
Οι άνθρωποι πληγώνουν και πληγώνονται...
Έτσι και εσύ με πλήγωσες!
Ναι,με πλήγωσες όσο και αν δεν μπορείς να το καταλάβεις. Όπως ποτέ δεν θα καταλάβεις όσα ένιωθα!Γιατί εγώ ένιωθα...
Από την πρώτη στιγμή που μιλήσαμε μου έκανες εντύπωση,ειδικά όταν με βοήθησες...τότε στην αρχή αρχή!Κάτι ήξερα όμως τότε και το έπαιζα αδιάφορη!Όταν μου ζήτησες να βγούμε ούτε που το σκέφτηκα δεύτερη φορά...Είχα την περιέργεια να σε γνωρίσω καλύτερα. Όλα έγιναν τόσο ξαφνικά όπως έλεγες. Στο είχα ξανά πει ότι το χαμόγελο που είχα όταν ήμασταν μαζί δεν το είχα ποτέ με κανέναν!Δεν θέλω να ξαναδώ αυτό το χαμόγελο ποτέ...
Μπορεί εγώ να έχω τα γαλάζια μάτια αλλά εγώ ερωτεύτηκα τα δικά σου...Που μες στο σκοτάδι φάνταζαν σαν δυο μαύρα διαμάντια. Αυτή την εικόνα έφερνα πάντα στο μυαλό μου όταν σε σκεφτόμουν.
Μετά ήταν λες και όλα άρχισαν να γκρεμίζονται σιγά σιγά. Σκεφτόμουν ότι όλα θα φτιάξουν ότι όλα θα πάνε καλά. Έδινα ελπίδες στον εαυτό μου αλλά το μόνο που πετύχαινα ήταν να τον κοροϊδεύω!Όποτε ένιωθα χάλια καθόμουν και διάβαζα τα μηνύματα που μου είχες στείλει με την ελπίδα ότι κάποτε θα ξαναλάβω ένα τέτοιο μήνυμα από εσένα...Καθόμουν και θυμόμουν εκείνη την πρώτη εβδομάδα...Τα θυμάμαι όλα τόσο καλά. Τα έχω κάνει επανάληψη τόσες φορές...Αυτά μόνο θέλω να θυμάμαι...αλλά δυστυχώς όσο και αν θέλω δε μπορώ να ξεχάσω και όλα τα άλλα...
Γιατί όμως τόση υποκρισία...;Θα ήθελα τόσο πολύ να έχω μια εξήγηση...μια ειλικρινή εξήγηση για όλα!Τελικά ότι γίνεται τόσο ξαφνικά δεν είναι και ότι καλύτερο...
Και αν με το να λες ότι με είχες προειδοποιήσει νιώθεις καλύτερα τότε οκ...το δέχομαι...!
Πλέον δεν θέλω να θυμάμαι τίποτα από όλα αυτά. Το μόνο που νιώθω είναι οργή και θλίψη...Ίσως επειδή είναι πρόσφατο ακόμα...Εύχομαι όλο αυτό να σβήσει με τον καιρό...
Τα βάζω όλα στην άκρη και προχωράω με στόχο να πετύχω όλα όσα θέλω να κάνω...
Εύχομαι όμως κάποτε μετά από χρόνια να θυμηθείς εκείνη τη μικρή...το ισπανάκι...ή καλύτερα...το Γατάκι...και να δεις τι κάνει...Αν ζει ή πέθανε...!!
Καλή τύχη!!!
Αντίο...!!!

