Τι γίνεται όταν κάποιος σου κόβει τα φτερά...Όταν δεν σε βοηθάει να ακολουθήσεις αυτό που πραγματικά θέλεις να κάνεις...Και αν εσύ δεν είσαι σίγουρος ότι θέλεις να κάνεις αυτό το πράγμα...Όταν νιώθεις ότι δεν θα σου επιφέρει τίποτα...όμως αυτό είναι που σε κάνει χαρούμενο!!!Έρχονται κάποιες στιγμές που η έμπνευση σου στερεύει και βλέπεις ότι δεν θα τα καταφέρεις...Μακάρι να μπορούσαμε να κάνουμε τα όνειρα μας πραγματικότητα!!!Γιατί μας βάζουν αντιμέτωπους με το μέλλον μας βάζοντας μας να διαλέξουμε το επάγγελμα που θα κάνουμε?Και άμα δεν κάνω την σωστή επιλογή?
Μια δικιά μου ζωγραφιά...καλά δεν είναι και ότι καλύτερο!!!Αλλά μου άρεσε!!!
Αχ μου θύμισες τον εαυτό μου. Έτσι γέμιζα κι εγώ τα περιθώρια των βιβλίων και τώρα τα βλέπω και θυμάμαι πόσο δεν περνούσε ο χρόνος στην τάξη :)
ReplyDeleteΥπομονή σχολείο είναι θα περάσει :)))