Game over!

Κάποτε μου τα έλεγαν και εμένα,λέω τώρα...μα σαν μπεις στο χορό ακούς μόνο τη μουσική και χορεύεις στο ρυθμό,και κανόνια να βαράνε απέξω εσύ δεν δίνεις σημασία!
Εσύ ακούς την καρδιά σου κι ας μην είναι σωστό αυτό που σου φωνάζει!
Είναι η λύση της απόγνωσης...όταν βλέπεις ότι πας να χάσεις τον άλλο από δίπλα σου!
'Θα σου δώσω αυτό που θες,αρκεί να είσαι δίπλα μου!'
Δεν είναι όμως δίπλα σου!Μπορεί να είναι το σώμα του...η καρδιά του όμως ταξιδεύει σε άλλα μέρη που εσένα δεν σου επιτρέπεται να τα πατήσεις!
Τον αγαπάς,λες...και γι'αυτό είσαι διατεθημένη να κάνεις τα πάντα για να τον έχεις κοντά σου ακόμα για και λίγες στιγμές!
Πληγώνεσαι;Όσο δεν πάει!Η σωματική επαφή δεν ισοδυναμεί καθόλου με μια σχέση!
Κάθε φορά πληγώνεσαι και λίγο παραπάνω...αφού κάθε φορά τον αγαπάς λίγο παραπάνω...και γεννιούνται μέσα σου νέες ελπίδες!
Μπορεί εσύ να δίνεις και σώμα αλλά και ψυχή...αλλά στην τελική τίποτα από τα δύο δεν εκτιμάτε!
Αν οι σχέσεις είναι ένα παιχνίδι,νικητής είναι αυτός που καταφέρνει να κερδίσει την καρδιά του άλλου σε όσο πιο σύντομο χρονικό διάστημα γίνεται...αν βλέπεις ότι περνάει ο καιρός και ακόμα δεν το έχεις καταφέρει...φύγε...δεν χρειάζεται να προσπαθείς!Το έχεις χάσει το παιχνίδι...
Σώματα υπάρχουν πολλά...δεν έχεις μόνο εσύ!Το θέμα είναι να καταφέρεις να αγγίξεις την ψυχή του!Λίγοι το καταφέρνουν αυτό!
Θα βρεί και άλλα σώματα...και θα τα 'αξιοποιήσει' όπως και το δικό σου!
Μέχρι που θα βρεθεί εκείνη,που μπορεί χωρίς καν να του χαρίσει το σώμα της θα καταφέρει να αγγίξει ότι πολυτιμότερο κρύβει μέσα του!
Η ιστορία ξέρεις πως τελειώνει;
Εσύ μένεις μόνη σου!
Ότι είχε να πάρει από εσένα το πήρε...εσύ;Πες μου εσύ τι πήρες;
Αφού έδωσες περιμένεις να πάρεις;Συμφεροντολόγα ε;'Ετσι δεν είναι όμως;
Τώρα που είμαι έξω από το χορό,θες να σου απαντήσω;
Τελικά άξιζε;
Όχι...γιατί μετά δεν θέλεις να θυμάσαι ούτε εκείνες τις στιγμές...γιατί ίσως υπήρχε η πιθανότητα να γίνεις μια ώρα αρχύτερα ευτυχισμένη..γιατί δεν πήρες τίποτα...γιατί είναι καλύτερα να ξεκινάς ένα καινούριο παιχνίδι παρά να παίζεις σε ένα παιχνίδι στο οποίο είσαι ήδη χαμένος!

Έρωτες και βλακείες!Παραμύθια!

Βλακείες...Όλα είναι βλακείες!Ποιοι έρωτες και ποιες αγάπες!
Παραμύθια για εμάς τους δυστυχισμένους!
Κι έχω κουραστεί τόσο πολύ!
Γιατί είπα ότι δεν θα ασχοληθώ και θα κάτσω να περιμένω αυτό που θα μου φέρει η μοίρα!
Μα αν κάθεσαι άπραγος πως περιμένεις να έρθουν τα πράγματα από μόνα τους;
Περιμένεις το θαύμα να συμβεί σε εσένα;Τζάμπα περιμένεις!Διότι δεν θα έρθει ο άλλος να σου χτυπήσει την πόρτα και να σου πει'Ήρθα!'!
Θέλει να το κυνηγήσεις λίγο και εσύ!
Μα εγώ δεν ξέρω να κυνηγάω!
Δεν ξέρω καθόλου τι να κάνω!Και ναι ίσως υπάρχει κάποιος που με ενδιαφέρει...αλλά είμαι τόσο εγωίστρια που δεν θέλω να το δείξω!Δεν θέλω να το δείξω...γιατί δεν ξέρω πως να το δείξω...γιατί μπορεί αυτός να μην ενδιαφέρεται και τελικά να την ξανα πατήσω...γιατί δεν θέλω να έχω ψεύτικες ελπίδες!
Κι όταν τα βάζω κάτω η λογική μου λέει πως θα σου δείξει ο άλλος ότι ενδιαφέρεται αν δεν δείξεις και εσύ λίγο ενδιαφέρον!Όσο το παίζεις αδιάφορη δεν υπάρχει περίπτωση να καταλάβει ότι σου αρέσει!
Όχι όμωςςςςς...δεν θα ρίξω τα μούτρα μου!

Τι;

Τι μας πληγώνει πιο πολύ,τα λόγια κάποιου ή οι πράξεις του...

ή μάλλον τα λόγια που ποτέ δεν έγιναν πράξεις;

Για απόψε...για λίγες ώρες μέχρι το πρωί...για μια ζωή!

