Δεν ξέρω αν στο έχω αναφέρει ποτέ...
Με τρομάζουν οι αλλαγές...ίσως επειδή δεν μπορώ να προσαρμοστώ εύκολα σε αυτές!
Έχω αλλάξει και αυτό με τρομάζει όσο δεν μπορείς να φανταστείς...γιατί ακόμα δεν μπορώ να δεχτώ αυτό που έχω γίνει...δεν μου ταιριάζει ο καινούριος μου εαυτός!
Ακόμα και οι πιο μικρές αλλαγές με τρομάζουν...γιατί κάπως το έχω συνδέσει με την μεταβολή μιας κατάστασης είτε αυτή είναι καλή είτε άσχημη!
Καμιά φορά στην προσπάθεια μου να δώσω μια εξήγηση για το πως κατέληξαν τα πράγματα,κατηγορώ εκείνο το γατάκι που κρεμόταν από το βραχιόλι μου...πόσο χαζό ε;
Εκείνο το βραχιόλι μου το είχε κάνει δώρο ένας φίλος μου...κάθε χρόνο μετά τις καλοκαιρινές διακοπές συνηθίζουμε να ανταλλάσουμε δώρα...ήταν ένα τόσο ωραίο βραχιόλι...γεμάτο χρώματα...και ένα γατάκι!
Με είχες πει γατάκι νομίζω πριν καν το προσέξεις...
-Πέρασα πολύ ωραία!
-Κι εγώ γατάκι!Είσαι τόσο γλυκιά....
Τη δεύτερη φορά που βγήκαμε το πρόσεξες...και για κάποιο λόγο το είχα συνδέσει τόσο στενά μαζί σου...γιατί αντιπροσώπευε αυτό που ήμουν εγώ για εσένα...ένα γατάκι!
Μια μέρα μου έφυγε από το βραχιόλι...και για να μην το χάσω,το έραψα με την κλωστή για να είμαι σίγουρη ότι δεν θα το χάσω!Μα μια από εκείνες τις μέρες της πρώτης εβδομάδας νευρίασα μαζί σου,έκοψα την κλωστή και το έκρυψα.Μόλις όμως ξεθύμανα το έβγαλα και το έβαλα πάλι στη θέση του...πάνω στο βραχιόλι!Βαριόμουν όμως να το ράψω και είπα ότι θα το κάνω κάποια άλλη στιγμή...δεν πρόλαβα όμως...γιατί το έχασα!
Και από εκείνη την ημέρα άρχισαν να διαλύονται όλα!
Σκέφτομαι τώρα ότι ίσως δεν μου ταίριαζε το γατάκι...για αυτό και χάθηκε...μα ξέρω ότι αυτό δεν θα είχε συμβεί αν το είχα ράψει...και ακόμα μου έχεις πει τόσες φορές ότι μοιάζω με γατάκι!
Φέτος το καλοκαίρι ο φίλος μου μου πήρε ένα άλλο βραχιόλι...με μια πεταλούδα...μα χάλασε...το κορδόνι κόπηκε...αυτό έτσι και αλλιώς θα γινόταν...οπότε μπορώ να πω ότι η πεταλούδα όντως δεν μου ταίριαζε!Όπως και το κερασάκι που έχασα χθες!
Κάπου σε κάποιο δρόμο βρίσκεται το γατάκι...μα το βραχιόλι τώρα πια βρίσκεται στα σκουπίδια!
Αργότερα που λες άρχισαν και οι αλλαγές στο σταθμό-θυμήθηκαν να φτιάξουν το μετρό-και μετέφεραν αλλού την στάση του 51!Εκεί που ένα βράδυ περίμενα με τόση λαχτάρα τη στιγμή που θα σε έβλεπα!
Όταν έφυγες φαντάρος και ξανα αρχίσαμε να μιλάμε...αν και ήθελα να αλλάξω την μεριά που κοιμόμουν στο κρεβάτι δεν το έκανα!Γιατί πίστευα ότι ακόμα και αυτή η αλλαγή θα είχε αρνητικά αποτελέσματα...και ίσως δεν μου ξανά έστελνες μήνυμα...ή δεν με ξανά έπαιρνες τηλέφωνο!Επειδή είχαμε ξανά αρχίσει να μιλάμε από τη στιγμή που άλλαξα μεριά!
Χαζομάρες,θα έλεγε κάποιος...προκαταλήψεις,κάποιος άλλος!
Δεν ξέρω τι πραγματικά είναι!
Κι ύστερα σκέφτομαι την δικιά σου αλλαγή μέσα σε όλο αυτό το διάστημα...
Πρέπει νομίζω να άλλαξες το κούρεμα σου...γιατί νομίζω ότι δεν σε έχω ξανα δει με εκείνο το μαλλί που είχες την πρώτη εβδομαδά...εκείνη την παρασκευή είχες κουρευτεί και μετά όταν γύρισα σπίτι έβρισκα στο σώμα μου μικρές τρίχες από τα μαλλιά σου....Σου πάνε όμως έτσι...φαίνεσαι πιο σοβαρός!Λένε κιόλας ότι τα αγόρια ωριμάζουν μετά το στρατό...
Μακάρι να σου έμοιαζα έστω και λίγο...μακάρι να είχα τη δύναμη και το θάρρος σου...
Εγώ από μικρή το έπαιζα δυνατή...αλλά δεν ξέρω αν ήμουν...γιατί το σκεφτόμουν πολύ πριν κατέβω την απότομη κατηφόρα με το ποδήλατο...γιατί όποτε έκανα αναρρίχηση στην κατασκήνωση έτρεμα ολόκληρη μέχρι να φτάσω στην κορυφή!
Ίσως για αυτό σε θαύμαζα και σε θαυμάζω....γιατί έχεις όλα αυτά που δεν έχω και που θα ήθελα να έχω!Εσύ στέκεσαι πάντα στα πόδια σου...ενώ εγώ με το πρώτο χαστούκι κυλιέμαι στα πατώματα!
Εσύ πάντα χαμογελάς...ενώ εγώ σπάνια!
Γιατί εσύ έφυγες για να αντιμετωπίσεις τα προβλήματα...για κάτι καλύτερο...θέλει πολύ προσπάθεια αλλά εγώ πιστεύω σε εσένα και είμαι σίγουρη ότι θα τα καταφέρεις!
Εγώ θέλω να φύγω γιατί δεν μπορώ να αντιμετωπίσω τα προβλήματα...γιατί είμαι δειλή και θέλω να το βάλω στα πόδια!
Πραγματικά μακάρι να σου έμοιαζα έστω και λίγο!Γιατί είσαι όλα αυτά που θα ήθελα να είμαι αλλά δεν μπορώ να γίνω...ένας δυνατός άνθρωπος!
Απλά ένα υπέροχος άνθρωπος!
