύτερα δεν κάνω τίποτα...δεν σου στέλνω μηνύματα,δεν σε παίρνω τηλέφωνο...προσπαθώ συνέχεια να καταλάβω γιατί το κάνω αυτό...
Γενικά ποτέ δεν εκδήλωνα τα συναισθήματα μου...δεν έλεγα ποτέ τι νιώθω...και δεν ήμουν απο τα κοριτσάκια που αντάλλαζαν συνέχεια φιλάκια με τις κολλητές τους...απο όσο θυμάμαι κρατούσα πάντα μια απόσταση...!
Νομίζω ότι πιο πολύ φοβάμαι...φοβάμαι να δείξω ότι νοιάζομαι...γιατί έτσι θα δείξω και πόσο πολύ σε θέλω...και όλα όσα αισθάνομαι...και φοβάμαι μήπως τρομάξεις και φύγεις...γιατί όλα όσα νιώθω είναι τόσο μεγάλα και έντονα....!!!

Tuesday, June 21, 2011

Δάκρυα


Άφησε τα δάκρυα να κυλίσουν από τα γαλανά σου μάτια...θα σε ανακουφίσουν το ξέρεις...δεν ξέρεις αν είναι δάκρυα χαράς ή λύπης...το έχεις ανάγκη όμως εαυτέ μου...!!!
Όπως έχεις ανάγκη και ένα χάδι,μια ζεστή αγκαλιά...κάποιον που θα σε βεβαιώσει ότι όλα θα πάνε καλά...
Τι είναι αυτό που σε τρομάζει;Ότι η κάθε φορά μπορεί να είναι και η τελευταία;Δεν ξέρεις...
Κάτι σε βαραίνει...σε νιώθω...σε ξέρω...πιο καλά από όλους...!
Βγάλτο από μέσα σου...αστο να ξεσπάσει,να φύγει...!
Νομίζω ότι ξέρω τι φταίει...το ότι δεν μπορείς να ζείς εκείνες τις στιγμές κάθε μέρα...να τον έχεις δίπλα σου όποτε το έχεις ανάγκη...σε παρακαλώ όμως...μην σε επηρεάζει αυτό...από το τίποτα ακόμα και αυτό είναι κάτι!Ξέρουμε καλά ότι ποτέ δεν θα μετανιώσουμε για ότι κάνουμε...ακολούθα την καρδιά σου...αυτή θα σε βγάλει στο σωστό δρόμο...!!!!
Κάθε άνθρωπος έχει το δικό του πεπρωμένο.Το μόνο που πρέπει να κάνει είναι να το ακολουθήσει και να το αποδεχτεί,όπου κι αν αυτό τον οδηγήσει!

Monday, June 20, 2011

Σαν όνειρο!

Σαν να ήταν όνειρο μου φαίνεται...αλλά όχι...ήταν πραγματικότητα...μια πραγματικότητα που με κάνει να είμαι τόσο ευτυχισμένη...να πετάω στα σύννεφα...που με κάνει να θέλω να θυμάμαι την κάθε στιγμή ξανά και ξανά...!!!
Ναι,ήταν αλήθεια...εγώ και εσύ μαζί ...για λίγες ώρες,για λίγες στιγμές...να βρίσκομαι στην αγκαλιά σου...και να μην με νοιάζει τίποτα...να ζω μόνο για εκείνες τις στιγμές...!!!
Που ήταν αρκετές για να διώξουν τη λύπη όλων αυτών των ημερών...!!!
Το μαξιλάρι έχει ακόμα τη μυρωδιά σου...εκεί που ακουμπούσες το κεφάλι σου...και εγώ μπορώ να το αγκαλιάζω και να φέρνω στο νου μου εκείνες τις ώρες...που τόσο επιθυμώ να ξανα ζήσω μαζί σου...
'Τα μάτια σου τα λένε όλα...σε μισώ,αλλά χαίρομαι που είσαι εδώ...'
Πως να σε μισήσω...πως...!!Αυτό είναι αδύνατον!
Είσαι τόσο όμορφος...!!!Θα μπορούσα να κάθομαι ώρες να σε χαζεύω...!!!