Ποτέ δεν επέστρεψες!

Μου είχαν πει...'Πάντα όλοι,αργά ή γρήγορα,επιστρέφουν!'...και πράγματι... το είδα να επαληθεύεται...αλλά δεν μπορείς να φανταστείς πως ένιωσα...εμένα με πλήγωνε αυτό και με πληγώνει...γιατί πάντα σκέφτομαι ότι εσύ ποτέ δεν επέστρεψες...ποτέ δεν επέστρεψες έτσι όπως ήθελα εγώ...πάντα εγώ ζητούσα την επιστροφή σου...πάντα εγώ έκανα το πρώτο βήμα για να βρεθώ πάλι κοντά σου...δεν επέστρεψες...ποτέ σου δεν επέστρεψες...απλά γύρισες να με κοιτάξεις για κάποιες στιγμές...περίμενες μέχρι να σε φτάσω...και όταν έφτανα μετά απο λίγο ξανα έφευγες!
Κάποια στιγμή μου ζήτησες να μην σε ξανα ακολουθήσω...αλλά εγώ δεν μπορούσα να μην το κάνω...
Θυμάμαι τότε που ο Βασίλης έκανε αυτό που εσύ δεν έκανες ποτέ...αισθάνθηκα χαρά αλλά και λύπη μαζί...είχε κάνει αυτό που εσύ δεν είχες κάνει...ήθελε να είναι ξανά μαζί μου...δίπλα μου...εγώ όμως ένιωθα και μια λύπη μέσα μου...γιατί δεν ήσουν εσύ αυτός που είχε επιστρέψει...δεν μπορούσα όμως τότε να μην του δώσω μια ευκαιρία και το έκανα...γιατί τόλμησε και επέστρεψε...!
Εμένα όμως δεν με ένοιαξε...ποτέ δεν με ένοιαξε ...γιατί εγώ πάντα περίμενα την δική σου επιστροφή...μόνο εκείνη θα μου έδινε ξανά χαρά...μόνο εκείνη θα σε έφερνε ξανά δίπλα μου...
Μα εσύ ποτέ δεν επέστεψες...ποτέ δεν έδωσες μια ευκαιρία σε αυτό που είχαμε,σε αυτά που ένιωθα...
Πάντα ήλπιζα ότι κάποια μέρα θα επιστρέψεις...ίσως κάποια μέρα...μετά απο πολύ καιρό να το προσπαθήσεις...δεν ξέρω...αλλά λυπάμαι γιατί θα είναι ήδη πολύ αργά...!