Ένας εξωγήινος έπεσε στη Γη!

Κάποτε ένας μικρός εξωγήινος έπεσε στη Γη...
Δεν έμοιαζε καθόλου με τα όντα αυτού του πλανήτη...ανθρώπους τους αποκαλούσαν!
Ξεχώριζε τόσο πολύ που όλοι τον φοβόντουσαν και δίσταζαν να τον πλησιάζουν.
Μετά από αρκετές προσπάθειες κατάφερε να αποκτήσει την όψη των ανθρώπων...
Πλέον μπορούσε να περπατά ελεύθερα στον δρόμο ανάμεσα στους ανθρώπους.Άρχισε να αποκτά φίλους και να κάνει πράγματα όπως οι 'κανονικοί' άνθρωποι...είχε γίνει πια μέλος της κοινωνίας των ανθρώπων!Ο μικρός εξωγήινος είχε γίνει τώρα ευτυχισμένος...
Έτσι πίστευε τουλάχιστον γιατί η χαρά του δεν διήρκησε και τόσο πολύ.Κάτι πάλι τον έκανε να ξεχωρίζει...μετά από πολύ σκέψη αποφάσισε ότι αυτό ήταν η εμφάνιση του.Έμαθε για την μόδα και τα ρούχα και σύντομα απέκτησε στυλ!Οι άνθρωποι ξαφνικά τον πρόσεχαν περισσότερο,όλοι ήθελαν να τον έχουν φίλο και τον καλούσαν παντού μαζί τους.
Δεν άργησε όμως και πάλι να περάσει λίγος καιρός και άρχισε να περνά πάλι στο περιθώριο,πολλές φορές ένιωθε να τον αποφεύγουν και να είναι παρήσακτος σαν να μην ταίριαζε με τους άλλους!
Είχε μεγαλώσει αλλιώς,είχε διαφορετική συμπεριφορά,είχε διαφορετικές συνήθειες και του άρεσαν άλλα πράγματα...
Ο μικρός εξωγήινος σιγά σιγά συνηδητοποίησε την πραγματικότητα...δεν ήταν ούτε η όψη του,ούτε η εμφάνιση του που τον έκαναν να ξεχωρίζει...ήταν ο μοναδικός,ο τόσο ξεχωριστός χαρακτήρας του γιατί ποτέ ξανα δεν υπήρξε εξωγήινος σαν και αυτόν στη Γη!
Με πολύ θάρρος όμως συλλογίστηκε και είπε στον εαυτό του...'Υπάρχουν άλλοι τόσοι πλανήτες...μπορεί να μην ταίριαξα με τους ανθρώπους άλλα σίγουρα υπάρχουν κάπου εκεί έξω άλλα όντα με τα οποία θα μπορέσω να ταιριάξω και τα οποία θα με δεχτούν έτσι όπως είμαι ακριβώς!'...
Άφησε λοιπόν πίσω του τη Γη και ξεκίνησε το ταξίδι του αναζητώντας εκείνον τον πλανήτη που θα του ταιριάζει!

Κάποιες φορές νιώθω σαν τον μικρό μου εξωγήινο που προσπαθεί απεγνωσμένα για την αναγνώρηση και την αποδοχή του από τους ανθρώπους...μα δεν ταιριάζει με αυτούς...Άραγε ποιος πλανήτης μου ταιριάζει εμένα;

Το πιο όμορφο δωράκι!

Ποιος άντρας;!Άμα ήταν να περιμέναμε από αυτούς θα είχαμε γεράσει και ακόμα τίποτα...:P

Η γλυκιά μου η αδερφούλα....Που την υπεραγαπώ!

Πάλι καλά βρήκα εγκαίρως το άτακτο σκουλικάκι που πήγε να μου φάει όλα τα φύλλα!:)

Game over!

