Tuesday, September 28, 2010

Για εσένα


Οι άνθρωποι πληγώνουν και πληγώνονται...

Έτσι και εσύ με πλήγωσες!

Ναι,με πλήγωσες όσο και αν δεν μπορείς να το καταλάβεις. Όπως ποτέ δεν θα καταλάβεις όσα ένιωθα!Γιατί εγώ ένιωθα...

Από την πρώτη στιγμή που μιλήσαμε μου έκανες εντύπωση,ειδικά όταν με βοήθησες...τότε στην αρχή αρχή!Κάτι ήξερα όμως τότε και το έπαιζα αδιάφορη!Όταν μου ζήτησες να βγούμε ούτε που το σκέφτηκα δεύτερη φορά...Είχα την περιέργεια να σε γνωρίσω καλύτερα. Όλα έγιναν τόσο ξαφνικά όπως έλεγες. Στο είχα ξανά πει ότι το χαμόγελο που είχα όταν ήμασταν μαζί δεν το είχα ποτέ με κανέναν!Δεν θέλω να ξαναδώ αυτό το χαμόγελο ποτέ...

Μπορεί εγώ να έχω τα γαλάζια μάτια αλλά εγώ ερωτεύτηκα τα δικά σου...Που μες στο σκοτάδι φάνταζαν σαν δυο μαύρα διαμάντια. Αυτή την εικόνα έφερνα πάντα στο μυαλό μου όταν σε σκεφτόμουν.

Μετά ήταν λες και όλα άρχισαν να γκρεμίζονται σιγά σιγά. Σκεφτόμουν ότι όλα θα φτιάξουν ότι όλα θα πάνε καλά. Έδινα ελπίδες στον εαυτό μου αλλά το μόνο που πετύχαινα ήταν να τον κοροϊδεύω!Όποτε ένιωθα χάλια καθόμουν και διάβαζα τα μηνύματα που μου είχες στείλει με την ελπίδα ότι κάποτε θα ξαναλάβω ένα τέτοιο μήνυμα από εσένα...Καθόμουν και θυμόμουν εκείνη την πρώτη εβδομάδα...Τα θυμάμαι όλα τόσο καλά. Τα έχω κάνει επανάληψη τόσες φορές...Αυτά μόνο θέλω να θυμάμαι...αλλά δυστυχώς όσο και αν θέλω δε μπορώ να ξεχάσω και όλα τα άλλα...

Γιατί όμως τόση υποκρισία...;Θα ήθελα τόσο πολύ να έχω μια εξήγηση...μια ειλικρινή εξήγηση για όλα!Τελικά ότι γίνεται τόσο ξαφνικά δεν είναι και ότι καλύτερο...

Και αν με το να λες ότι με είχες προειδοποιήσει νιώθεις καλύτερα τότε οκ...το δέχομαι...!

Πλέον δεν θέλω να θυμάμαι τίποτα από όλα αυτά. Το μόνο που νιώθω είναι οργή και θλίψη...Ίσως επειδή είναι πρόσφατο ακόμα...Εύχομαι όλο αυτό να σβήσει με τον καιρό...

Τα βάζω όλα στην άκρη και προχωράω με στόχο να πετύχω όλα όσα θέλω να κάνω...

Εύχομαι όμως κάποτε μετά από χρόνια να θυμηθείς εκείνη τη μικρή...το ισπανάκι...ή καλύτερα...το Γατάκι...και να δεις τι κάνει...Αν ζει ή πέθανε...!!

Καλή τύχη!!!

Αντίο...!!!

Sunday, July 25, 2010

Imagine


Απλά άφησε τον εαυτό σου ελεύθερο,και....ΦΑΝΤΑΣΟΥ...!!!

Wednesday, June 2, 2010

Feelings


Can you do me a favor?

Can you disappear from my life?

Can you leave me alone?

I just don't want to talk with you anymore...

You hurt my feelings and you can't change anything...

Even your apologies...

You can't do anything about it...

Just leave!

Do you hear me?

All the times we spent talking were just dust in the wind...

All your lies have come now to the surface...

All your words of love meant nothing...

You were just a big lie!

Go on!

Live your life,let me live mine and don't look back...

Don't return even for one minute...

because you will see a different person...

Someone with a locked heart,

that it will not open again for anyone...

Just for the prince who will make this big journey

to find the key to get into my heart...

The blonde prince with the white horse and the pure feelings,

who will love me like anyone else...!!!

