Για Κατερίνη

Ο δρόμος από Θεσσαλονίκη για Κατερίνη δεν έχει και τίποτα το σπουδαίο...πάνε 4 μέρες που έχω κάνει αυτό το δρομολόγιο και θα το κάνω μάλλον καθημερινά για τα επόμενα 4 χρόνια εκτός κι αν κάποια στιγμή καταφέρω να μείνω εκεί!
Σήμερα αποφάσισα να είμαι πιο παρατηρητηκή και να προσέξω περισσότερο τη διαδρομή ώστε να έχω πιο πολλές πληροφορίες...
Η διαδρομή διαρκεί 45 λεπτά...κυρίως βλέπεις δέντρα και εταιρίες-βιομηχανίες...-Αφοι ταδε και υιοι,ανταλλακτικά και πάει λέγοντας-!
Περνάμε μια φορά τα διόδια...μόλις περάσουμε τα διόδια είναι τα Μάλγαρα στα δεξιά,λίγο πιο κάτω ο Κορινός και κάπου στη διαδρομή είδα και μια ταμπέλα για Βεργίνα όπως και μια ταμπέλα για Ελασσώνα-εκεί είναι και το χωριό της μαμάς μου-!
Ακόμα στη διαδρομή συναντάμε 3 ποταμούς!
Τον Αξιό,τον Λουδία και τον Γαλλικό...
 Κάπου μέσα στα χορτάρια-δεν μπορώ να προσδιορίσω ακριβώς το σημείο-έχει κάτι σαν μικρή γέφυρα από τσιμέντο...και όταν λέω μικρή εννοώ πολύ μικρή...το πολυ 20 βήματα από τη μια άκρη στην άλλη...
Φτάνοντας έξω από την Κατερινή έχει ταμπέλα για την παραλία ενώ λίγο πιο κάτω και λίγο πριν μπούμε στο δρόμο για το κτελ έχει μια που μας οδηγεί σε ένα χιονοδρομικό κέντρο!

Αυτά είναι όσα μου έχουν μείνει στο μυαλό γιατί η αλήθεια είναι ότι σαν μια μικρή κουτσομπόλα κρυφάκουγα την συζήτηση δυο αγοριών που κάθονταν ακριβώς πίσω μου...σχολίαζαν άσχημα για μια κοπέλα η οποία είναι από ότι κατάλαβα όμορφη αλλά έχει χάλια στυλ και πιστεύουν ότι κάποιος πρέπει να της ρίξει ξύλο για να στρώσει,μίλησαν λίγο για τη διαδρομή-υπάρχουν ιδιωτικά διόδια;-για τις ασφάλειες ζωής αλλά και πυρός,γιατί όπως έλεγε ο ένας από τους δυο φαντάσου να κάνεις συνέχεια ασφάλεια πυρός και να μην κάνεις μια φορά και να καεί το σπίτι σου;-μάλλον το επεισόδιο με την ασφαλίστρια στο Κωνσταντίνου και Ελένης το έχει δεί πάρα μα πάρα πολλές φορές!-ο άλλος ο καημένος πάλι δεν ήξερε ότι δεν κάνουν ασφάλεια ζωής σε άτομα με σίγουρο θάνατο!Μετά το τελευταίο θέμα συζήτησης ήταν τα τσιγάρα και ένα άλλο που δεν θυμάμαι πως το είπαν αλλά μ'αυτό μαστουρώνεις ολίγον!Ξεχνιέσαι,έλεγε ο ένας,είσαι χαρούμενος,γελάς αλλά μετά επιστρέφεις στην πραγματικότητα!

Τι έχουν ακόμα να ακούσουν τα αυτιά μου και πόσα ακόμα να δουν τα μάτια μου!

Το σίγουρο είναι ότι σε λιγότερο από ένα μήνα θα έχω μάθει τη διαδρομή απέξω!