Κάποτε μου τα έλεγαν και εμένα,λέω τώρα...μα σαν μπεις στο χορό ακούς μόνο τη μουσική και χορεύεις στο ρυθμό,και κανόνια να βαράνε απέξω εσύ δεν δίνεις σημασία!
Εσύ ακούς την καρδιά σου κι ας μην είναι σωστό αυτό που σου φωνάζει!
Είναι η λύση της απόγνωσης...όταν βλέπεις ότι πας να χάσεις τον άλλο από δίπλα σου!
'Θα σου δώσω αυτό που θες,αρκεί να είσαι δίπλα μου!'
Δεν είναι όμως δίπλα σου!Μπορεί να είναι το σώμα του...η καρδιά του όμως ταξιδεύει σε άλλα μέρη που εσένα δεν σου επιτρέπεται να τα πατήσεις!
Τον αγαπάς,λες...και γι'αυτό είσαι διατεθημένη να κάνεις τα πάντα για να τον έχεις κοντά σου ακόμα για και λίγες στιγμές!
Πληγώνεσαι;Όσο δεν πάει!Η σωματική επαφή δεν ισοδυναμεί καθόλου με μια σχέση!
Κάθε φορά πληγώνεσαι και λίγο παραπάνω...αφού κάθε φορά τον αγαπάς λίγο παραπάνω...και γεννιούνται μέσα σου νέες ελπίδες!
Μπορεί εσύ να δίνεις και σώμα αλλά και ψυχή...αλλά στην τελική τίποτα από τα δύο δεν εκτιμάτε!
Αν οι σχέσεις είναι ένα παιχνίδι,νικητής είναι αυτός που καταφέρνει να κερδίσει την καρδιά του άλλου σε όσο πιο σύντομο χρονικό διάστημα γίνεται...αν βλέπεις ότι περνάει ο καιρός και ακόμα δεν το έχεις καταφέρει...φύγε...δεν χρειάζεται να προσπαθείς!Το έχεις χάσει το παιχνίδι...
Σώματα υπάρχουν πολλά...δεν έχεις μόνο εσύ!Το θέμα είναι να καταφέρεις να αγγίξεις την ψυχή του!Λίγοι το καταφέρνουν αυτό!
Θα βρεί και άλλα σώματα...και θα τα 'αξιοποιήσει' όπως και το δικό σου!
Μέχρι που θα βρεθεί εκείνη,που μπορεί χωρίς καν να του χαρίσει το σώμα της θα καταφέρει να αγγίξει ότι πολυτιμότερο κρύβει μέσα του!
Η ιστορία ξέρεις πως τελειώνει;
Εσύ μένεις μόνη σου!
Ότι είχε να πάρει από εσένα το πήρε...εσύ;Πες μου εσύ τι πήρες;
Αφού έδωσες περιμένεις να πάρεις;Συμφεροντολόγα ε;'Ετσι δεν είναι όμως;
Τώρα που είμαι έξω από το χορό,θες να σου απαντήσω;
Τελικά άξιζε;
Όχι...γιατί μετά δεν θέλεις να θυμάσαι ούτε εκείνες τις στιγμές...γιατί ίσως υπήρχε η πιθανότητα να γίνεις μια ώρα αρχύτερα ευτυχισμένη..γιατί δεν πήρες τίποτα...γιατί είναι καλύτερα να ξεκινάς ένα καινούριο παιχνίδι παρά να παίζεις σε ένα παιχνίδι στο οποίο είσαι ήδη χαμένος!

Έρωτες και βλακείες!Παραμύθια!

Βλακείες...Όλα είναι βλακείες!Ποιοι έρωτες και ποιες αγάπες!
Παραμύθια για εμάς τους δυστυχισμένους!
Κι έχω κουραστεί τόσο πολύ!
Γιατί είπα ότι δεν θα ασχοληθώ και θα κάτσω να περιμένω αυτό που θα μου φέρει η μοίρα!
Μα αν κάθεσαι άπραγος πως περιμένεις να έρθουν τα πράγματα από μόνα τους;
Περιμένεις το θαύμα να συμβεί σε εσένα;Τζάμπα περιμένεις!Διότι δεν θα έρθει ο άλλος να σου χτυπήσει την πόρτα και να σου πει'Ήρθα!'!
Θέλει να το κυνηγήσεις λίγο και εσύ!
Μα εγώ δεν ξέρω να κυνηγάω!
Δεν ξέρω καθόλου τι να κάνω!Και ναι ίσως υπάρχει κάποιος που με ενδιαφέρει...αλλά είμαι τόσο εγωίστρια που δεν θέλω να το δείξω!Δεν θέλω να το δείξω...γιατί δεν ξέρω πως να το δείξω...γιατί μπορεί αυτός να μην ενδιαφέρεται και τελικά να την ξανα πατήσω...γιατί δεν θέλω να έχω ψεύτικες ελπίδες!
Κι όταν τα βάζω κάτω η λογική μου λέει πως θα σου δείξει ο άλλος ότι ενδιαφέρεται αν δεν δείξεις και εσύ λίγο ενδιαφέρον!Όσο το παίζεις αδιάφορη δεν υπάρχει περίπτωση να καταλάβει ότι σου αρέσει!
Όχι όμωςςςςς...δεν θα ρίξω τα μούτρα μου!

Τι;

Τι μας πληγώνει πιο πολύ,τα λόγια κάποιου ή οι πράξεις του...

ή μάλλον τα λόγια που ποτέ δεν έγιναν πράξεις;

Για απόψε...για λίγες ώρες μέχρι το πρωί...για μια ζωή!

Ένα θαύμα κάνε απόψε

όπως στις μεγάλες αγάπες που δίνεις ζωή,

τα πιο τρελά όνειρα που γίνονται πραγματικότητα..

Για μια στιγμή άσε με να ζήσω το παραμύθι

για απόψε,για αυτές τις λίγες ώρες που μένουν μέχρι το πρωί!

Κι ύστερα αν είναι γραφτό

της μοίρας μου,το πιο κρυφό χαρτί,

θα ζήσει μέχρι το επόμενο πρωί...και το επόμενο...και το επόμενο...

Και θα μείνει πια παντοτινά γραμμένο,για μια ζωή!

Μια μέρα στη παραλία!

Frozen yogurt με bueno,φράουλα και κομματάκια σοκολάτας...μιαμ μιαμ!

 Ο Λευκός Πύργος!

Δεν είναι καταπληκτική φωτογραφία,με τα δυο αλογάκια να φαίνονται από πίσω;

Κάποιος του πολεμικού ναυτικού μάλλον...

Η αδερφή μου λέει:'Ή είναι αεροπλάνο ή μας ψεκάζουνε!'

 

Βολτίτσα?

Me and my sister!Απλά σ'αγαπώ σκατούλα!

Εγώ,όπως θα έπρεπε να ήμουν στα 15! :P