Monday, May 3, 2010

Σκέψεις...εν ώρα μαθήματος

Δεν είναι λίγες οι φορές που βαριέμαι το μάθημα οπότε τι καλύτερο απο το να γράφω στο βιβλίο τις διάφορες σκέψεις μου,πέρα απο τα τραγούδια και τις διάφορες ζωγραφιές μου κυριαρχούν σε κάθε σελίδα!!!Πράγματα που με βαζανίζουν και τριγιρίζουν στο μυαλό μου κάθε μέρα...

Βιβλίο Ιστορίας
Τι είναι αυτό που αισθάνομαι;Τ είναι αυτό που νιώθω;Ένα χάος μέσα στο μυαλό μου.Σε δυο μέρη μοιρασμένη η καρδιά μου.Που θα με βγάλει αυτός ο δρόμος;Που θα με ξεβράσει αυτή η τρικυμιασμένη θάλασσα...Πανικός!Αγάπη,έρωτας ή θαυμασμός;!Ένα αγνό συναίσθημα.Εσύ για εμένα,εγώ για εσένα.Τι είμαι;Τι είσαι;Οι στιγμές μαζί σου σαν να τις έζησα μόλις χθές!Δεν θέλω να τις ξεχάσω.Θέλω να τις θμάσαι!!Ένα χαμόγελο και ένα δάκρυ.Το πρώτο για όλα όσα έχουμε ζήσει και όλα όσα θα ήθελα να ζήσουμε.Το δεύτερο για όσα δεν πρόκειται να ζήσουμε ποτέ μαζί όσο είμαστε χωριστά!!!




Βιβλίο ΣΕΠ
Κι όμως δεν ξέρω τι μου συμβαίνει για άλλη μια φορά νιώθω χάλια.Καλύετρα να κόψω κάθε επαφή αλλά πως...έχει τόσο ωραία φωνή!Τελικά ήταν πολύ καλύτερα οτν αδεν μιλούσαμε τόσο συχνά.Καλά αυτό βέβαια ήταν μόνο για το Σαββατοκύριακο.Θα κόψω τον υπλογιστή ή δεν θα κάθομαι τόσο συχνά.Ναι αλλά είναι τόσο καλός.Και πάλι είσαι με τα καλά σου...Γι'αυτό δεν θέλω να αρχίσω να μιλάει μαζί του καθημερινά!!Δεν θέλω να αρχίσω να αισθάνομαι διάφορα γιατί είναι πολύ μεγάλη βλακεία.Είναι μίλια μακριά και αυτό δεν αλλάζει οπότε δεν πρέπει να το σκέφτομαι!!!
Τι γίνεται όταν κάποιος σου κόβει τα φτερά...Όταν δεν σε βοηθάει να ακολουθήσεις αυτό που πραγματικά θέλεις να κάνεις...Και αν εσύ δεν είσαι σίγουρος ότι θέλεις να κάνεις αυτό το πράγμα...Όταν νιώθεις ότι δεν θα σου επιφέρει τίποτα...όμως αυτό είναι που σε κάνει χαρούμενο!!!Έρχονται κάποιες στιγμές που η έμπνευση σου στερεύει και βλέπεις ότι δεν θα τα καταφέρεις...Μακάρι να μπορούσαμε να κάνουμε τα όνειρα μας πραγματικότητα!!!Γιατί μας βάζουν αντιμέτωπους με το μέλλον μας βάζοντας μας να διαλέξουμε το επάγγελμα που θα κάνουμε?Και άμα δεν κάνω την σωστή επιλογή?
Μια δικιά μου ζωγραφιά...καλά δεν είναι και ότι καλύτερο!!!Αλλά μου άρεσε!!!





Μερικές φωτογραφίες από τα νύχια μου που έχω κάνει μόνη μου κατά καιρούς...!!!Κάποια σχέδια τα έχω δει από κάπου και τα έχω αντιγράψει!!!Είναι απλά το πάθος μου!!!

















Saturday, May 1, 2010







Καλό Μήνα σε όλους!!!
Χαμομήλι ή μαργαρίτες?Ποτέ δεν μπόρεσα να καταλάβω πια είναι η διαφορά!!!
Ποτέ δεν θα ξεχάσω κάτι χρόνια πιο πριν..
Εκείνο το παιχνιδάκι που κάναμε ελπίζοντας ότι αυτό το λουλουδάκι θα μας αποκαλύψει την αλήθεια...και το πιστεύαμε...!!!Και η χαρά μας γινόταν ακόμα μεγαλύτερη...
Παίρναμε την μαργαρίτα και αφού λέγαμε το όνομα αυτού που μας ενδιέφερε αρχίζαμε και μαδούσαμε τα πέταλα ένα ένα λέγοτας...Μ'αγαπά...Δεν μ' αγαπά...Μ' αγαπά
Και όταν είχαμε μαδίσει και το τελευταίο πέταλο μένοντας στο Μ' αγαπά οι κραυγές μας ακούγονταν τόσο δυνατά...!!!
Μύρισε επιτέλους άνοιξη για τα καλά!!!





