Εγώ κάθομαι και τον κοιτάω...

και εκείνος τραγουδάει...

"Iffa iffa oh baby iffa iffa

Baby you too sweet fajaba

My baby dance to the lagbaja

I go take you to gwagwalada

Iffa iffa oh baby iffa iffa

Baby you too sweet fajaba

My baby dance do the lagbaja

Let me take you to gwagwalada"

Hurts

Baby I'm not made of stone

It hurts

Loving you the way I do

It hurts

When all that's left to do is watch

It burns

Oh baby, I'm not made of stone

It hurts!

Difference

Together we make the Difference!

Ξεκινάς από χαμηλά...έτσι πάει!
Μα αν έχεις πείσμα και επιμονή σίγουρα μπορείς να φτάσεις ψηλά!
Καμιά φορά σκέφτομαι πως από τους δρόμους της Αριστοτέλους ανέβηκα ένα σκαλοπάτι παραπάνω και τώρα κάνω την πρακτική μου σε μια μεγάλη εταιρεία.
Η πρώτη εβδομάδα πέρασε πολύ ευχάριστα...όλοι είναι πολύ καλοί, προς το παρόν!
Έχω το δικό μου γραφείο, με υπολογιστή και τηλέφωνο που γράφει το όνομα μου στην οθόνη του! Χιχι
Κάνουμε μισή ώρα διάλειμμα και στις πεντέμιση σχολάω οπότε έχω όλο το απόγευμά μου ελεύθερο!
Είμαι ανυπομόνη να μάθω όσα περισσότερα γίνεται!

Το γραφείο μου

Από το παράθυρο μου...

Κάτι καινούριο ξεκινά...

Ένας κύκλος κλείνει...και ανοίγει ένας άλλος!
Το Σάββατο θα είναι η τελευταία μου μέρα στη δουλειά...αυτή τη δουλειά που τόσο αγάπησα αλλά ταυτόχρονα μίσησα κιόλας...για την κούραση και την έλλειψη χρόνου!
Αγάπησα όμως όλους τους ανθρώπους που γνώρισα...αυτούς με τους οποίους είχα καθημερινή επαφή, που είχα μάθει τις συνήθειες τους, που μπορούσα να καταλάβω τη διάθεση τους, που τους είχα μάθει και με είχαν μάθει!
Αύριο θα πρέπει να αποχαιρετήσω κάποιους από αυτούς και τους υπόλοιπους το Σάββατο.
Θα μου λείψουν!
Ακόμα δεν μπορώ να το πιστέψω...
Χαίρομαι όμως...χαίρομαι για αυτό που θα αφήσω πίσω μου...
Ξεκίνησα χωρίς να ξέρουν το όνομά μου και έγινα η Ολγίτσα, το χαμογελαστό κορίτσι, το καλύτερο παιδί όπως θα άκουγες μερικούς να λένε!
Το Σάββατο λοιπόν μια περίοδος της ζωής μου φτάνει στο τέλος της και από Δευτέρα ξεκινάω την πρακτική μου!
Και δεν υπάρχει καλύτερο μέρος για πρακτική για ένα παιδί σαν κι εμένα...που άλλου;;;
Σε μια μεγάλη εταιρεία παιχνιδιών φυσικά!
Είμαι πολύ χαρούμενη...αλλά παράλληλα και λίγο λυπημένη!

Αριστοτέλους μου θα μου λείψεις...!

Δυο ψεύτικα φτερά...

Ήταν βράδυ...με κάτι ψεύτικες ελπίδες και πολύ φαντασία κατάφερε και έφτιαξε δυο ψεύτικα φτερά!

Τα φόρεσε στην πλάτυ της και ετοιμάστηκε να πετάξει...

Να πετάξει;

Μα δεν ήξερε να πετάει!

Και εκείνος για ακόμα ένα βράδυ δεν ήρθε ποτέ να της μάθει να πετάει...να της μάθει να ζει!!!

Τραγουδάω μέσα στα ασανσέρ...

Ντρέπομαι που το λέω...

αλλά στη δουλειά τραγουδάω μέσα στα ασανσέρ!!!

Ίσως πάλι να μην ντρέπομαι και τόσο...!

"Νιάου, νιάου βρε γατούλα με τη ροζ μυτούλα, 
γατούλα μου μικρή!"