Δύναμη

...αυτό χρειάζομαι πραγματικά...πολύ δύναμη, κουράγιο και υπομονή...
Τα κατάφερες...δεν νιώθω πλέον τίποτα παραπάνω πέρα απο ένα μεγάλο κενό...
Θα προχωρήσω...και θα τα καταφέρω...πραγματικά θα το κάνω...δεν θα ξανά κοιτάξω πίσω...!
Θα σταματήσω να κλαίω...αν και δεν ξέρω αν θα τα καταφέρω...θα το προσπαθήσω όμως....
Δεν ξέρω αν φτάσαμε στο τέλος...αλλα θέλω να το ελπίζω...
Είναι όπως στην διαδρομή με το λεωφορείο μέχρι να φτάσω στο τέρμα...όσο είμαι στο λεωφορείο, δεν μπορώ να σταματήσω να σκέφτομαι...και όσο σκέφτομαι πονάω...πολλές φορές κλαίω κιόλας κοιτώντας έξω απο το παράθυρο...νομίζω οτι αυτή η διαδρομή έχει γίνει το πιο ωραίο κομμάτι της καθημερινότητας μου...θα το αλλάξω όμως...
Μετά όταν κατεβαίνω απο το λεωφορείο όμως...και ο αέρας με χτυπάει στο πρόσωπο...τότε είναι που βάζω το μυαλό μου σε τάξη...αρχίζω να ελπίζω πως όλα θα πάνε καλά...βλέπω την σκιά μου στο δρόμο και τα μαλλιά μου να ανεμίζουν...και ξέρω πως υπάρχει κάτι καλύτερο..
Και πράγματι...υπάρχει κάτι πολύ καλύτερο...απο εσένα...υπάρχει εκείνος...που με κάνει χαρούμενη...με κοιτάει στα μάτια και μου χαιδέυει τα μαλλιά...που είναι δίπλα μου και κάνει σχέδια για το μέλλον στα οποία είμαι και εγώ μέσα...
Όλα όσα γίνονται,γίνονται για κάποιο λόγο...όπως και αυτά που δεν γίνονται...!
Εφοδιάσου με ΔΥΝΑΜΗ...!