Tuesday, March 9, 2010

Το συγγνώμη...


Ακόμα ένα απόγευμα που με βρίσκει να κάθομαι στον υπολογιστή..Βαριέμαι τόσο πολύ να διαβάσω...το αναβάλλω όμως συνέχεια...σε 5 λεπτά σε 10 σε μισή ώρα και θα περάσει η ώρα χωρίς να το καταλάβω και δεν θα έχω διαβάσει τίποτα!!!Για πολλοστή φορά αυτή την εβδομάδα με έχει πιάσει μια μελαγχολία!!!

Σκέφτομαι σε πόσα άτομα θα ήθελα να ζητήσω συγγνώμη και σε πόσα άτομα έχω πει συγγνώμη για κάτι αλλά μετά από λίγο καιρό έκανα ξανά το ίδιο λάθος!!!Εύκολο να λες συγγνώμη πόσο όμως το εννοείς και το κάνεις πράξη!!Λέμε συγγνώμη όταν πέφτουμε πάνω σε κάποιον...άμα έχουμε βέβαια και λίγη ευγένεια γιατί υπάρχουν και εξαιρέσεις!!!Συγγνώμη που έριξα το χυμό πάνω σου,συγγνώμη που σε χτύπησα,συγγνώμη για το αυτό που σου είπα δεν το εννοούσα,συγγνώμη που σε πλήγωσα,συγγνώμη που δεν έκανα αυτό που μου είπες να κάνω,συγγνώμη που αποκάλυψα το μυστικό σου...Τόσα συγγνώμη!!!

Συγγνώμη μαμά που δεν σε βοηθάω στις δουλειές του σπιτιού,συγγνώμη για τα ψέματα που σου έχω πει,συγγνώμη για όλα όσα σου έχω πει κατά καιρούς και σε έχουν πληγώσει,συγγνώμη που αν και προσπαθείς να μου προσφέρεις τόσα εγώ ποτέ δεν είμαι ευχαριστημένη ...ΣΥΓΓΝΏΜΗ!!!

Συγγνώμη αδελφούλα μου που σε ενοχλώ πολλές φορές,συγγνώμη για όσες φορές ήθελες να μου πεις κάτι και εγώ δεν ήθελα να σε ακούσω,συγγνώμη για όσες φορές σε έχω πληγώσει!!!

Ένα μεγάλο συγγνώμη σε όλους!!!

Συγγνώμη στο περιβάλλον που καταστρέφουμε καθημερινά. Αντί να προσπαθούμε να σώσουμε κάτι που μας προσφέρει ζωή και ομορφαίνει τον κόσμο κάνουμε ότι μπορούμε για να το καταστρέψουμε .Πόσες φορές όμως μπορεί να δεχτεί αυτή τη συγγνώμη?Μια?Δυο?Μετά το ίδιο το περιβάλλον θα αρχίσει να μας εκδικείται...Το ίδιο συμβαίνει και με τους ανθρώπους. Έτσι στο τέλος το συγγνώμη παύει να έχει ουσία και όποτε το λέμε κανένας δεν μας παίρνει στα σοβαρά. Όταν το πεις καλό είναι να συνειδητοποιήσεις τι έκανες και πόσο πλήγωσες τον άλλον και αφού καταλάβεις το λάθος σου και μετανιώσεις για ότι έκανες τότε μπορείς να πεις συγγνώμη .Αλλιώς καλύτερα άστο γιατί απλά δεν θα σημαίνει τίποτα.

Πόσοι όμως από εμάς θα θέλαμε να ζητήσουμε συγγνώμη στον ίδιο μας τον εαυτό?Για τις ταλαιπωρίες που τον βάζουμε να υπομένει καθημερινά,που τον δικαιολογούμε για κάτι που πραγματικά έφταιγε γεμίζοντας τον με τύψεις,που τον καταστρέφουμε μέρα με τη μέρα με διάφορες δίαιτες και τα φάρμακα που παίρνουμε,που δεν του έχουμε εμπιστοσύνη,που τον υποτιμάμε..και πολλά άλλα που τον φέρνουν σε δύσκολη θέση!!!

Ας προσπαθήσουμε να αλλάξουμε!!!Ας αγαπήσουμε τον εαυτό μας και μην τον υποβαθμίζουμε!!