Κάθε χτύπος της και κάθε σκίρτημα μπροστά στη θέα των ματιών σου μου βεβαιώνει πόσο πολύ σ'αγαπά!
Πονάει!Επειδή είσαι μακριά της...
Πονάει!Επειδή σε θέλει κοντά της...
Έχει ραγίσει...έχει σπάσει σε χίλια μικρά κομμάτια!
Αυτό που αναζητά είναι η φροντίδα σου...
Πεθαίνει σιγά σιγά...όσο συνεχίζεις να την απαρνιέσαι...
Την ακούς...το όνομά σου αντιχεί και έχει βαθιά χαραγμένο...
Στα δυο έχει χωριστεί,χωρίς να ξέρει ποιο είναι το πεπρωμένο...
Αρνήται πεισματικά να σε ξεχάσει...
αλλά στα βάθυ της σε έχει θάψει...
Δεν ξέρει αν πρέπει όλα να τα αφήσει πίσω...
Δεν ξέρει αν πρέπει όλα να τα αφήσει πίσω...
Προσπαθεί να προχωρήσει...μα κάτι την εμποδίζει...
Ίσως η ανάμηση του πρώτου φιλιού...
και η ελπίδα...αυτή η καταραμένη ελπίδα...
που έχει φωλιάσει...
και δίνει αυτήν την ψεύτικη ελπίδα...!!!
Εικόνα:Το κολάζ...επιτέλους το τελείωσα...!
Βοήθησε με να διώξω αυτήν την ελπίδα!

No comments:
Post a Comment