
Μπορεί να είμαι ακόμα μικρή...αλλά δεν πιστεύω πλέον στα παραμύθια...δεν πιστεύω σε εσένα...ούτε και στα ψεύτικα λόγια σου...
Είμαι υπεύθυνη για τις πράξεις μου και θα πληρώσω το τίμημα...δεν κατηγορώ εσένα...ξέρω πολύ καλά τι συμβαίνει γύρω μου...ποτέ δεν υπήρξα χαζή και ούτε πρόκειται να γίνω τώρα...ίσως ήμουν αφελής κάποιες φορές...και πίστεψα έστω για ένα λεπτό στα λόγια σου...και αυτό να ήταν που με έρηξε όσο και αν ήξερα βαθιά μέσα μου πώς όλα ήταν ένα ψέμα...
Με ρώτησες άμα είμαι τόσο αθωά όσο δείχνω...μπορεί κάποτε να ήμουν...κοίτα με πως έχω γίνει τώρα...δεν αναγνωρίζω τον ίδιο μου τον εαυτό...πως το έκανα εγώ αυτό σε εμένα...και για ποιο λόγο...
Μου είπες ότι όταν με γνώρισες ήμουν πολύ μικρή...και όμως δεν έχει περάσει ένας χρόνος απο τότε...πότε πρόλαβα να μεγαλώσω τόσο...και οι δυο όμως ξέρουμε πολύ καλά τι εννοούσες...
Και ήταν τόσα πολλά αυτά που ήθελα να σου πώ όταν ήμουν στην αγκαλιά σου...τουλάχιστον κάτι βγήκε αληθινό...εγώ να είμαι στην αγκαλιά σου και εσύ να με κρατάς σφιχτά...μακάρι να μην τελείωνε ποτέ αυτή η στιγμή...!
No comments:
Post a Comment