Η Λαμπρινή και ο Φωτούλης...

 

Ένα όμορφο βραδάκι ξεχωριστό απο τ'άλλα...
Το φεγγάρι, ο Φωτούλης, κι ένα λαμπρό αστέρι, η Λαμπρινή, έπιασαν την κουβέντα...
-Λαμπρινή, κοιμάσαι;
-Όχι Φωτούλη ακούω το νανούρισμα του αέρα.
-Όμορφη νύχτα η αποψινή...
-Όμορφη, όταν είμαι κοντά σου.
-Το πρωί που δεν σε βλέπω Λαμπρινή, μου λείπεις.
-Αγάπη είναι να με νιώθεις δίπλα σου ακόμα και όταν λείπω...

-Κοίτα Φωτούλη, εκεί κάτω έχει κι άλλους σαν και εμάς.
-Νομίζω πως ζήλεψαν την αγάπη μας!
-Θέλω να πάω εκεί, να τους ρωτήσω αν η αγάπη τους είναι τόσο μεγάλη όσο η δική  μας.
-Μη φεύγεις Λαμπρινή!
-Μα θέλω να τους πω πως η δική μας είναι η μεγαλύτερη!
-Φώναξε τους το.
-Το φωνάζω μα δεν τ'ακούν.
-Ζωγράφισέ το με τ'αστέρια .
-Φοβάμαι μήπως τρεμοσβήσουν και χαθούν.

-Το ταξίδι είναι μακρύ.Θα χαθείς.
-Η λάμψη σου θα μου φέγγει το δρόμο.
-Θα γυρίσεις  Λαμπρινή;
-Ναι,γιατί η δική μας η αγάπη είναι η μεγαλύτερη.

Και η Λαμπρινή ξεκίνησε το ταξίδι της...
Φτάνοντας στο βυθό της θάλασσας βρήκε ένα ψάρι...
-Ξέρεις που είναι αυτοί που ζήλεψαν την αγάπη μας;
-Δεν καταλαβαίνω τι μου λες,απάντησε το ψάρι.
-Καλά, ξέρεις τότε που είναι εδώ το σπίτι της αγάπης;
-Αυτή δεν έχει σπίτι, η αγάπη ζει παντού...
-Είναι δηλαδή τόσο μεγάλη που δεν χωράει κάπου;
-Ναι. Μόνο στέκεται για λίγο να ξεκουραστεί...
-Αλήθεια, που;
-Καμιά φορά  μέσα σε μια αγκαλιά.
-Αλλού;
-Καμιά φορά πάνω σε ένα χαμόγελο.
- Αλλού, αλλού;
-Καμιά φορά μέσα σε μια αγκαλιά μαργαρίτες που μοσχοβολούν άνοιξη...
-Ακόμα και στα τριαντάφυλλα που μ'αρέσουν;
-Ακόμα κι εκεί...
-Η αγάπη είναι... ΠΑΝΤΟΥ!!! Κι αν κρυφτείς σε βρίσκει;
-Ναι, γιατί αυτή κρατάει όλα τα κλειδιά.
-Και αν το δικό μου το χάσει;
-Τότε πρέπει εσύ να της δώσεις άλλο.

-Σ'ευχαριστώ! Τι ευτυχία να μυρίζεις την αγάπη παντού!

Και γέμισε ξαφνικά η θάλασσα και ο ουρανός χαρά, χαρά τόσο μεγάλη που έστησε πανηγύρι.
Μα το πανηγύρι κι η χαρά ήταν τόσο ηχηρά που σήκωσαν φουρτούνα...

-Που είσαι αγάπη να με βρείς τώρα που είμαι μόνη;

-Φωτούλη είσαι εδώ;
-Λαμπρινή!!!
Πήγε τρέχοντας να την βρεί .Και ήταν σαν να'γινε ξαφνικά η γη και ο ουρανός ένα.

-Λαμπρινή, δεν μου ορκίστηκες πως θα έρθεις;
-Ναι, μα τώρα σβήνω και δεν μπορώ...
-ΜΠΟΡΕΙΣ! ΤΟ ΞΕΡΩ ΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙΣ!

-Σ'ΑΓΑΠΩ!
-ΕΛΑ!!!

-Σ'ΑΓΑΠΩΩΩ!
-Θα φύγεις ξανά;
-Ποτέ, όσο θα με κρύβεις στην αγκαλιά σου!
Αλήθεια, πόσο όμορφη είναι αυτή η αγκαλιά σου...