Ξέρεις πόσα πράγματα μπορούν να γίνουν μέσα σε λίγες μέρες!
Να γνωρίσεις για παράδειγμα το παιδί από τη σχολή που τόσο σου αρέσει...
Πως έγινε και τελείως τυχαία τον βρήκα στο facebook και αποφάσισα να τον κάνω φίλο...με δέχτηκε,μιλούσαμε αυτές τις μέρες συνεχώς δυο και τρεις φορές την ημέρα,είπαμε να κανονίσουμε να πάμε και για καφέ...και κυρίως θα με περίμενε σήμερα στη σχολή...να μου πει όπως είπε έστω ένα καλημέρα!
Το πρωί είχα τόσο άγχος,μέσα στο λεωφορείο δεν μπορούσα να ηρεμήσω ενώ όταν έφτασα στη σχολή ένιωσα να μου κόβονται τα πόδια...Και μόλις μπήκα λίγο πιο κάτω ήταν αυτός μα εγώ δεν πήγα να τον χαιρετήσω και πήγα στο κυλικείο και κάθησα σε ένα τραπέζι...άρχισα να παίζω με τα χέρια μου,να κοιτάω πίσω από τον τοίχο περιμένοντας τον να έρθει...αυτός όμως άφαντος!
Ξαφνικά σηκώνονται όλοι για να πάμε στο μάθημα...πιάνω μια κοπέλα και της εξηγώ την κατάσταση...βγαίνω στην άκρη και τον κοιτάω...περιμένω να έρθει και τελικά με πλησιάζει και μου μιλάει...
Τελικά δεν μπήκα καθόλου στο μάθημα και καθήσαμε μαζί και μιλούσαμε...τι λέγαμε?Βλακείες...αυτός μιλούσε και ήταν τόσο καλός...εγώ πάλι χαζογελούσα και δεν έλεγα τίποτα...
Επειδή κιόλας τον είχα δει στη σχολή και του το είχα πει με ρώτησε τι σκέφτηκα όταν τον είδα και εγώ τελείως φυσικά απάντησα 'Τίποτα'!
Το πιο τραγικό ήταν όταν μου είπε ότι του αρέσω και περιμένε να του πω κάτι κι εγώ...
Εγώ δεν μιλούσα...
Περίμενα με τόση αγωνία αυτή την ημέρα και όμως τελικά το απόγευμα ήμουν ράκος ψυχολογικά...γιατί αντί να πω όσα ήθελα να πω τα κράτησα μέσα σου και άρχισαν να με πνίγουν!
Ποτέ δεν έχω καταφέρει να πω όσα νιώθω...ένα 'Σε θέλω' έχω πει μόνο και αυτό σε μήνυμα!
Δεν μπορώ τα λόγια και τις λέξεις είναι σαν να με τρομάζουν!
Άσε με να σου κρατήσω το χέρι,να σε πιάσω από το μπράτσο,να σε φιλήσω και θα καταλάβεις τότε σίγουρα ότι μου αρέσεις...
Μα μην μου ζητάς να πω κάτι....
Φοβάμαι να εκφράσω με λόγια αυτά που νιώθω...!
Αν όμως μου ήταν τόσο εύκολο θα σου έλεγα αυτά που δεν σου είπα...
-Όταν σε είδα στη σχολή μου άρεσες και σκέφτηκα ότι θα ήθελα πολύ να σε γνωρίσω...δεν περίμενα ότι θα γίνει...μπορεί να σε βρήκα τυχαία στο facebook,δεν σε έκανα όμως τυχαία φίλο...Και ΝΑΙ,μου αρέσεις...!
Και η καρδιά μου είναι σαν να μου φωνάζει πέστα μα το στόμα μου δεν με αφήνει να τα πω...ή μάλλον το μυαλό μου δεν στέλνει το μήνυμα στο στόμα μου για να πει όσα θέλει η καρδιά μου!
Να γνωρίσεις για παράδειγμα το παιδί από τη σχολή που τόσο σου αρέσει...
Πως έγινε και τελείως τυχαία τον βρήκα στο facebook και αποφάσισα να τον κάνω φίλο...με δέχτηκε,μιλούσαμε αυτές τις μέρες συνεχώς δυο και τρεις φορές την ημέρα,είπαμε να κανονίσουμε να πάμε και για καφέ...και κυρίως θα με περίμενε σήμερα στη σχολή...να μου πει όπως είπε έστω ένα καλημέρα!
