Παράπονο!

Είχα υποσχεθεί στον εαυτό μου ότι δεν θα ξαναγράψω...όχι μέχρι τη στιγμή που θα έχω να γράψω για κάποιον άλλον...μα ξέρω ότι όσος καιρός και αν περάσει...ότι και αν συμβεί όποιος κι αν μπει στη ζωή μου ποτέ δεν θα έχω να πω τόσα όσα έχω να πω για εσένα!

Γιατί το πρώτο σκίρτημα της καρδιάς δεν μοιάζει με κανένα άλλο...είναι μοναδικό και αλησμόνιτο!

Επειδή μου είχες πει να μην σταματήσω να γράφω...!

Να σου πω κατί;Ακόμα πονάει!

Και όταν ρωτάω αν θα περάσει η απάντηση είναι όχι..το έχω μάθει πια καλά...ποτέ δεν ξεχνάς...απλά σταματάς να θυμάσαι τόσο έντονα...

Μα εγώ δεν μπορώ  να κάθομαι πια στο κρεβάτι...γιατί ξέρεις τι βλέπω απέναντι στην καρέκλα;

Εσένα...φοράς μια άσπρη μπλούζα και εκείνο το ανοιχτόχρωμο τζιν...και μου χαμογελάς...και μετά απο λίγο μου λες να έρθω να κάτσω επάνω στα πόδια σου...

Μπροστά στη συρταριέρα είναι αφημένα κάτι μαύρα παπούτσια,δικά σου!Ενώ κάπου επάνω στην συρταριέρα βρίσκονται τα γυαλιά σου!

Χθες με την φαντασία μου ερχόμουν ξανα να σε συναντήσω...περπατούσα εκείνο το δρόμο,ήμουν πάλι εκείνο το κοριτσάκι...και στάθηκα μπροστά σου...!

Τις προάλλες στο ZOO έπαιζε το Imagine...και θυμήθηκα την παρουσιάστρια που έλεγε κάτι σχετικά με όσους θέλουν να ξεχάσουν...μετά θυμήθηκα για κάποιον που μου είχες πει ότι το λεει πολύ ωραία...εκείνο το βράδυ μόλις γύρισα σπίτι έψαξα για το τραγούδι!

Χθες το πρωί,Κυριακή του Πάσχα...περίμενα να φύγω απο το σπίτι...είχε τόση ησυχία...καθόμουν στο δωμάτιο και περίμενα...απο την απέναντι οικοδομή ακουγόταν ένα τραγούδι...

Με είχες ρωτήσει αν το ξέρω...δεν το ήξερα!

Το επόμενο κιόλας πρωί μόλις σηκώθηκα απο το κρεβάτι,έψαξα να το βρω!

Δεν έχει μείνει τίποτα πια...

Άδειοι δρόμοι,σκορπισμένες αναμνήσεις,ένας άχρηστος πια αριθμός που θα θυμάμαι για πάντα,ένα ξεχασμένο δώρο....

Μια αποχώρηση χωρίς ένα 'Αντίο'!

Και τώρα είναι στιγμή που αναρωτιέμαι...γιατί στο διάολο κάθομαι και γράφω πάλι!Αφού δεν έχω τίποτα να σου πω...και αφού ότι και να πω δεν έχει καμία σημασία για εσένα!

Δεν θα σου πω πως έμαθα ότι έφυγες...θα είναι ένα μυστικό που θα μας χωρίζει...όπως και η απόσταση που υπάρχει μεταξύ μας!

Να σου πω κάτι;

Ένα 'Αντίο' πιστεύω μπορούσες να μου το είχες πει!Χωρίς πολλά πολλά...απλά ένα 'Αντίο'...

Όλοι βιάζονται να πουν πόσο 'κακό' μου έκανες,πόσο άσχημα μου συμπεριφέρθηκες  και πως πρέπει να σε ξεχάσω...

