Κάτι που μου λείπει....

Ξέρεις τι μου έχει λείψει περισσότερο; 
Να ζωγραφίζω...να κρατάω στα χέρια μου ένα μολύβι και να δημιουργώ! 
Τότε ζωγράφιζα τόσο πολύ...σε χαρτί, στα βιβλία,στο θρανίο...
Στην τρίτη λυκείου το θρανίο μου ήταν περισσότερο καμβάς παρά θρανίο! 
Μου έλειψε αυτό που νιώθω όταν ζωγραφίζω...αυτό το "κάτι" που μου βγαίνει όταν ζωγραφίζω και κάνει τις περισσότερες από τις ζωγραφιές μου να πετυχαίνουν! 
Μου λείπει αυτό το "κάτι", αυτό το συναίσθημα που να με κάνει να θέλω να ζωγραφίσω κάτι μοναδικό για κάποιον...
Ήρθε μια φίλη μου σήμερα σπίτι κι έβγαλα το ντοσιέ με τις ζωγραφιές μου... κάπου εκεί μέσα ξεχασμένα δυο γκράφιτι με το όνομα σου...και κατάλαβα ότι μου εχει λείψει να ζωγραφίζω! Αν και ασχολούμαι με άλλα πράγματα όπως το πλέξιμο, δεν είναι το ίδιο!
Στεναχωριέμαι που το έχω αφήσει τόσο πολύ...θα ήθελα τόσο πολύ να έβρισκα επιτέλους το χρόνο να φτιάξω εκείνον τον πίνακα που ακόμα περιμένει ένας φίλος! 

Και ίσως τελικά τον βρω αφού μάλλον δεν νομίζω ότι  πέρασα το χθεσινό μάθημα που ήταν και το πιο σημαντικό και αναγκαστικά θα κάνω ένα χρόνο παραπάνω!  Αλλιώς τα σχεδίαζα κι αλλιώς μου έρχονται τα πράγματα δυστυχώς... Ας είναι για καλό!