Αναμνήσεις...

Μαχαιριές στην καρδιά μου οι αναμνήσεις...πληγές που πονάνε...που επουλώνονται τη νύχτα για να δεχθούν πάλι τα χτυπήματα το πρωί...
Είναι ελάχιστα τα πρωινά που ξυπνάω χωρίς να κλάψω...πάντα οι ίδιες εικόνες περνάνε απο το μυαλό μου...πάντα θα θυμάμαι...!
'Πέρασα πολύ ωραία...''Και εγώ γατάκι,είσαι τόσο γλυκιά!'...
'Θες να είμαστε μαζί''Ναι!'...
'Νιώθεις κάτι για εμένα''Ναι,κάτι εξελίξιμο'...
Λόγια που ειπώθηκαν πριν 9 μήνες σχεδόν και εγώ τα θυμάμαι σαν να τα είπες πριν λίγες μέρες,πρίν λίγες ώρες...
Πόσο πολύ θέλω να σε δώ...πόσο πολύ μου λείπεις...ποτέ δεν θα το μάθεις...ποτέ δεν θα το καταλάβεις...
Πόσο δύσκολο είναι να ξεπεράσεις κάποιον εεε?Το ξέρεις τόσο καλά όσο και εγώ...είμαι σίγουρη γι'αυτό...εγώ προσπαθώ να ξεπεράσω εσένα...και εσύ...κάποια άλλη...!
Δεν μπορώ να πω ψέματα...όσο και αν προσπαθώ να προχωρήσω συνέχεια κοιτάζω πίσω...κοιτάζω εσένα...ψάχνω εσένα...Θέλω τόσο πολύ να είμαι δίπλα σου...και αυτό που με πονάει περισσότερο είναι ότι δεν μπορώ να ξέρω κάθε μέρα αν είσαι καλά...αν έχεις νεύρα...αν είσαι χαρούμενος ή απογοητευμένος...

Λατρεύω το χαμόγελο σου...!!!