
Ειλικρινής θέλω να είσαι απεναντι μου...όσο κι αν αυτό μπορεί να πονάει...
Είναι στιγμές που θέλω να τα μάθω όλα...με 'τρώει' η περιέργια...και άλλες που προτιμώ την γνωστή σιωπή σου...
Δεν περιμένω τίποτα απο εσένα...δεν θέλω τίποτα απο εσένα...ίσως μόνο την ελάχιστη προσοχή σου...
Εμείς δεν θα είμαστε ποτέ μαζί...
εμείς ίσως και να περάσουμε αρκετές ακόμα στιγμές μαζί...
εμείς μπορεί να περπατήσουμε αρκετές φορές ακόμα πιασμένοι απο το χέρι...μπορεί να ανταλλάξουμε πολλά φιλιά ακόμα...
μπορεί εγώ και εσύ να βρεθούμε ελάχιστες φορές αγκαλιά σε ένα κρεβάτι και περισσότερες στο πίσω κάθισμα ενός αυτοκινήτου...μπορεί εγώ να μην σου πω ποτέ το 'Σ'αγαπώ!' και εσύ ποτέ να μην το νιώσεις τελικά...
εμείς δεν θα είμαστε ποτέ φίλοι αλλά ούτε και ζευγάρι...γιατί αυτά που νιώθει ο καθένας μας ξεχωριστά θα εμποδίζει πάντα το ένα απο τα δύο...
εμείς ίσως κάποτε βγούμε αυτή την φωτογραφία που τόσες φορές προσπαθήσαμε να βγάλουμε,και η οποία στο τέλος πολύ πιθανόν να μείνει ξεχασμένη σε κάποιο παλιό κινητό...
Η ιστορίας μας δεν θα ολοκληρωθεί ποτέ...γιατί της λείπουν βασικά κομμάτια...και χρειάζεται και κάποιες διορθώσεις...αλλά θα μείνει ξεχασμένη,σκονισμένη ανάμεσα σε άλλες ιστορίες 'αγάπης',στην βιβλιοθήκη ενός ρομαντικού συγγραφέα,ο οποίος πέθανε απο παράφορο έρωτα!
αυτα που γραφεις μου θυμιζουν τοσο πολυ εμενα σημερα! Αυτο ακριβως βιωνω τον τελευταιο καιρο..
ReplyDeleteΚαποιες σχεσει ετσι ειναι ομως.. αυτο δεν αλλαζει..
Τα φιλια μου:)
κάποιες σχέσεις είναι καταδικασμένες να τρέφονται μέσα από την αυτοκαταστροφή.....
ReplyDeleteΚαι γι αυτό δεν υπάρχουν νικητές και ηττημένοι....θα είναι και οι δυο νικητές ή και οι δυο ηττημένοι!!!!
Πίστεψε στα όνειρά σου....αν δεν το κάνεις μην περιμένεις να πιστέψουν εκείνα σε σένα! ;)
πόσο σε νιώθω!
ReplyDeleteΤο εγω και το εσυ πασχει...επασχε παντα αγαπη μου...
ReplyDeleteΤο εγω και το εσυ που δε θελησες ποτε να το κανεις εμεις...ποτε.
Τωρα ειναι αργα να γραψουμε την ιστορια μας...
Φροντισες να τη γραψεις στην αμμο...βλεπεις...
Τι μου θυμισες...
καλως σε βρηκα!