Thursday, November 10, 2011

Βρήκα το θάρρος!


-Ναι...Ναι...Ναι!
-Γειά!
-Ποιός είναι;
-Ποιά!Ήθελα απλά να μάθω αν είσαι καλά!
-Όλγααα...;
-Αυτή!
-Πόσο καιρό έχουμε να μιλήσουμε...
Μιλήσαμε για σχεδόν 40 λεπτά...πόσο μου είχε λείψει η φωνή σου...πόσο μου είχε λείψει το να μιλάω μαζί σου...
'Μήπως έχεις πιει πάλι;'

Δεν το περίμενες...είπες ότι ήταν πολύ ξαφνικό...
Απο πότε έχουμε να βρεθούμε εεε;Από τον Ιούλιο,απο την τελευταία φορά που ήρθες σπίτι μου...!
'Μεγάλωσες;'

Xixi...ίσως να έβαλα λίγο μυαλό απλώς...δεν στο είπα αλλά το έβγαλα το σκουλαρίκι...απο ότι θυμάμαι μου έλεγες να το βγάλω...όπως ξεκόλλησα και τις φωτογραφίες του Tom πάνω απο το κρεβάτι μου...
'Αχ ρε Όλγα ούτε ένα καλός πολίτης δεν μου είπες!'

Εγώ το είπα Αλέξη...εσύ δεν ήσουν εδώ για να το ακούσεις!
Θυμηθήκαμε και τα παλιά...
Χαίρομαι τόσο πολύ που είσαι καλά...πραγματικά εύχομαι ότι καλύτερο για εσένα...εύχομαι ακόμα να βρείς σύντομα δουλειά...!!!
Χάρηκες που σε πήρα και μου είπες να σε ξαναπάρω όποτε θέλω...προς τον παρόν πήρα αρκετή δόση...κατάφερα να φτάσω στον ουρανό...όπως και να ΔΙΑΒΑΣΩ!
Όπως λέει και η μουσούδα μου 'Ααα ρε πουτάνα ψυχολογία!'
-Να με πάρεις με τον αριθμό σου γιατί δεν πρέπει να τον έχω...
-Θα σε πάρω με απόκρυψη!
-Γιατί;
-Για να μην έχεις τον αριθμό μου...
-Θα έχεις τους λόγους σου για να μην θέλεις να μου τον δώσεις.
Είπες ότι τελικά όταν θέλουμε πολύ να ξεχάσουμε τότε είναι που δεν τα καταφέρνουμε...ενώ όταν δεν θέλουμε να ξεχάσουμε κάτι τελικά το ξεχνάμε...
Μπορεί κακώς κάποτε να σου είπα οτι μετανιώνω για ότι ένιωσα για εσένα...αλλά δεν μετανιώνω για τίποτα...ούτε για ότι νιώθω για εσένα,ούτε που σε γνώρισα,ούτε για όλα όσα έγιναν...
Ξέρεις τι σκέφτομαι; Αν όντως ήθελα και θέλω να ξεχάσω...
Νομίζω προσπάθησα να πείσω τον εαυτό μου ότι θέλει να ξεχάσει...πέταξα ότι σε θύμιζε...ποτέ όμως δεν θέλησα να ξεχάσω τις στιγμές μας...για αυτό και τις θυμάμαι με κάθε λεπτομέρεια...πάντα τις θυμώμουν...και τις θυμάμαι!
Ποτέ δεν θέλησα να φύγω τελείως μακριά σου...πάντα έβρισκα τρόπους να παρακολουθώ απο μακριά...!
Είμαι πολύ χαρούμενη...ας μην μιλήσω για τις σκέψεις μου μετά το τηλεφώνημα!Η επιθυμία να σε δω είναι τόσο μεγάλη!

Εύχομαι μέχρι την επόμενη χρονιά να καταφέρω αυτό που θέλω να κάνω!

3 comments:

  1. Yπεροχο...οπως και εσυ και οτι κρυβεις στη καρδουλα σου γατακι μου!!!

    ReplyDelete
  2. Το εκανες τελικα το βημα και τον πηρες, ετσι?
    Εισαι πολυ τολμηρη και στο αναγνωριζω αυτο.
    Απο εδω και υστερα ομως τι γινεται?:/

    Δυστυχως η καρδια δεν υπακουει στις διαταγες της λογικης.
    Σου ευχομαι ομως να τον ξεχασεις,(αν αυτο βεβαια ειναι το καλυτερο για εσενα).

    Φιλακια!:)

    ReplyDelete
  3. Θυμάσαι που σου έλεγα πάρε και ό,τι γίνει...ποτέ δεν ξέρεις και αν δε δοκιμάσεις δε θα μάθεις....
    Χαίρομαι που βρήκε το θάρρος και πήρες και που μιλήσατε....είμαι σίγουρη πως ένιωσες καλύτερα!:)))

    ReplyDelete