Ένα θαύμα κάνε απόψε

όπως στις μεγάλες αγάπες που δίνεις ζωή,

τα πιο τρελά όνειρα που γίνονται πραγματικότητα..

Για μια στιγμή άσε με να ζήσω το παραμύθι

για απόψε,για αυτές τις λίγες ώρες που μένουν μέχρι το πρωί!

Κι ύστερα αν είναι γραφτό

της μοίρας μου,το πιο κρυφό χαρτί,

θα ζήσει μέχρι το επόμενο πρωί...και το επόμενο...και το επόμενο...

Και θα μείνει πια παντοτινά γραμμένο,για μια ζωή!

Μια μέρα στη παραλία!

Frozen yogurt με bueno,φράουλα και κομματάκια σοκολάτας...μιαμ μιαμ!

 Ο Λευκός Πύργος!

Δεν είναι καταπληκτική φωτογραφία,με τα δυο αλογάκια να φαίνονται από πίσω;

Κάποιος του πολεμικού ναυτικού μάλλον...

Η αδερφή μου λέει:'Ή είναι αεροπλάνο ή μας ψεκάζουνε!'

 

Βολτίτσα?

Me and my sister!Απλά σ'αγαπώ σκατούλα!

Εγώ,όπως θα έπρεπε να ήμουν στα 15! :P

Δώσε ευκαιρίες στον εαυτό σου!

Και αν θέλεις κάτι πολύ...κάνε του λίγο χώρο στην ζωή σου...
Άδειασε τα άχρηστα και κάνε χώρο για αυτά που περιμένεις...
Δώσε ευκαιρίες στον εαυτό σου!

Για Κατερίνη

Ο δρόμος από Θεσσαλονίκη για Κατερίνη δεν έχει και τίποτα το σπουδαίο...πάνε 4 μέρες που έχω κάνει αυτό το δρομολόγιο και θα το κάνω μάλλον καθημερινά για τα επόμενα 4 χρόνια εκτός κι αν κάποια στιγμή καταφέρω να μείνω εκεί!
Σήμερα αποφάσισα να είμαι πιο παρατηρητηκή και να προσέξω περισσότερο τη διαδρομή ώστε να έχω πιο πολλές πληροφορίες...
Η διαδρομή διαρκεί 45 λεπτά...κυρίως βλέπεις δέντρα και εταιρίες-βιομηχανίες...-Αφοι ταδε και υιοι,ανταλλακτικά και πάει λέγοντας-!
Περνάμε μια φορά τα διόδια...μόλις περάσουμε τα διόδια είναι τα Μάλγαρα στα δεξιά,λίγο πιο κάτω ο Κορινός και κάπου στη διαδρομή είδα και μια ταμπέλα για Βεργίνα όπως και μια ταμπέλα για Ελασσώνα-εκεί είναι και το χωριό της μαμάς μου-!
Ακόμα στη διαδρομή συναντάμε 3 ποταμούς!
Τον Αξιό,τον Λουδία και τον Γαλλικό...
 Κάπου μέσα στα χορτάρια-δεν μπορώ να προσδιορίσω ακριβώς το σημείο-έχει κάτι σαν μικρή γέφυρα από τσιμέντο...και όταν λέω μικρή εννοώ πολύ μικρή...το πολυ 20 βήματα από τη μια άκρη στην άλλη...
Φτάνοντας έξω από την Κατερινή έχει ταμπέλα για την παραλία ενώ λίγο πιο κάτω και λίγο πριν μπούμε στο δρόμο για το κτελ έχει μια που μας οδηγεί σε ένα χιονοδρομικό κέντρο!

Αυτά είναι όσα μου έχουν μείνει στο μυαλό γιατί η αλήθεια είναι ότι σαν μια μικρή κουτσομπόλα κρυφάκουγα την συζήτηση δυο αγοριών που κάθονταν ακριβώς πίσω μου...σχολίαζαν άσχημα για μια κοπέλα η οποία είναι από ότι κατάλαβα όμορφη αλλά έχει χάλια στυλ και πιστεύουν ότι κάποιος πρέπει να της ρίξει ξύλο για να στρώσει,μίλησαν λίγο για τη διαδρομή-υπάρχουν ιδιωτικά διόδια;-για τις ασφάλειες ζωής αλλά και πυρός,γιατί όπως έλεγε ο ένας από τους δυο φαντάσου να κάνεις συνέχεια ασφάλεια πυρός και να μην κάνεις μια φορά και να καεί το σπίτι σου;-μάλλον το επεισόδιο με την ασφαλίστρια στο Κωνσταντίνου και Ελένης το έχει δεί πάρα μα πάρα πολλές φορές!-ο άλλος ο καημένος πάλι δεν ήξερε ότι δεν κάνουν ασφάλεια ζωής σε άτομα με σίγουρο θάνατο!Μετά το τελευταίο θέμα συζήτησης ήταν τα τσιγάρα και ένα άλλο που δεν θυμάμαι πως το είπαν αλλά μ'αυτό μαστουρώνεις ολίγον!Ξεχνιέσαι,έλεγε ο ένας,είσαι χαρούμενος,γελάς αλλά μετά επιστρέφεις στην πραγματικότητα!

Τι έχουν ακόμα να ακούσουν τα αυτιά μου και πόσα ακόμα να δουν τα μάτια μου!

Το σίγουρο είναι ότι σε λιγότερο από ένα μήνα θα έχω μάθει τη διαδρομή απέξω!