Ακόμα να μάθεις;

Πάλι σχέδια έκανες για απόψε μικρό ανόητο κορίτσι;

Ακόμα να μάθεις;

Μισοφέγγαρα!

Μια ζωή εσύ μηδένισες
Και ο πόνος μέσα στην καρδιά μου εισβολέας
Σαν να λες πως δεν την έζησες
Κι έτσι σβήστηκε τόσο απλά σαν προβολέας
 
Πως μπορείς εσύ που έλεγες
Πως τα σύνορα του χωρισμού δε θα περάσεις
Πες μου πως εσύ το μπόρεσες
Τώρα σαν το γυάλινο ποτήρι να με σπάσεις
 
Ήσουν ο λόγος σ’ ό,τι έκανα
Και τώρα ψάχνω λόγο για να ζήσω
Είμαι σαν κάτι μισοφέγγαρα
Που τ’ άλλο τους μισό το θέλουν πίσω
 
Μες στο σπίτι που μεγάλωσε
Κι έτσι ξαφνικά τίποτα πια δε το γεμίζει
Μέσα μου η βροχή δυνάμωσε
Και η μοναξιά σαν άνεμος να μου σφυρίζει
 
Πως μπορεί εμείς που λέγαμε
Πως δεν είμαστε προσωρινοί σαν κάποιους άλλους
Πες μου πως εμείς χαθήκαμε
Και στους έρωτες δε θα γραφτούμε τους μεγάλους

Missing someone!

Κι αυτός ο κάποιος...είσαι ΕΣΥ!

Θα μου περάσει!

Επιτέλους τον έβλεπε,τον άγγιζε,τον φιλούσε...
Ήταν εκεί δίπλα του,μαζί του...
Όλες αυτές οι σκέψεις...
Γιατί έκλαιγε μια τόσο ξεχωριστή για εκείνη στιγμή;!
Τα δάκρυά της έκαναν το φιλί τους ακόμα πιο υγρό...προσπαθούσε μάταια να μπλοκάρει τις σκέψεις της, να ζήσει μόνο τη στιγμή...μα ακόμα κι αυτή η ίδια η στιγμή της έφερνε δάκρυα στα μάτια...εκείνος σαν κατάλαβε ότι κάτι περίεργο συνέβαινε ακούμπησε τα δύο του χέρια απαλά στο πρόσωπό της και προσπάθησε να την απομακρύνει...δεν έπρεπε να την δει να κλαίει...
Όχι!
Σηκώθηκε από πάνω του κι έτρεξε στο μπάνιο κλείνοντας την πόρτα...έμεινε εκεί για λίγο και μόλις ένιωσε ότι ηρέμησε ήταν έτοιμη να βγεί έξω, να αντιμετωπίσει την κατάσταση αλλά και την ερώτηση που σίγουρα θα της έκανε...
-Τι συμβαίνει,την ρώτησε εκείνος μόλις την αντίκρυσε...
Στάθηκε απέναντι του κοιτάζοντας τον βαθιά στα μάτια...Πόσο λαχταρούσε να ξεδιπλώσει μπροστά του κάθε συναίσθημα που είχε για εκείνον!Θα το έκανε όμως;
-Πονάω!
-Που;Δεν νιώθεις καλά;
Έσκυψε το πρόσωπό της...τι να του έλεγε...δεν θα ομολογούσε ποτέ την αλήθεια...από φόβο;ή από εγωισμό;Αυτό ούτε η ίδια το γνώριζε καλά καλά!
-Άστο,δεν είναι τίποτα!Θα μου περάσει!
Αυτή ήταν η πιο γρήγορη,μη αληθινή απάντηση που θα μπορούσε να δώσει!

Αν τότε εκείνος την πλησιάζε περισσότερο,την χαίδευε τρυφερά στο μάγουλο και της έλεγε...

'Μην ανησυχείς μικρό μου!Όλα θα περάσουν!'

Ίσως τότε πράγματι να περνούσαν όλα...ο πόνος,ο φόβος,όλα τα αρνητικά συναισθήματα...και όλο της το είναι να γέμιζε από αγάπη και μόνο!!!