Το πρωί είχα τόσο άγχος,μέσα στο λεωφορείο δεν μπορούσα να ηρεμήσω ενώ όταν έφτασα στη σχολή ένιωσα να μου κόβονται τα πόδια...Και μόλις μπήκα λίγο πιο κάτω ήταν αυτός μα εγώ δεν πήγα να τον χαιρετήσω και πήγα στο κυλικείο και κάθησα σε ένα τραπέζι...άρχισα να παίζω με τα χέρια μου,να κοιτάω πίσω από τον τοίχο περιμένοντας τον να έρθει...αυτός όμως άφαντος!
Ξαφνικά σηκώνονται όλοι για να πάμε στο μάθημα...πιάνω μια κοπέλα και της εξηγώ την κατάσταση...βγαίνω στην άκρη και τον κοιτάω...περιμένω να έρθει και τελικά με πλησιάζει και μου μιλάει...
Τελικά δεν μπήκα καθόλου στο μάθημα και καθήσαμε μαζί και μιλούσαμε...τι λέγαμε?Βλακείες...αυτός μιλούσε και ήταν τόσο καλός...εγώ πάλι χαζογελούσα και δεν έλεγα τίποτα...
Επειδή κιόλας τον είχα δει στη σχολή και του το είχα πει με ρώτησε τι σκέφτηκα όταν τον είδα και εγώ τελείως φυσικά απάντησα 'Τίποτα'!
Το πιο τραγικό ήταν όταν μου είπε ότι του αρέσω και περιμένε να του πω κάτι κι εγώ...
Εγώ δεν μιλούσα...
Περίμενα με τόση αγωνία αυτή την ημέρα και όμως τελικά το απόγευμα ήμουν ράκος ψυχολογικά...γιατί αντί να πω όσα ήθελα να πω τα κράτησα μέσα σου και άρχισαν να με πνίγουν!
Ποτέ δεν έχω καταφέρει να πω όσα νιώθω...ένα 'Σε θέλω' έχω πει μόνο και αυτό σε μήνυμα!
Δεν μπορώ τα λόγια και τις λέξεις είναι σαν να με τρομάζουν!
Άσε με να σου κρατήσω το χέρι,να σε πιάσω από το μπράτσο,να σε φιλήσω και θα καταλάβεις τότε σίγουρα ότι μου αρέσεις...
Μα μην μου ζητάς να πω κάτι....
Φοβάμαι να εκφράσω με λόγια αυτά που νιώθω...!
Αν όμως μου ήταν τόσο εύκολο θα σου έλεγα αυτά που δεν σου είπα...
-Όταν σε είδα στη σχολή μου άρεσες και σκέφτηκα ότι θα ήθελα πολύ να σε γνωρίσω...δεν περίμενα ότι θα γίνει...μπορεί να σε βρήκα τυχαία στο facebook,δεν σε έκανα όμως τυχαία φίλο...Και ΝΑΙ,μου αρέσεις...!
Και η καρδιά μου είναι σαν να μου φωνάζει πέστα μα το στόμα μου δεν με αφήνει να τα πω...ή μάλλον το μυαλό μου δεν στέλνει το μήνυμα στο στόμα μου για να πει όσα θέλει η καρδιά μου!

Και για μια ακόμα φορά κάνουμε το απλό σύνθετο!
ReplyDeleteΈχω και εγώ το ίδιο πρόβλημα με σένα, αλλά τελευταία (πως το έχω πάθει!?), όταν είναι η κατάλληλη στιγμή τα λόγια φεύγουν μόνα τους χωρίς καν να το καταλαβαίνω, βέβαια είναι και οι άλλες φορές που τα κάνω μαντάρα..! :Ρ
*Υπομονή και μην κατηγορείς τον εαυτό σου. Αυτός φταίει που δεν σε έκανε να αισθανθείς αρκετά άνετα.. ;)
Πνιγόμαστε σε μια κουταλιά νερό!
DeleteΚαι εγώ είμαι αναλόγως με τα κέφια μου...άμα με πιάσει η τρέλα μου δεν καταλαβαίνω τίποτα!
Ίσως είναι και αυτό...! :)
μην νοιώθεις τύψεις
ReplyDeleteαυτές οι κατακτήσεις θα έρθουν μόνες τους όταν στην πραγματικότητα θα έχει συσωρευτεί η εμπειρία
Οπότε έχω πολλά να μάθω ακόμα!:)
Delete