
Κουράστηκα...κουράστηκα να κλαίω και να ελπίζω...κουράστηκα να προσπαθώ να είμαι δίπλα σου χωρίς κανένα αποτέλεσμα δυστυχώς....
Φεύγεις...θέλεις να φύγεις...
Δεν ήμουν ποτέ τίποτα για εσένα...και ούτε θα γίνω ποτέ...!
Σε χάνω μέρα με την μέρα...ώρα με την ώρα...
Πάλι κλαίω...δες με...θέλεις να με δεις?
Πάλι πονάω...πονάω...πονάω...άκουσε με...θέλεις να με ακούσεις?
Πάλι νιώθω να διαλύομαι...νιώσε με...θέλεις να με νιώσεις?
Πάλι,για ακόμα μια φορά αναζητώ ένα αδιέξοδο...το δρόμο της φυγής...!
'Εσπασα εκείνη τη στιγμή...όταν μετά απο ένα 'ίσως' λάθος...κάλυψα το σώμα μου με την κουβέρτα...και δάκρυα κύλισαν ξανά...πρόδωσα τα συναισθήματα μου...τα αγνόησα...τα έβαλα στην άκρη...και πόνεσα...δεν ξέρεις πόσο πόνεσα...και ακόμα πονάω....!Πονάω γιατί ξέρω οτι σ'αγαπάω...σ'αγαπάω...σ'αγαπάω...!!Ήθελα αυτήν την εμπειρία να την είχα αποκτήσει πλάι σου,μαζί σου...!!
Φαντάστηκα...να μου απλώνεις το χέρι κοιτάζοντας με βαθιά στα ματιά...ένας δρόμος απλωνόταν μπροστά...ένα άγνωστο μονοπάτι...φοβάμαι τόσο πολύ κάθε τι το άγνωστο...κι όμως δεν χρειάστηκε να το σκεφτώ...άγγιξα το χέρι σου και το έσφιξα δυνατά δίνοντας σου το μήνυμα...'Είμαι εδώ μαζί σου...και αφού είμαι μαζί σου δεν φοβάμαι τίποτα αγάπη μου...'και σε άφησα να με κατευθύνεις...
Φαντάστηκα...να με φιλάς γλυκά στα χείλη...και εγώ να σου ψιθυρίζω πόσο πολύ σε θέλω...σε θέλω...σε θέλω...πέρασες τα χέρια σου απο κάθε σημείο του κορμιού μου...και άφησες την πιο γλυκιά ανάμνηση...!
Φαντάστηκα...οτι κοιμώμουν βαθιά...μπήκες κρυφά στο δωμάτιο μου...μου χάιδευες τα μαλλιά και με κοιτούσες έτσι όπως κοιμώμουν...μου τραγουδούσες ένα τραγούδι...και όμως ο ήλιος άρχισε να βγαίνει...μου ψιθύρισες 'Καλή σου μέρα,αγγελούδι μου'...με φίλησες στο μέτωπο...και χάθηκες...
Φαντάστηκα...ότι πέρασα μια oλόκληρη νύχτα κλεισμένη στην ζεστή αγκαλιά σου...!
Ήμουν τόσο χαρούμενη με όλα αυτά τα δημιουργήματα της φαντασίας μου...που νόμιζα οτι μπορώ να φαντάζομαι τα πάντα και να είμαι ευτυχισμένη ακόμα και αν είσαι μακριά μου...
'Οταν όμως φαντάστηκα...οτι με ήθελες όσο σε ήθελα και εγώ...όλα όσα είχα φανταστεί γκεμίστηκαν...και είμαι πάλι εδώ και κλαίω...κλαίω...κλαίω...!!!
Και άμα πέσω...θα με σηκώσεις?
No comments:
Post a Comment