Ποτέ δεν είναι αργά...ή είναι;

Υπάρχουν πολλά πράγματα τα οποία είχα ξεκινήσει κατά καιρούς και τελικά τα σταμάτησα.
Ένα από αυτά ήταν και το kick boxing.
Μετά από σχεδόν 2 και κάτι παραπάνω χρόνια πήγα χθες στην προπόνηση.
Δεν ήξερα κανέναν. Μόνο τον προπονητή και την ξαδέρφη μου που συνεχίζει και πηγαίνει που και που.
Πολλές φορές κοιτούσα τα κόκκινα γάντια μου αφημένα και ήξερα ότι μου λείπει.  Δεν τα φορούσα, απλά τα κοιτούσα. 
Πήγα λοιπόν χθες αλλά δεν έκανα προπόνηση, κάθησα και κοιτούσα τους άλλους. Έκανα λίγο σκοινάκι, βάρεσα λίγο το σάκο.
Η αδερφή μου σε μια συζήτηση μας πρόσφατα μου είπε αυτή τη φράση που μπορώ να πω με έκανε κομμάτια..." Αν είχες συνεχίσει, τώρα θα ήσουν πάρα πολύ καλή".
Τα πήγαινα καλά ήταν η αλήθεια...και είχα κι εκείνο τον άνθρωπο, που με υποστήριζε, που με βοηθούσε συνέχεια με προπονήσεις που κάναμε οι δυο μας, να μου δείχνει συνεχώς ξανά και ξανά και να πιστεύει σε εμένα!
Κι εγώ απλά τα άφησα έτσι όλα!
Στεναχωριέμαι τόσο πολύ!
Σήμερα το πρωί φόρεσα τα γάντια μου...αν αποφάσιζα να ξανα ξεκίνησω άραγε πόσο καιρό θα μου έπαιρνε να φτάσω εκεί που ήμουν; Αναρωτιέμαι... Μήπως πέρασε πολύς καιρός; 
Λένε πως ποτέ δεν είναι αργά...ίσως θα μπορούσα να ξανα προσπαθήσω!

Θυμάσαι πόσες φορές έκλαψα; 

Πόσες ακόμα φορές σε παρακάλεσα;

Πόσες φορές ήμουν εκεί να επιμένω κάθε φορά που σε έπιαναν τα στραβά σου;

Θυμάσαι τι σου είχα πει τότε;

"Αργά ή γρήγορα όλοι γυρνάνε"

Θυμάσαι όλα τα λόγια σου;

Γιατί εγώ τα θυμάμαι...ποτέ δεν τα ξέχασα!

Δεν μου πάει...

Δεν μου φαίνεται αλλά είμαι τρελή...Είμαι μια τρελή!

Μια τρελή που της αρέσει να ζει στην τρέλα...να ζει τρελές στιγμές!

Κι έχω φτάσει σε μια σημείο να μην αντέχω γιατί έχω καταντήσει λογική και δεν μου πάει...

Δεν μου πάει να ζω φυσιολογικά...βαρετά!

Αυτό που χρειάζομαι στη ζωή μου αυτή τη στιγμή είναι η τρέλα μου!

Και κάποιον το ίδιο τρελό με εμένα...

Που θα ζούμε έναν τρελό έρωτα!

Θα κάνουμε τρελό σεξ σε τρελά μέρη, θα συζητάμε τρελά πράγματα, θα κάνουμε τρελά πράγματα μαζί...

Δεν μπορώ την συμβατική ζωή...δεν μου πάει λέμε!

 Σ'ευχαριστώ πολύ που με σκέφτεσαι!

Ένα πρωί...

Ένα πρωί θα ξυπνήσω και δεν θα έχω παρελθόν!
Θα ξεκινήσω να ζω από την αρχή...
Όλα εκείνα τα σημάδια που προδίδουν τον πόνο, 
θα έχουν φύγει από το σώμα μου...το ίδιο και από την ψυχή μου!
Η καρδιά μου θα είναι υγιής 
και δεν θα θυμίζει σε τίποτα την χιλιομπαλωμένη μου καρδιά!
Όλοι όσοι με πλήγωσαν δεν θα υπάρχουν πια ούτε σαν αναμνήσεις που πονάνε...
θα έχουν γίνει κι αυτοί άγνωστοι μέσα στους τόσους αγνώστους!
Όταν θα με ρωτάνε " Έχεις πληγωθεί;",
εγώ θα ρωτάω τι είναι αυτό; 
Κι όταν θα βλέπω ζευγάρια θα χαμογελάω χωρίς  να νιώθω πόνο...
ακόμα κι αν μέσα σε αυτά είναι κάποιος που αγάπησα!
Ένα πρωί θα ξυπνήσω και θα μάθω ξανά από την αρχή να περπατάω!
Θα μάθω να κάνω αργά και σταθερά βήματα προς τα μπροστά...
Ένα πρωί θα ξυπνήσω και θα έχω συμφιλιωθεί με όσα μου συνέβησαν,
θα έχω συγχωρήσει όσους με πλήγωσαν...
Εκείνο το πρωινό τα μάτια μου και το μυαλό μου 
δεν θα γυρίσουν ποτέ ξανά για να κοιτάξουν πίσω.
Εκείνο το πρωινό θα ξεκινήσω να ζω ξανά από την αρχή!

