Γιατί είναι τόσο μεγάλη η ανάγκη να πιστέψεις ότι επιτέλους βρήκες αυτόν που θα σταθεί δίπλα σου!
Ξέρεις πόσες φορές σκέφτομαι ότι θα έπρεπε πλέον να έχω ωριμάσει;
Αλλά πως να πιστεί η μικρή κοριτσίστικη καρδιά μου ότι οι πραγματικοί έρωτες υπάρχουν μόνο στα παραμύθια;
Πως να της εξηγήσω ότι αυτό που ζει δεν είναι ένα παραμύθι όταν βρίσκεται ξαπλωμένη μέσα σε ένα δάσος δίπλα σε έναν γίγαντα να χαζεύει τα αστέρια του νυχτερινού ουρανού!
Γιατί όποτε συναντά τον γίγαντα η μικρή μου τοσοδούλα ζει ένα παραμύθι...ένα παραμύθι από το οποίο δεν θέλει να βγει!
Όταν οι δυο μου ήρωες βρέθηκαν μέσα στον φυσικό κόσμο των παραμυθιών-το δάσος-όλα έμοιαζαν τόσο μαγικά!
Είχαν παρέα τις πυγολαμπίδες που πετούσαν γύρω τους...το μισοφέγγαρο που φώτιζε τον ουρανό μαζί με τα τόσες χιλιάδες αστέρια...
'Βλέπεις εκεί;Είναι η μικρή άρκτος!'της είπε...τότε έπιασε το χέρι της και της έδειξε ένα ένα τα αστέρια!
No comments:
Post a Comment