Προχώρα...

Πότε σταματάει ο πόνος;
Πότε τελειώνει η ιστορία;
Έχει τελειώσει η ιστορία...μόνο που υπάρχεις ακόμα στις σκέψεις μου...στην καρδιά μου...στα όνειρα μου...
Πληκτρολογώ συνέχεια τον αριθμό σου στο κινητό μου...'Θα τον πάρω μόνο για να ακούσω τη φωνή του...Δεν θα πω τίποτα και θα το κλείσω...'!
-Όχι...δεν θα το κάνεις...δεν υπάρχει λόγος να το κάνεις...σου το απαγορεύω...δεν μπορείς να γυρνάς συνέχεια πίσω...μέσα σου το ξέρεις ότι δεν το θες...
Κάνε ότι κάνει και αυτός...προχώρα,ξέχνα,ζήσε...έχεις τόσα ακόμα να ζήσεις και να νιώσεις στη ζωή σου...και τι κάνεις;
Κομματιάζεσαι...τραυματίζεσαι...προκαλείς πόνο στον εαυτό σου...!!!
Για ποιον;Πες μου για ποιον;Για αυτόν;
Για αυτόν που σε έχει ξεχάσει...που αγνοεί την ύπαρξη σου...που κάνει σαν να μην υπήρξες ποτέ στη ζωή του...που αδιαφορεί...
-Ναι εγώ όμως του είπα ότι τα 'θέλω' μου έχουν αλλάξει...ότι έχουν μπει με σειρά προτεραιότητας και ίσως βρει τον εαυτό του κάπου στο τέλος...
Μην τον δικαιολογείς να πάρει...άμα ήθελε θα αδιαφορούσε για αυτά που του είπες...θα έκανε κάτι...δεν νοιάζεται...πάρτο απόφαση πριν είναι πολύ αργά...!!!
Έχεις τη δύναμη...και δεν χάνεις και τίποτα...αυτός έχει χάσει...την αγάπη που είχες να του προσφέρεις...!

Φοβάμαι!

Φοβάμαι τη μοναξιά...δεν θέλω να είμαι μόνη...δεν αντέχω να είμαι μόνη!
Φοβάμαι τον ίδιο μου τον εαυτό...όχι για αυτά που μπορεί να προκαλέσει στους άλλους...αλλά για αυτά που μπορεί να κάνει σε εμένα την ίδια...
Φοβάμαι να εμπιστευτώ τους ανθρώπους...γιατί συνεχώς όλοι τους μου λένε ψέματα...
Φοβάμαι...κάθε φορά στη σκέψη ότι δεν θα σε ξανα δω...ότι θα φύγεις μακριά...ότι θα πάθεις κάτι...!!!
Μην με αφήνεις μόνη...φοβάμαι!!!

Μίσος

Να πάνε όλοι στο διάολο...
Τους μισώ όλους...
Σταματήστε να μου καταστρέφετε τη ζωή...!
Ας γυρίσει ο χρόνος πίσω σε παρακαλώ...κουράστηκα...σε παρακαλώ...
Πάνε με πίσω...πάρε με μακριά απο όλους και απο όλα...

ΣΑΣ ΜΙΣΩ...ΣΑΣ ΜΙΣΩ...ΣΑΣ ΜΙΣΩ!!!

Με ακούς;

Σου φωνάζω...με ακούς...ΓΥΡΙΣΕ ΠΙΣΩ...γύρισε ένα λεπτό να με δείς...δεν θα κλάψω το υπόσχομαι...θα προσπαθήσω να κρατήσω τα δάκρυα μου όπως έκανα πάντα μπροστά σου...γύρισε ένα λεπτό...ένα χαμόγελο σου θέλω...!!!

Σε αναζητώ...με ακούς...ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ...οι δρόμοι γεμάτοι μα εσύ πουθενά...κόσμος,αμάξια...μα εσύ άφαντος...μην γελάσεις μαζί μου αλλά συνεχώς ψάχνω στο πίσω μέρος των αυτοκινήτων την πινακίδα με το όνομα σου...' Alex '...!!!

Σε χρειάζομαι που να πάρει...γιατί η ζωή μου μοιάζει να μην έχει νόημα...γιατί πάντα κάπου υπάρχεις εσύ...
Θέλω να κρατήσω κάτι δικό σου στα χέρια μου και να κλάψω...δεν έχει μείνει όμως τίποτα...
Συνεχίζω όμως να κλαίω...!!!

Σαν σκέψη...

Άραγε περνάω ποτέ σαν σκέψη από το μυαλό σου;
Αναρωτιέσαι ποτέ τι κάνω...αν είμαι καλά;

Ζωγράφισε μου τ'αστέρια και κύκλωσε μου εκείνο που θα ζήσουμε εμείς!

Πείτε του...

Πείτε του πως οι πληγές μου δεν κλείνουν και πονάω...
Πείτε του πως απόψε τον έχω ανάγκη...έχω ανάγκη την αγκαλιά του...τα φιλιά του...ένα χαμόγελο του...!!!
Μην του πείτε πως κλαίω...δεν θέλω να φανώ αδύναμη...δεν του άρεσε να κλαίω...!!!
Ε βέβαια...αφού αισθανόταν τύψεις!
Μην του πείτε πως αποθήκευσα ξανα μια φωτογραφία του για να τον βλέπω...πείτε του καλύτερα πως αύριο θα την σβήσω...γιατί τώρα απλά περνάω μια φάση!
Πείτε του πως όποιον και αν βάλω στη ζωή μου δεν μπορώ να αναπληρώσω το κενό...πως ο χρόνος δεν κυλάει και νιώθω σαν να με βασανίζει!
Μην του πείτε πως σφραγίζω το μυαλό μου για να μην θυμάμαι...πείτε του πως υπάρχουν φορές που όσο και αν προσπαθώ να το αποφυγω <<οι στιγμές μας>> έρχονται απο μόνες τους στο μυαλό μου...και η καρδιά μου χτυπά ασταμάτητα...χαίρεται με τις καλές αναμνήσεις...ενώ σφίγγεται απο τον πόνο όταν θυμάται όλα τα άλλα...όταν συνηδητοποιεί πως είσαι πολύ μακριά πια και δεν πρόκειται να ξαναέρθεις!
Πως να ξεχάσω;Πως;
Ας σε φυλάνε όλα τα αστέρια του ουρανού!

Μια καρδιά με παραμάνες!

Κοιμάται δίπλα μου...με νιώθει,το νιώθω...έχει μετρήσει ένα προς ένα τα δάκρυα μου...έχει νιώσει την καρδιά μου σε στιγμές που χτυπούσε όσο πιο δυνατά μπορούσε...τον έχω κλείσει στην αγκαλιά μου αμέτρητες φορές...είναι εδώ για να με ακούει χωρίς να μιλάει...με κοιτάει με αυτά τα μάτια...με αυτό το βλέμμα...έχει αισθανθεί τον πόνο μου απο πρώτο χέρι!
Ένα φιόγκο έχει δεμένο στο λαιμό...και απο μια καρδιά στις δυο του πατούσες...!
Μια μεγάλη καρδιά είναι ραμμένη στα δυο του χέρια...'I love you' γράφει επάνω της...και εγώ καρφιτσώνω επάνω της παραμάνες...μικρές,μεσαίες,μεγάλες...για κάθε φορά που με πλήγωσες...για τον πόνο που ένιωθα κάθε φορά...για τον πόνο που νιώθω!
Σταμάτα να ονειρεύεσαι το αδύνατο...το άπιαστο...γιατί στο τέλος θα απογοητευτείς!