Μην μιλάς!

Πες με χαζή,πες με τρελή...ναι,είμαι...!!!
Θες να σου πω τι έκανα;Σε νοιάζει να μάθεις τι έκανα;
Δεν σε νοιάζει...και δεν χρειάζεται να μάθεις...μόνο αυτό θα σου πω...δεν πόνεσα...γιατί ο πόνος που έχω μέσα μου είναι τόσος πολύς,που τίποτα δεν μπορεί να με πονέσει περισσότερο...!!!
Όταν τα κορμιά μιλάνε από μόνα τους,γιατί να μιλήσουμε εμείς...γιατί πάντα τα λόγια να χαλάνε τις πιο ωραίες στιγμές...γιατί;
Αυτά τα καταραμένα λόγια που σε διώχνουν μακριά μου...γιατί έπρεπε να συζητήσουμε...δεν χρειαζόταν...ήσουν μαζί μου...ήμουν μέσα στην αγκαλιά σου...
'Δες πόσο μκρή είσαι'είπες,ενώ είχες τυλίξει τα χέρια σου γύρω μου...
'Είμαι έτσι για να χωράω στην αγκαλιά σου'είπα!
Σου είπα ότι είμαι χαρούμενη...και πράγματι ήμουν χαρούμενη γιατί όποτε είμαι δίπλα σου λάμπουν τα μάτια μου και μπορώ να χαμογελάω συνέχεια...
Μην μιλάς,σε παρακαλώ...μην μιλάς...φίλα με μόνο...σε παρακαλώ...
Τα δάκρυα μου σχεδόν έσβησαν την μυρωδιά σου απο το μαξιλάρι...υπάρχει όμως ακόμα...μακάρι να μπορούσα να την κλείσω σε ένα κουτάκι...να είχα την μυρωδιά σου...στο μαξιλάρι μου...στα σεντόνια μου...στο σώμα μου...!!!
Δεν ήθελα να κλάψω μπροστά σου...δεν μπόρεσα όμως να κρατηθώ...δεν μπορώ να τα μαζέψω αυτά τα δάκρυα...έχουν μάθει να φεύγουν από τα μάτια μου...ήσουν όμως εδώ και η αγκαλιά σου με ηρεμούσε...!!!
Δεν θέλω να πω τίποτα άλλο...δεν μπορώ να πώ...δεν θυμάμαι τίποτα άλλο...ξέχασε και εσύ όσα είπαμε...δεν χρειάζεται να μιλάμε...για εμένα δεν υπάρχει το μετά...μόνο το τώρα...!!!