Πόσο καλό τελικά μου κάνει να προγραμματίζω τα πράγματα που θα κάνω ή να ονειρεύομαι όλα όσα θέλω να κάνω. Μάλλον καθόλου καλό!!!

Όταν σκέφτομαι όλα όσα θέλω να κάνω στη ζωή μου ή μέσα σε ένα μήνα από τώρα αισθάνομαι ότι θα καταρρεύσω και μου φαίνεται τόσο δύσκολο...Παίρνω όμως θάρρος και αρχίζω να ονειρεύομαι...Στις διακοπές του Πάσχα θα κάτσω να διαβάσω αγγλικά,φυσική,ιστορία και σε ότι άλλο θέλω να τα πάω καλά και νομίζω ότι έχω μείνει πίσω. Θα βάψω το μαλλί μου λέω, αλλά αυτό είχα πει ότι θα το έκανα στις διακοπές των Χριστουγέννων που μας πέρασαν. Κάνω σχέδια τα οποία τελικά ποτέ δεν πραγματοποιούνται. Εγώ φταίω αλλά δεν ξέρω τι να κάνω...Έχω τόσο αδύναμο χαρακτήρα. Εδώ δεν μπορώ να αποφασίσω τι θα κάνω στο μέλλον...Το μόνο που είναι σίγουρο είναι ότι θέλω να πετύχω πολλά...Τρομάρα μου...Θα τα βγάλω πέρα λέω θα κάτσω να διαβάσω ακόμα περισσότερο και θα τα καταφέρω...Και ποιος μου εγγυάται ότι θα κάτσω και θα διαβάσω?Εγώ?Χαχα...Σώθηκα τώρα...Πώς μπορώ να βασιστώ στον ίδιο μου τον εαυτό όταν έχω έναν τόσο άστατο χαρακτήρα...Που όταν αρχίζω κάτι το σίγουρο είναι ότι ποτέ δεν θα το τελειώσω...Με λυπάμαι...Απορώ άμα θα καταφέρω στη ζωή μου κάτι!!!Που σχεδιάζω τι θα πω ή τι θα κάνω...Γι' αυτό στο τέλος όλα μου βγαίνουν τελείως αλλιώς...Κρίμα...!!!

Sometimes we need to stop analyzing the past~stop planning the future~stop trying to figure out precisely how we feel~stop deciding with our mind what we want our heart to feel~Sometimes we just have to go with..."Whatever happens-happens