Δεν μπορώ να τους ακούω να σε κρίνουν χωρίς να σε ξέρουν!

Θα μπορούσα να τους αποδείξω πόσο λάθος κάνουν,μα δεν χρειάζεται...γιατί εγώ ξέρω!

Και αν το κάνουν και σε κρίνουν...πέρνω εγώ την ευθύνη για όλα...'δεν έφταιγε αυτός,εγώ έφταιγα!'.Ίσως είναι το μόνο πράγμα για το οποίο επέμενα,γιατί ενώ βαθιά μέσα μου το ήξερα ότι δεν με ήθελες,εγώ επέμενα!

Ξέρεις τι μου είπε η μαμά μου;

'Όλγα,δεν είναι ωραίο να πηγαίνεις εκεί που δεν σε θέλουν!Σταμάτα να επιμένεις!'

Και είμαι σίγουρη ότι κάπου εδώ εσύ θα μου έλεγες...

'Όλγα,να ακούς την μαμά σου!'

Και τώρα τι;Τι κάνω;Νιώθω χαμένη μέσα σε αυτόν τον τεράστιο κόσμο!

Το μυαλό μου δουλεύει συνεχώς...μα όχι σωστά!

Στο σχολείο αντί να γράψω έκθεση για την παγκοσμιοποίηση καθόμουν και έγραφα στο χαρτί πράγματα δικά μου...γράφω συνέχεια όπως πέρσυ...που μέσα στο λεωφορείο έγραφα δικά μου ποιηματάκια...κάπου είχα γράψει κάτι...μα δεν θυμάμαι που το έχω βάλει...μπορεί και να το πέταξα!

Κάποια πράγματα ίσως είναι γραμμένο να μην συμβούν ποτέ!Στην φαντασία των ανθρώπων όλα είναι ιδανικά!Αγαπημένα ζευγάρια,χαρούμενες οικογένειες...Μα η πραγματικότητα απέχει πολύ απο την φαντασία!

Στη δικιά μου φαντασία εμείς είμαστε μαζί και όλα είναι τέλεια!

Και ίσως έτσι είναι καλύτερα!Ένας ανεκπλήρωτος έρωτας!

Γιατί μπορεί τελικά στην πραγματικότητα όλα να πήγαιναν στραβά...και να τελειώναμε σαν εχθροί...

Ή είμαι εχθρός σου Αλέξη;Γιατί δεν μπορώ να εξηγήσω το γεγονός ότι έφυγες χωρίς καν να μου το πεις...εγώ είμαι μάλλον η χαζή που περίμενα ότι θα μου το έλεγες!

Καλοκαίρι ήταν...καθόμασταν στο κρεβάτι και μου έλεγες ότι θα είναι δύσκολα τα πράγματα και μπορεί να φύγεις...πως το είχα πει ακριβώς να πάρει...δεν θυμάμαι!Βλέπεις αρχίζω να ξεχνάω!

Κάτι ότι θα μπω μέσα στην βαλίτσα και θα έρθω μαζί σου!

'Εύχομαι να βρεις αυτόν που θα φύγετε μαζί!'

Μα εγώ όταν αποφασίσω να φύγω θα φύγω μόνη μου!

Το πήρα απόφαση...θα αρχίσω  να μαζεύω λεφτά για το ταξίδι μου στην Ισπανία!

Μου είπε η ξαδέρφη μου για κάτι δωρεάν μαθήματα Ισπανικών...και αμέσως σκέφτηκα να πάω παρά τον ελάχιστο χρόνο που έχω...!Μα το καλοκαίρι δεν αργεί...και τοτε θα έχω τόσο ελεύθερο χρόνο...

           Και αν τα όνειρα μας κρατάνε ζωντανούς...

                                                                               εγώ θα ονειρεύομαι συνέχεια....

εσένα και εμένα,μαζί,να περπατάμε σε κάποιο δρόμο της Μαδρίτης!