Saturday, April 21, 2012

It's just a memory!

Θυμάσαι το βίντεο;Ποιο βίντεο εε;
Εκείνο με το κολάζ!
Μόλις πριν λίγες μέρες είχαμε 'γνωριστεί'!
Με ρωτούσες για ποιο λόγο είχα φτιάξει αυτό το βίντεο...'Έτσι!',έλεγα...αλλά δεν θυμάμαι να σου αποκάλυψα ποτέ την αλήθεια...πίστευες ότι ήθελα να το δείξω σε κάποιον!
Και αυτή ήταν η αλήθεια!
Καλοκαίρι του '10 και εγώ πιο τρελή απο ποτέ!
Τους είχα πρίξει όλους με τα ισπανικά τραγούδια!
Μιλούσα με τόσα άτομα από διάφορα μέρη της γης!
Ένας απο αυτούς ήταν ο Βίκτωρ!Σίγουρα κάτι θα σου θυμίζει το όνομα του...στο έχω αναφέρει!
Ο Βίκτωρ είναι από τη Χιλή!
Ήμουν τόσο ενθουσιασμένη μαζί του...μιλούσαμε σχεδόν κάθε μέρα,γελούσαμε,λέγαμε βλακείες,προσπαθούσε να μου μάθει ισπανικά...καθόμουν μέρχι το πρωί και μιλούσα μαζί του!
Η μαμά μου όποτε ξυπνούσε το βράδυ και με έβλεπε στον υπολογιστή φώναζε!Έτσι και εγώ είχα εφεύρει τρόπους για να 'κρύβομαι'...έβαζα κάποια τσάντα μπροστά από το φωτάκι που έχει ο υπολογιστής και μόλις άκουγα βήματα έκλεινα την οθόνη και ξάπλωνα στο κρεβάτι...και αργότερα όταν άρχισαν να ανοίγουν το φως του δωματίου έπρεπε να βρω κάτι άλλο...είχα κόψει μικρά τετραγωνάκια απο χαρτί μπλέ χρώματος και τα κολλούσα με καφέ ζιλοτέιπ επάνω στο φως!Πριν πέσω για ύπνο το ξεκολλούσα και το κρατούσα κάπου στην άκρη για το επόμενο βράδυ!Έλα όμως που ένα βράδυ ξέχασα να το βγάλω και το πρωί όταν ο μπαμπάς μου πήγε να ανοίξει τον υπολογιστή,πρόσεξε αυτό που είχα βάλει και έτσι αποκαλύφθηκα!
Λοιπόν που λες...ήθελα να φτιάξω κάτι καλό που θα του άρεσε...και θα έβλεπε κιόλας πόσο 'κούκλα' ήμουν!Έτσι σκέφτηκα να κάνω αυτό το βίντεο!Γι'αυτό κιόλας μιλάω αγγλικά...
Είχα κόψει κιόλας τόσα μικρά χαρτάκια που δεν ήξερα τι να τα κάνω...
Μου είχες πει να στο στείλω να το δεις...πέρα απο το ότι ντρεπόμουν...φοβόμουν κιόλας...ένας άγνωστος να έχει ένα βίντεο δικό μου...'Μόλις το δεις,θα το σβήσεις!'.
Ακόμα κάθομαι και το βλέπω καμιά φορά!Ήμουν λίγο σαν χαμένη...επιπλέον δεν μπορώ να καταλάβω τι κόλλημα είχα φάει με το 'Yeah!'...ξέρεις πότε γελάω πιο πολύ;
Όταν βλέπω την έκφραση μου τη στιγμή που δείχνω το λουλούδι!Νομίζω πρέπει να έλεγα απο μέσα μου τώρα αυτό υποτίθεται ότι είναι λουλούδι;Το καημένο είχε μαραθεί...Νομίζω όταν το είχες δει...είχες αναρωτηθεί και εσύ τι ήταν αυτό!!!
Ξέρεις δεν θυμάμαι αν τελικά το έδειξα ποτέ το βίντεο στον Βίκτωρ!
Όταν χωρίσαμε το έκρυψα,μα σαν ξανα αρχίσαμε να μιλάμε είπα να το τελειώσω....!
Τελικά το τελείωσα εδώ και πολύ καιρό...και σε συνδυασμό με το βίντεο μου χαρίζουν τις πιο ωραίες αναμνήσεις!





Όλοι έχουμε ελαττώματα...έτσι και το κόλαζ...
όταν τα δάκρυα μου έπεσαν στο χαρτί...δημιουρήθηκαν μικρές λεπτομέρειες...που το κάνουν ακόμα πιο ξεχωριστό!


1 comment:

  1. Συμπαθητικό!!!!

    Σε χαιρετώ!!

    ΥΓ:Γίνεται να βγάλεις την λεκτική επαλήθευση;;;

    ReplyDelete