Saturday, July 7, 2012

...μα κάπως έτσι δεν τα φέρνει πάντα η ζωή?

Και θα έρθει η μέρα που θα περπατήσουμε σαν άγνωστοι στον ίδιο δρόμο...και δεν θα χαιρετίσουμε ο ένας τον άλλο...σαν να μην γνωριζόμαστε...σαν να μην βρεθήκαμε ποτέ μόνοι στον ίδιο χώρο...σαν να μην ένιωσε ποτέ ο ένας το χάδι του άλλου...σαν να μην έχουμε ιστορία...και ίσως τότε το χέρι σου κρατάει κάποια άλλη ...με περισσότερη δύναμη...και ίσως το μάγουλο μου χαιδεύει κάποιος άλλος...με περισσότερη τρυφερότητα...μα κάπως έτσι δεν τα φέρνει πάντα η ζωή?


Κοίτα πόσες χιλιάδες καλοκαίρια
κοιμώνται μες τα δυο σου χέρια
και ξύπνα τα όλα με ενα χαδι με ενα άγγιγμα.
Κοίτα πόσες χιλιάδες καλοκαίρια
ανοιγω με τα δυο σου χερια
ποσες χιλιαδες σ αγαπω ερωτευμενα
θα σου πω ποσες χιλιαδες σ αγαπω
ερωτευμενα θα σου πω

Αναρτήθηκε από στις

6 comments:

  1. akratJuly 8, 2012 at 3:24 AM

    πάρα πολύ γλυκό....

    εύχομαι...

    ReplyDelete
  2. anxiousgirlJuly 8, 2012 at 2:45 PM

    Να'σαι καλά! :)

    ReplyDelete
  3. XrusafhJuly 11, 2012 at 8:40 AM

    Σαν να μην είχαμε ποτέ ιστορία....
    αλλά σβήνονται οι ιστορίες;
    Όμορφο ποστ.... και ναι κάπως έτσι τα φέρνει η ζωή...!

    ReplyDelete
    Replies
    1. anxiousgirlJuly 11, 2012 at 9:11 AM

      μπορεί και να μην σβήνονται...αλλά καταχωνιάζονται σε παλιά συρτάρια μέχρι τη στιγμή που κάποιος τελειως τυχαία θα τις ξεθάψει!
      Είτε το θέλουμε είτε όχι προχωράει η ζωή! :)

      Delete
  4. Αλλιωτικο και απ'αλλου φερμενο!!July 14, 2012 at 11:22 AM

    Εχω καιρο να συγκινηθω με λιγες γραμμες.
    Το καταφερες...
    Δεν ξερω τι να πω για το ποσο με αγγιζει...
    Ετσι τα φερνει η πουτ@ν@.

    ReplyDelete
    Replies
    1. anxiousgirlJuly 17, 2012 at 1:03 AM

      Χαίρομαι που σου άρεσε μουσουδίτσα μου!
      I love you!
      Όπως και αν τα φέρει εμείς δεν θα λυγίσουμε!;)

      Delete

Subscribe to: Post Comments (Atom)