Κάτι αληθινό

Μπορεί να είμαι ακόμα μικρή...αλλά δεν πιστεύω πλέον στα παραμύθια...δεν πιστεύω σε εσένα...ούτε και στα ψεύτικα λόγια σου...

Είμαι υπεύθυνη για τις πράξεις μου και θα πληρώσω το τίμημα...δεν κατηγορώ εσένα...ξέρω πολύ καλά τι συμβαίνει γύρω μου...ποτέ δεν υπήρξα χαζή και ούτε πρόκειται να γίνω τώρα...ίσως ήμουν αφελής κάποιες φορές...και πίστεψα έστω για ένα λεπτό στα λόγια σου...και αυτό να ήταν που με έρηξε όσο και αν ήξερα βαθιά μέσα μου πώς όλα ήταν ένα ψέμα...

Με ρώτησες άμα είμαι τόσο αθωά όσο δείχνω...μπορεί κάποτε να ήμουν...κοίτα με πως έχω γίνει τώρα...δεν αναγνωρίζω τον ίδιο μου τον εαυτό...πως το έκανα εγώ αυτό σε εμένα...και για ποιο λόγο...

Μου είπες ότι όταν με γνώρισες ήμουν πολύ μικρή...και όμως δεν έχει περάσει ένας χρόνος απο τότε...πότε πρόλαβα να μεγαλώσω τόσο...και οι δυο όμως ξέρουμε πολύ καλά τι εννοούσες...

Και ήταν τόσα πολλά αυτά που ήθελα να σου πώ όταν ήμουν στην αγκαλιά σου...τουλάχιστον κάτι βγήκε αληθινό...εγώ να είμαι στην αγκαλιά σου και εσύ να με κρατάς σφιχτά...μακάρι να μην τελείωνε ποτέ αυτή η στιγμή...!

Σε ξεχνάω

Νιώθω ότι σιγά σιγά όλα όσα αισθανόμουν ή όλα όσα νόμιζα ότι αισθανόμουν αρχίζουν να χάνονται με το πέρασμα του χρόνου...!Σε νιώθω τόσο μακριά και όμως προσπαθώ απεγνωσμένα να σε κρατήσω κοντά μου...Γιατί το κάνω αυτό...δεν μπορώ να καταλάβω...!

Έχω ξεχάσει τα πάντα...λες και δεν υπήρχες ποτέ στη ζωή μου...είναι σαν να χάθηκες μέσα σε μια βραδυά...Δεν το θέλω αυτό...προσπαθώ να σε φέρνω στο νου μου όσο πιο συχνά γίνεται...φοβάμαι ότι σε ξεχνάω....και δεν το θέλω αυτό...

Ίσως πρέπει να σε ξεχάσω...να αφήσω τα πράγματα να πάρουν το δρόμο τους...ίσως είναι και αυτό που θέλεις πραγματικά...να σε βγάλω από τη ζωή μου...

Δεν ανήκω στην καθημερινότητα σου...ούτε καν στη ζωή σου...αισθάνομαι ότι σε ενοχλώ....και δεν το θέλω...απλά νοιάζομαι για εσένα και θέλω να είσαι καλά...

Ο καιρός περνάει τόσο γρήγορα...όλα αλλάζουν...έχω αλλάξει τόσο πολύ...

Κοιμάμαι με την ζωγραφιά που έφτιαξα για εσένα...την ίδια μέρα που μου είπες 'Ζωγράφισε μου κάτι'...και ήξερα ακριβώς τι να σου ζωγραφίσω...και πέτυχε!!!Πρέπει να τη δεις αυτή τη ζωργαφιά...να καταλάβεις ότι εγώ θυμάμαι ότι μου είχες πει πως σου αρέσει...!!

Πιστεύω σε έσενα...και ξέρω πως θα έρθεις την πιο κατάλληλη στιμγή...όταν θα σε έχω ανάγκη...!!!

Γατάκι

Ξανά και ξανά είσαι εσύ στο μυαλό μου...τι κάνεις,που είσαι...!!Είσαι άραγε καλά...?!

Αχ...!!Νιώθω σαν να λειτουργώ μηχανικά...Δεν θυμάμαι τι έκανα χθές...ενώ το χθές μοιάζει με έναν αιώνα...και περνάνε τόσο γρήγορα οι ώρες...οι μέρες...οι εβδομάδες...!

Και κάθομαι και μετράω τις ώρες...τις μέρες και τις εβδομάδες...μέχρι να βρεθώ και πάλι κοντά σου...στην αγκαλιά σου, εκεί που ανήκω πραγματικά...!

Κάθε πρωί που φεύγω απο το σπίτι...έξω στην είσοδο με περιμένει η πιο γλυκιά γατούλα...μόλις την βλέπω της χαμογελάω...γιατί μου θυμίζει ότι καλύτερο...εσένα...άλλοτε με αφήνει να την χαιδέψω...ενώ με κάθε απότομη κίνηση που θα κάνω...απομακρύνεται...φοβάται η καημένη...!

Εγώ όμως δεν πρόκειται να την πειράξω...γιατί με κάνει να ξεκινάω τη μέρα μου με ένα μεγάλο χαμόγελο...!

