Πόσο θα ήθελα να σπάσω αυτό το ηλίθιο κατασκεύασμα που για μια φορά ακόμα κάθομαι μπροστά στη οθόνη του...Αυτό φταίει για όλα...Φταίω και εγώ όμως!! Με κάνει να χάνω τις ώρες μου...φταίει για τις γνωριμίες που έχω κάνει και για τις γνωριμίες που πρόκειται να κάνω!!! Τι είναι όλο αυτό που αισθάνεσαι όταν μιλάς με κάποιον σε καθημερινή βάση που ούτε καν τον ξέρεις?Ο αρχικός ενθουσιασμός?Η σκέψη οτι θα μπορούσατε να είσαστε κάποτε μαζί?Το οτι βρίσκεις κάποιον για να του μιλάς ελεύθερα?Μπορεί κάποιος να μου το εξηγήση?Γιατί όσο και αν προσπαθώ δεν μπορώ να το καταλάβω.Όλα αυτά τα αισθήματα που νιώθω για κάποιον που δεν τον έχω δει καν απο κοντά...Μήπως είναι της φαντασίας μου? Για να μπώ στο θέμα το καλοκαίρι είχα αρχίσει να μιλάω με ένα παιδί που γνώρισα στο Facebook.Την ίδια μέρα του έδωσα το μσν μου(δεν συνηθίζω να το δίνω αλλά δεν ξέρω τι με έπιασε εκείνη τη στιγμή)Εγώ εκείνη την περίοδο ήμουν με ενα παιδί το ίδιο και εκείνος τα είχε με μια κοπέλα αρκετό καιρό...Μιλούσαμε αρκετά είχαμε κανονίσει και μια μέρα να βγούμε αλλά τελικά προέκυψαν διάφορα και το αναβάλαμε...Μια μέρα που μιλούσαμε μου μιλούσε κάπως παράξενα.Η αλήθεια είναι οτι δεν μπορείς να καταλάβεις διάφορα πράγματα απο το μσν όταν γράφει ο άλλος αλλά πραγμτατικά τα έγραφε σε ένα στυλ που καταλάβαινες αμέσως οτι κάτι δεν πήγαινε καλά...Μετά απο λίγο άρχισε να με βρίζει κιόλας...Μου ζήτησε να σβήσω το μσν του.Εγώ δεν το έκανα,τον έκανα απλά αποκλεισμό.Μετά απο αρκετό καιρό μου έστειλε μήνυμα στο Facebook να τον ξαναπροσθέσω στο μσν,εγώ όμως του είπα οτι δεν θα το κάνω...Δεν κρατήθηκα όμως!!Μου έλειπαν τοσο πολυ οι συζητήσεις μας και έβγαλα τον αποκλεισμό.Αρχίσαμε ξανά να μιλάμε.Είχε χωρίσει με την κοπέλα του.(Εγώ είχα χωρίσει με το παιδί που τα είχα ήδη απο το καλοκαίρι.)Ανταλάξαμε αριθμούς και μιλούσαμε σχεδόν καθημερινά στο μσν.Ειδικά τα Χριστούγεννα!!Μου είχε πει πολλές φορές οτι του αρέσω αλλά πως μπορείς να πιστέψεις κάποιον που δεν τον ξέρεις σχεδόν καθόλου.Ήξερα κατι λίγα για αυτον και απο αυτα είχα καταλάβει οτι είναι λίγο αλητάκι...Στέλναμε μηνύματα,είχαμε μιλήσει και κανα δυο φορές στο κινητό.Βέβαια δεν ήταν και λίγες οι φορές που παραλίγο να ξαναμαλώσουμε γιατί μιλούσε με ενα υφάκι.Ήταν λες και τον έπιαναν κρίσεις!!Ήθελα κάθε μέρα να μιλάω μαζί του.Καθόμουν με τις ώρες στον υπολογιστή περιμένοντας ποτε θα μπεί.Νομίζω είχε αρχίσει να μου αρέσει.Έχει δυο εβδομάδες που του το είπα!!!Άρχισε να μου λέει διάφορες μπούρδες που ούτε ένα 15χρονο δεν τις λέει ποσο μαλλον ένας 17χρονος!!!Οτι είναι οτι καλύτερο του έχουν πει το 2010 οτι με γουστάρει τρελά και άλλες τέτοιες βλακείες που πραγματικά δεν πίστεψα ούτε λέξη...Είαμε κιόλας να βρεθούμε αλλα για μια ακόμα φορά δεν βρεθήκαμε.Έχουμε 4 μέρες να μιλήσουμε.Του έστειλα μήνυμα χθες για να δω αμα είναι καλά αλλά απάντηση δεν πήρα!!Στο μσν δεν τον είχα δει ουτε στο Facebook είχα δει κάτι καινούριο...μέχρι σήμερα!!Δεν θα προσπαθήσω αλλο,δεν στέλνω άλλο μήνυμα και δεν τον παίρνω κιόλας τηλέφωνο... Με στεναχώρει το οτι άφησα τον εαυτό μου να παρασυρθεί και του είπα οτι μου αρέσει(οχι βέβαια οτι δεν ίσχυε).Έχω θυμώσει με τον εαυτό μου γιατί απο την αρχή το ήξερα οτι είναι τοσο βλάκας.Μου το είχε πει κιολας λες και το ήξερε."Θα πέσεις...όλες πέφτουν"ετσι είπε!!Νιώθω τοσο χαζή αχ....Πόσο βλάκας μπορεί να είναι ο άλλος για να πέζει με τα συναισθήματα τον αλλον?Τώρα όμως θα τους μάθουμε τους άνδρες...!!! Δεν έχω να πω τίποτα άλλο...απλά λυπάμαι πολυ...!!!