Είμαι ένα μικρό γατάκι...

Ψέματα...σου είπα ψέματα...σου είπα πως όταν θέλω κάτι το λέω..."Θέλω αυτό κι αυτό..."
Ήταν όμως ψέμα γιατί αν έλεγα όντως αυτό που ήθελα θα σου έλεγα ότι θέλω να σε γνωρίσω...να σε γνωρίσω ουσιαστικά!
Εκείνο το βράδυ ήμουν πραγματικά ένα μικρό γατάκι...
Ξάπλωσα στα πόδια σου και ύστερα ήρθα και χώθηκα ανάμεσα στο σώμα σου και το στρώμα...Κι εσύ καθόσουν απλά εκεί...Κουνήθηκες και ξύπνησα, γύρισες από την άλλη για να κοιμηθείς και διαμαρτυρήθηκα, πέρασα από πάνω σου και ήρθα από την μεριά σου αλλά πάλι γύρισες από την άλλη...κατάλαβα πως δεν ήσουν για πολλά και έμεινα στην μεριά μου...
Το πρωί ξύπνησα κι εσύ κοιμόσουν...έσπρωχνα με την πατουσίτσα μου την πλάτη σου για να γυρίσεις...περίμενα υπομονετικά...μέχρι που κάποια στιγμή γύρισες...προσπαθούσα να σηκώσω το χέρι σου για να χωθώ στην αγκαλιά σου...και τότε το άνοιξες, εγώ χάθηκα γρήγορα γρήγορα μέσα και το ξανα έκλεισες...κόλλησα στο στήθος σου και έκρυψα το κεφάλι μου...εσύ με το χέρι σου χάιδευες την πλάτη μου...κι εγώ ήμουν απλά ένα ευτυχισμένο γατάκι που βρήκε μια αγκαλιά να χωθεί...
Κι όταν πια απομακρύνθηκα λίγο μένοντας πάντα μέσα στην αγκαλιά σου, άρχισα να σε επεξεργάζομαι και χάιδευα με την πατουσίτσα μου το μάγουλο σου!
Και επειδή ένα γατάκι δεν είναι μόνο χαδιάρικο αλλά και παιχνιδιάρικο, αφού ξύπνησες άρχισα τα παιχνίδια και δεν σε άφηνα να φορέσεις τα ρούχα σου...
Τώρα είμαι πάλι ένα γατάκι μόνο του που περιμένει πως και πως να χωθεί πάλι στην αγκαλιά σου... για λίγο , για  τόσο τόσο δα λιγάκι!

Viel Glück!

Έχουν μείνει 3 ημέρες για τα προφορικά και 4 για τα γραπτά!
Δεν ξέρω αν νιώθω έτοιμη...νομίζω πως πάντα σε ότι κάνω θα πιστεύω ότι θα μπορούσα να δώσω κάτι παραπάνω!
Προσπαθώ να θυμηθώ την τελευταία φορά που έδωσα εξετάσεις- πέρα των εξεταστικών στη σχολή- για κάποιο πτυχίο. Ήταν στην Δευτέρα Λυκείου για το Proficiency.
Ξέρω ότι μπορώ να τα καταφέρω απλά νιώθω αδύναμη στα προφορικά...δεν είναι ότι δεν ξέρω να μιλάω...αυτό που με πάει πίσω είναι ότι δεν έχω τόση εμπιστοσύνη στον εαυτό μου...ότι αγχώνομαι και δεν μπορώ να θυμηθώ λέξεις και δεν μπορώ να βάλω τις σκέψεις μου σε μια σειρά. Απλά τα χάνω!
Το θέλω τόσο πολύ να πετύχω! Και για τους γονείς μου που με βοηθάνε συνεχώς και δεν θέλω να τους απογοητεύσω αλλά και για εμένα! Θα μου πεις πως κάνεις έτσι; Ένα πτυχίο για ξένη γλώσσα είναι...
Είναι ότι ήταν επιλογή μου! Κανείς δεν με ανάγκασε, ούτε ήταν όπως τα αγγλικά που απλά "πρέπει" να τα ξέρεις!
Την Πέμπτη θα κλάψω όσο περισσότερο μπορώ, θα ξεσπάσω, θα βγάλω όλο το άγχος από μέσα μου...και την Παρασκευή θα πάω να πολεμήσω! Είμαι αποφασισμένη να μην παραδώσω τα όπλα τόσο εύκολα...
Είναι μια τόσο δύσκολη εβδομάδα γιατί πέρα από το διάβασμα για τα Γερμανικά έχω και την εξεταστική των εργαστηρίων στη σχολή, οπότε χθες το άγχος χτύπησε κόκκινο!
Όποιο και να είναι το αποτέλεσμα, που εύχομαι να είναι το καλύτερο δυνατό, συνεχίζω από το Φεβρουάριο δυναμικά τα μαθήματα γερμανικών με ακριβώς επόμενο στόχο το Β2!
Πάμε να σκίσουμε! ;)

Και όπως λένε και στα Γερμανικά viel Glück! :D