Ένα τριαντάφυλλο!

Και αν πράγματι μπορούσα να γυρίσω το χρόνο πίσω;

Θα επέλεγα να μην σε γνωρίσω ή θα έκανα πάλι τα ίδια;

Δεν ξέρω...είναι τόσα πολλά αυτά που με έκανες να νιώσω και να ζήσω...άσχημα αλλά και ωραία...!!!
Αυτό το πρωτόγνωρο συναίσθημα της έντονης αγάπης...της ανάγκης να είσαι δίπλα σε κάποιον...να τον σκέφτεσαι συνεχώς και να νοιάζεσαι για το καλό του...να τρέμεις στην ιδέα μήπως του συμβεί κάτι κακό...!
Αυτό το πρωτόγνωρο συναίσθημα του έντονου πόνου...της συνεχής αγωνίας...της απογοήτευσης...!
Η αγκαλιά σου όμως είναι η πιο ζεστή από όλες...το άγγιγμα σου,το πιο ανατριχιαστκό από όλα...το βλέμμα σου,το πιο υποσχώμενο...και τα φιλιά σου,τα ωραιότερα που έχω λάβει μέχρι τώρα...!!!
Η αδιαφορία σου όμως...η συνεχής υποκρισία σου...το 'δήθεν' ενδιαφέρον και γενικότερα η συμπεριφορά σου είναι ότι χειρότερο έχω ζήσει μέχρι τώρα...!!!

Μια νέα ιστορία αγάπης γεννιέται,ένα μπουμπούκι εμφανίζεται στην τριανταφυλλιά...η ιστορία εξελίσσεται και το μπουμπούκι μεγαλώνει,ανθίζει και γίνεται ένα πανέμορφο κόκκινο τριαντάφυλλο...στη διάρκεια της ζωής του διάφορα,όπως ένα ύπουλο ζιζάνιο,θα επιχειρίσουν να το καταστρέψουν...το τριαντάφυλλο είτε θα παλέψει και θα βγεί νικητής συνεχίζοντας την πορεία του,είτε θα αφήσει να το επηρεάσουν με αποτέλεσμα να καταστραφεί πριν την ώρα του...αφού λοιπόν θα έχει επιβιώσει θα ζει τις μικρές χαρές της ζωής,που θα το κάνουν χαρούμενο και θα το αναζωογωνούν...Η βροχή θα το δροσίζει και θα του δίνει παράταση ζωής...θα έρθει όμως η στιμγή που το τριαντάφυλλο θα αρχίσει να μαραζώνει,τίποτα δεν θα μπορεί να το βοηθήσει πλέον...ούτε η βροχή,ούτε κανένας...Θα πρέπει να το πάρει απόφαση σιγά σιγά πως η ζωή του εδώ τελειώνει...θα αφήσει λοιπόν τα μαραμένα του πέταλα να πέσουν ένα ένα στο χώμα...όλη η ομορφιά του έχει φύγει και έχει μαραζώσει...
Έτσι και οι ιστορίες αγάπης κάποτε τελειώνουν...λίγες είναι αυτές που αντέχουν και παραμένουν άθεικτες στο πέρασμα του χρόνου...ζώντας την αιώνια αγάπη...!!!