Θέλω τόσο πολύ να ακούσω την φωνή σου...το όνομά μου να βγαίνει απο το στόμα σου ή να με λες όπως μόνο εσύ με λες...γατάκι...μου αρέσει τόσο πολύ όταν το λες...!

Θέλω τόσο πολύ να σε δώ...μου έχει λείψει η μορφή σου...τα μάτια σου...τα χείλη σου...!

Σε περιμένω...!

Πίστεψε!

Τα όνειρα δεν χάνονται είναι η προσπάθεια που μετρά...!

Τίποτα δεν χάθηκε είναι μόνο η στιγμή...!

Άφησε το τίποτα,βρες μια νέα αφορμή...!

Μην μένεις στη σιωπή..,,!

Πίστεψε πιο ψηλά, εκεί είναι όλα καλά,

θα γίνουν όλα φανερά στα μάτια σου ξανά...!!!

Πως χάνω τον έλεγχο

Με εκπλήσεις τόσο ευχάριστα και χαίρομαι...χαίρομαι που σε αισθάνομαι κοντά μου...ακόμα και αν είσαι μακριά...

Όταν μου στέλνεις μήνυμα...ένα χαμόγελο σχηματίζεται στα χείλη μου...

Το 'Καλημέρα' σου...μου δίνει δύναμη και χαρά για όλη την υπόλοιπη μέρα...!

Όταν με παίρνεις τηλέφωνο θέλω να πετάξω απο τη χαρά μου...να βγω στο δρόμο και να φωνάξω...να αρχίσω να χοροπηδάω...!

Θέλω να μαθαίνω νέα σου...θέλω να ξέρω οτι είσαι καλά...

Πως χάνω τον έλεγχο...και ενώ δεν πρέπει εγώ σε θέλω ακόμα...!!

Σε θέλω τόσο πολύ...θέλω τόσο πολύ να σε δώ...να νιώσω τα χέρια σου πάνω μου...να με αγκαλιάσεις...και να πάρω τα φιλιά σου που τόσο μου έχουν λείψει...

Είμαι σε άμυνα...και προσπαθώ να κρατάω κάθε σκέψη που έχει να κάνει με έσενα όσο πιο μακριά γίνεται...δυστυχώς όμως δεν τα καταφέρνω...!!Γιατί είσαι σε όλες τις σκέψεις...

Πως χάνω τον έλεγχο και πέφτω πάλι στη μάχη...ενώ δεν πρέπει πια σκαλίζω πάλι τη στάχτη...

Δεν ξέρω

Δεν ξέρω γιατί αλλά σήμερα νιώθω τόσο έντονα την ανάκγη να μάθω τι κάνεις... αν είσαι καλά...είσαι άραγε καλά...?
Αναρωτιέμαι συνεχώς τι μπορεί να κάνεις τώρα άραγε...όλο σημάδια...παντού το όνομά σου...
Και κάτι μέσα μου με σπρώχνει προς τα εσένα...να δώ αν είσαι καλά...
Το μυαλό μου όμως και η λογική μου μου λέει να μην το κάνω...να μείνω μακριά...
Δεν είναι ότι δεν νοιάζομαι για εσένα...νοιάζομαι...και μάλιστα όσο δεν μπορείς να φανταστείς...μα πιο πολύ νοιάζομαι για τον εαυτό μου...και για την ηρεμία μου...προσπαθώ να μείνω μακριά απο ότι μπορεί να με πληγώσει και να με στεναχωρήσει...
Τώρα το έχω ανάγκη όσο ποτέ άλλοτε να μείνω μακριά σου...να μην σε σκέφτομαι...γιατί είσαι μακριά πλέον...πολύ μακριά...
Γιατί νιώθω ότι κάτι δεν πάει καλά...
Είναι ιδέα μου μάλλον...δεν ξέρω...είμαι τόσο μπερδεμένη...!!!

Ήρθες πάλι

Και όταν φαίνεται πως όλα αλλάζουν και έχεις φύγει μακριά...

είσαι και πάλι τόσο κοντά...για πόσο όμως?

Και εγώ που νόμιζα πως κατάφερα να ξεφύγω...

Δεν ξέρω αν ελπίζω πως θα ξανα έρθεις...

είμαι σχεδόν σίγουρη πως θα ξανα έρθεις...το νιώθω...

αλλά θέλω να με διαψεύσεις!

Το θέλω αυτό πραγματικά?

Θέλω να με ξεχάσεις?

Όχι...δεν το θέλω...Δεν ξέρω τι περιμένω...

Το μόνο που ξέρω είναι ότι μόλις προσπάθησα να σε διαγράψω απο τη ζωή μου εμφανίστηκες ξανά,τόσο ξαφνικά...!

Σε θέλω,δεν το αρνούμαι!

Όλα έρχονται εκεί που δεν το περιμένεις!

Και δεν το περίμενα...και δεν θα περιμένω να ξανα έρθεις γιατί μόνο τότε ίσως ξανα έρθεις!

Να προσέχεις...εγώ θα είμαι εδώ...!