Είχα ακουμπήσει το κεφάλι μου στον ώμο σου...απομακρύνθηκα απότομα σαν να έκανα κάτι παράνομο...κάτι που μέσα στο μυαλό μου απαγορευόταν να κάνω!
'Δεν με ενοχλείς!' γύρισες και μου αποκρύθηκες...
Μα για εμένα είχα παραβιάσει τον κανόνα...είχα έρθει πιο κοντά σου από όσο επιτρεπότανε...είχα περάσει τα όρια!
Μήπως τότε ήταν η πρώτη φορά που κάτι μέσα μου άλλαξε στο πως σε έβλεπα;
Δεν ήθελα να νιώσω το παραμικρό...συγχώρεσε με που το επέτρεψα!
Είναι τόσο αστείο...να μπορώ να φιλάω το σώμα σου...να γδέρνω με τα νύχια μου την πλάτη σου...να κρατιέμαι από τα μπράτσα σου...αλλά μετά όταν ο καθένας ξάπλωνε στη μεριά του να μην μπορώ να σε αγγίζω!
Λες κι αν το έκανα ένας από τους δυο μας θα πέθαινε αυτομάτως...και θα το έκανα αν ήξερα ότι αυτή που θα πέθαινε θα ήμουν εγώ...φοβόμουν όμως για εσένα!
Κι ήθελα τόσο απεγνωσμένα να σε αγγίξω...μα έκρυβα την επιθυμία βαθιά μέσα μου!
Εκείνο το βράδυ δεν με έβλεπες...είχες γυρισμένη την πλάτη σου...άπλωσα το χέρι μου διστακτικά άνοιξα την παλάμη μου και την έφτασα λίγα εκατοστά μακριά από την πλάτη σου...έκανα ότι σε χαιδεύω...τρόμαξα όμως ότι η σιωπή του δωματίου θα πρόδιδε την κάθε μου κίνηση...τα δάχτυλα μου λύγισαν και έγιναν γροθιά και το χέρι μου μαζεύτηκε και πάλι δίπλα στο σώμα μου...!Να άκουγες μόνο την καρδιά μου να χτυπά!
Ήταν και εκείνο το πρωινό...
-Να φύγω ή να μείνω,σου είπα.
-Κάνε ότι θες,μου απάντησες!
Επέμενα όμως να μου πεις εσύ τι να κάνω...και μου είπες τελικά να φύγω!
Αχχχ...αν έκανα καρδιά μου αυτό που ήθελε η καρδιά μου...δεν θα ήμουν ξαπλωμένη με γυρισμένη την πλάτη...θα γυρνούσα και θα έφτανα το πρόσωπο μου δίπλα στο δικό σου...θα σε κοίταζα στα μάτια...θα χάιδευα το πρόσωπο σου και θα σε φιλούσα στα χείλη και μετά θα σου έλεγα ότι θα ήθελα να μείνω εκεί...δίπλα σου...κοντά σου...χωμένη μέσα στην αγκαλιά σου...τυλιγμένη στα δυνατά σου μπράτσα...χωρίς να μιλάμε!Μόνο να βρίσκομαι εκεί και να σε αγγίζω για όσες φορές δεν σε άγγιξα...να χαιδεύω το στήθος σου...τα χέρια σου...μέσα σε αυτά τα χέρια που ποτέ δεν θα αρνιόμουν να παραδοθώ!
