αν θέλει να είναι μαζί σου, είναι...!

 

Στέρεψαν τα δάκρυα μου...τόσα δάκρυα,τόσο καιρό!Δεν έχει μείνει τίποτα πέρα από την θλίψη που έχει γίνει μόνιμος κάτοικος της καρδιάς μου...έχει εγκατασταθεί εκεί και δεν λέει να με εγκαταλείψει!
Αχ,Θεε μου!Αν ήξερα τότε όλα όσα ξέρω τώρα!
Θα άφηνα τις πληγές μου να κλείσουν από μόνες τους...και δεν θα τις σκάλιζα συνεχώς!
Μα τόσο τις σκάλισα,τόσο βαθιές τις έκανα που τώρα πια έχουν μείνει τα σημάδια τους!
Γιατί ήθελα να το ζήσω...ή μάλλον γιατί πίστευα ότι κάποια στιγμή θα το ζήσω όπως ήθελα εγώ...όπως το ονειρευόμουν...ποτέ δεν ήρθαν όμως όσα ονειρεύτηκα...αντίθετα,έρχονταν μπροστά μου άλλα πράγματα που ποτέ δεν είχα φανταστεί!Κι αντί να αφήσω να κλείσουν οι ήδη υπάρχοντες πληγές εγώ άνοιγα συνεχώς καινούριες!
Τώρα όμως ξέρω...κι αυτή τη φορά έβαλα στην άκρη όλα τα όνειρα που είχα για εκείνον και για εμένα...και δεν επιμένω να τα πραγματοποιήσω...γιατί τώρα έμαθα...
Έμαθα ότι είναι όνειρά μου...και όχι όνειρά μας...για εμάς...όνειρα δικά μου και δικά του,που θα προσπαθούσαμε να πραγματοποιήσουμε μαζί!Γιατί εγώ έκανα όνειρα για εμένα και για εκείνον,όταν εγώ δεν υπήρξα σε κανένα από τα όνειρά του!
Κρατάω τις αναμνήσεις μου και τα απραγματοποίητα όνειρα μου και αδίκως ελπίζω!
Μα δεν το συνεχίζω...γιατί κάποτε εγώ με τα ίδια μου τα χέρια κατέστρεψα ότι πιο όμορφο είχα ζήσει...τόσο πολύ το διέλυσα που δεν έμεινε τίποτα όρθιο...γι'αυτό τώρα απλά τα πνίγω όλα μέσα μου!
Κι όπως διάβασα κάπου...αν θέλει να είναι μαζί σου, είναι...!

Θα μου περάσει!