Δεν θα το αντέξω!

Αν ήρθε η ώρα να ξανά πονέσω...ας ξανά πονέσω...δεν είναι ο πόνος που φοβάμαι...έτσι και αλλιώς δεν μπορείς να ξεφύγεις από αυτό που είναι γραμμένο...
Άλλο είναι αυτό που θέλω να αποφύγω...
Σε εκλιπαρώ,αν μ'ακούς...όχι με τον ίδιο τρόπο...όχι για τον ίδιο λόγο...ας μην επαναληφθεί η ίδια ιστορία...πραγματικά σου μιλάω δεν θα το αντέξω...ΔΕΝ ΘΑ ΤΟ ΑΝΤΕΞΩ!!!
Ήδη το μυαλό μου έχει αρχίσει να τα χάνει...η καρδιά μου κάνει χαζά όνειρα...κι εγώ κάθομαι και περιμένω να συμβεί ένα θαύμα!
Μπορεί τότε να έπεσα στο πάτωμα και να κατάφερα μετά από πολλές δυσκολίες να σηκωθώ-κι ακόμα να με πονάει κάποιες φορές εκείνη η ιστορία-μα αν πέσω τώρα για τον ίδιο ακριβώς λόγο όπως τότε
...δεν θα πέσω απλά...ένα με το πάτωμα θα γίνω,και δεν ξέρω πως κι αν σηκώνεσαι μετά από εκεί...!

...λίγες στιγμές πριν κοιμηθώ...

Καληνύχτα!

Μεγάλος πόθος!

Σε παρακαλώ μην βιαστείς...θέλω να κρατήσει όσο περισσότερο γίνεται...για αυτή μόνο τη στιγμή ο χρόνος να πάψει να κυλά με τον κανονικό του ρυθμό!
Θέλω να νιώσω κάθε άγγιγμα σου...κάθε φιλί σου πάνω στο κορμί μου που καίγεται...τα χέρια σου χαιδεύουν τα μαλλιά μου σε όλο το μήκος τους...σε φιλάω τόσο αχόρταγα,τόσο απελισμένα...θέλω να κλέψω όσα περισσότερα φιλιά σου γίνεται...Αγγίζεις την μέση μου,παίζεις με τις αντοχές μου ενώ τα χείλη σου κατακλείζουν με φιλιά το λαιμό μου...
Ακούς την ανάσα μου;Μπορεί να σου προδώσει αμέσως την κατάσταση μου!
Όλο μου το κορμί ανατριχιάζει...σε θέλω...σε θέλω τόσο πολύ!
Όλη αυτή η ένταση ξυπνάει το θηρίο που κρύβω μέσα μου και τα νύχια μου γδέρνουν το δέρμα σου!
Δεν το αντέχεις...μου αρπάζεις τα χέρια και τα κρατάς σφιχτά...το ξέρεις ότι με πονάς αλλά το βλέμμα σου είναι σαν να μου λέει: "Όχι σε εμένα αυτά μικρή!".
Προσπαθώ να σε φιλήσω...μα δεν με αφήνεις και επιμένεις να με πονάς...
Με τρελαίνεις και την βρίσκεις!
Μου χαμογελάς πονηρά και τότε με σπρώχνεις πίσω κι ανεβαίνεις από πάνω μου...τα μάτια σου μπροστά στα μάτια μου...τα χείλη σου κοντά στα δικά μου...το σώμα σου πάνω στο σώμα μου...μου χαρίζεις τα φιλιά που τόσο λαχταράω χωρίς να περιορίζεσαι μόνο στα χείλη μου μα κατεβαίνοντας κάθε τόσο και λίγο πιο κάτω...τα χέρια μου εξερευνούν το κορμί σου..λιώνω από καύλα κι ακόμα δεν έχουμε αρχίσει...σε θέλω...σε θέλω μέσα μου...σε θέλω για αυτό το βράδυ...και για το επόμενο...και για όσα βράδια θα έρθουν ακόμα...να με γαμάς και να χάνομαι!