Οι τελευταίες παραστάσεις...

Κυρίες και κύριοι,το θέατρο θα παραμείνει προσωρινά κλειστό...λόγω έλλειψης παραστάσεων!

 Οι τελευταίες παραστάσεις μας:
-Διακοπές μακριά από όλους και όλα...

Κυριακή πρωί...τι πρωί δηλαδή ξημερώματα και εγώ με την μουσούδα μου στη Βενιζέλου φορώντας ψάθινο καπέλο και κρατώντας από μια βαλίτσα στο χέρι...να περνάνε τα αμάξια και να μας θεωρούν μάλλον  τρελές...ύπνος στο λεωφορείο μέχρι να φτάσουμε στο Βόλο- με πολύ πόνο στο σβέρκο...μισώ τον ύπνο στο λεωφορείο-και από εκεί κατευθείαν στο καράβι...φύγαμε για Σκιάθοοοο!Ανυπομονησία μέχρι να φτάσουμε...χελωνίτσες στο νερό και ένα δελφίνι που μόλις πρόλαβα να δω...και όταν φτάσαμε...η απόλυτη ευτυχία...αν και είχα ένα πρόβλημα να κατεβάσω την τεράστια βαλίτσα από τα στενά σκαλιά του πλοίου!Πρώτη μέρα Κουνουναριές...ο παράδεισος?Θα μπορούσες να τον αποκαλέσεις και έτσι...η άμμος τόσο ψιλή...η θάλασσα εκπληκτική...το τοπίο μαγευτικό!Το βράδυ ξεφάντωμα...και ο χορευτής του Kahlua να μας τρελαίνει...και την επόμενη μέρα φύγαμε για Bananarama...μια ανηφόρα,τα πόδια με πόνεσαν...ο γλυκούλης σερβιτόρος-με το όνομα Αλέξης,τι γκαντεμιά!-που τον περάσαμε για αυτόν που παίρνει τις παραγγελίες...ένα χαμόγελο...μα τι χαμόγελο!Το βράδυ πάλι έξω...ακόμα ένας που μου αρέσει...ψηλός,ωραίος...και το όνομα αυτού Αλέξης!Γιατί σε έμενα!
Οι γνωστές χειραψίες με λένε έτσι με λένε αλλιώς...απλώνω το χέρι μου και λέω...Όλγα...μου σφίγγει το χέρι και λέει...Αλέξης...γυρνάω στην μουσούδα μου και λέω-Άκουσα καλά?είπε ότι τον λένε Αλέξη?-ΝΑΙ! Που να πάω να χτυπήσω το κεφάλι μου?Πουυυυ?...ντίρλα...να περπατάω ξυπόλιτη στα στενά της Σκιάθου... και το πρωί το πιο δύσκολο ξύπνημα έβερ...ήπια ξανα αυτό το σιχαμερό Jagermeister μπλιάξ μπλιάξ και πάλι μπλιάξ...πήγαμε να φάμε και ξανα πέσαμε να κοιμηθούμε! Κατά το μεσημέρι στο Banana...με πολυυυυυ χορό και τα νεροπίστολα να μας βρέχουν! Γνωρίσαμε και κάτι Ιταλούς...τον Φαμπρίτσιο-Φραντσέσκο...συννενόηση μπουζούκι!Χαχαχα!Το βράδυ την έβγαλα με ένα redbull...την επόμενη μέρα πάλι Bananarama πιο χαλαρά και οι Βλάχοι που ήταν μαζί μας στο ταξίδι να με φωνάζουν Βίκυ...πολύ γέλιο τα παιδιά...και το βράδυ κλασσικά πάλι έξω...το τελευταίο μας βράδυ...και το πρωί έτοιμες στο λιμάνι να περιμένουμε το πλοίο της επιστροφής!Ήταν τόσο ωραία...μακάρι να ξανα πάμε και του χρόνου για πιο πολλές μέρες...υπέροχες διακοπές!

-Το όνομα!
Ποιο είναι το όνομα?Το Αλέξης φυσικά...γιατί σαν κάποιος να μου παίζει ένα άσχημο παιχνίδι...όποιος μου άρεσε τον έλεγαν Αλέξη...στην τηλεόραση πετύχαινα παντού το όνομα...και το καλύτερο ήρθε με το γυρισμό της αδερφής μου από την κατασκήνωση...τα βέλη του έρωτα την χτύπησαν...ναι...Αλέξη τον λένε!Θα βάλω τα κλάματα! :P

-Oooo shit!
Βγήκαν οι βάσεις!Τυποποίησης και διακίνησης προιόντων στη Κατερίνη...θα πάω να γραφτώ για να πάρω το πάσο αλλά θα ξανα δώσω...ξέρω ότι μπορώ να τα πάω πολύ καλύτερα...αυτή τη φορά θέλω να τα καταφέρω...και από Δευτέρα ξεκινάω μαθήματα...τώρα που δεν θα έχω και το σχολείο θα έχω περισσότερο χρόνο...ελπίζω μόνο να μην αρχίσω να τεμπελιάζω...Καλή μου τύχη!

-Δεν θα μου ξεφύγεις!
 Η καλύτερη μου παράσταση!Έχω ρίξει το γέλιο...μόνο με την σκέψη της αντίδρασης σου μπροστά στην ανακάλυψη μου!Η παράσταση αυτή είναι αφιερωμένη σε εσένα κύριε Αλέξη...που προφανώς έχεις πάψει να διαβάζεις όσα γράφω...και που έσβησες το προφίλ σου στο Facebook...έκανες όμως ένα καινούριο-ωραίος μήνας ο Απρίλιος ε Αλέξη;-...τόσο εσύ όσο και ο μοιραίος σου έρωτας ή ο πειρασμός σου ή ακόμα καλύτερα ο έρωτας σου από την Κωνσταντινούπολη...Θα ήθελα τόσο πολύ να σε κάνω φίλο-γιατί μήνυμα δεν μπορώ να σου στείλω- και να είμαι μπροστά να δω την αντίδραση σου...δεν χρειάζεται όμως να ασχοληθώ!Ασήμαντη υπόθεση...απλά να θυμάσαι...κανείς δεν ξεφεύγει από τα νύχια της γάτας!

Αυτές λοιπόν ήταν οι τελευταίες παραστάσεις μας...