Προχώρα...

Πότε σταματάει ο πόνος;
Πότε τελειώνει η ιστορία;
Έχει τελειώσει η ιστορία...μόνο που υπάρχεις ακόμα στις σκέψεις μου...στην καρδιά μου...στα όνειρα μου...
Πληκτρολογώ συνέχεια τον αριθμό σου στο κινητό μου...'Θα τον πάρω μόνο για να ακούσω τη φωνή του...Δεν θα πω τίποτα και θα το κλείσω...'!
-Όχι...δεν θα το κάνεις...δεν υπάρχει λόγος να το κάνεις...σου το απαγορεύω...δεν μπορείς να γυρνάς συνέχεια πίσω...μέσα σου το ξέρεις ότι δεν το θες...
Κάνε ότι κάνει και αυτός...προχώρα,ξέχνα,ζήσε...έχεις τόσα ακόμα να ζήσεις και να νιώσεις στη ζωή σου...και τι κάνεις;
Κομματιάζεσαι...τραυματίζεσαι...προκαλείς πόνο στον εαυτό σου...!!!
Για ποιον;Πες μου για ποιον;Για αυτόν;
Για αυτόν που σε έχει ξεχάσει...που αγνοεί την ύπαρξη σου...που κάνει σαν να μην υπήρξες ποτέ στη ζωή του...που αδιαφορεί...
-Ναι εγώ όμως του είπα ότι τα 'θέλω' μου έχουν αλλάξει...ότι έχουν μπει με σειρά προτεραιότητας και ίσως βρει τον εαυτό του κάπου στο τέλος...
Μην τον δικαιολογείς να πάρει...άμα ήθελε θα αδιαφορούσε για αυτά που του είπες...θα έκανε κάτι...δεν νοιάζεται...πάρτο απόφαση πριν είναι πολύ αργά...!!!
Έχεις τη δύναμη...και δεν χάνεις και τίποτα...αυτός έχει χάσει...την αγάπη που είχες να του προσφέρεις...!