-Θυμάσαι πως πονάει;
-Θυμάμαι...
-Τώρα;πονάς;
-Πονάω!
-Πόσο;
-Πολύ!
-Πως είναι;
-Είναι σαν να έχουν δέσει την καρδιά μου με αλυσίδες και την σφίγγουν...την σφίγγουν συνεχώς...σε σημείο που θα σκάσει!
-Θες να κλάψεις;
-Κλαίω!
-Μήπως θες να φωνάξεις;
-Δεν μπορώ!
-Γιατί;
-Δεν έχω φωνή πια..
-Που πήγε;
-Χάθηκε!
-Πως;
-Την έπνιξα μέσα μου... κάθε βράδυ την πνίγω...για να μην ουρλιάξει τον πόνο της καρδιάς μου...για να μην φανερώσει τα συναισθήματά μου...για να μην ψιθυρίζει το όνομα του βασανιστή της!
-Πως τον λένε;
-Δεν θυμάμαι...
-Μα πως;
-Λίγο πριν κοιμηθώ σβήνω τα πάντα απο την μνήμη μου!
-Και το πρωί;
-Το πρωί όλα είναι όπως λίγο πριν κοιμηθώ...
-Δηλαδή;
-Όλα έχουν ξανά γραφτεί στη μνήμη και οι αναμνήσεις πονάνε!
-Τώρα; λίγο πριν κοιμηθείς...τι θυμάσαι;
-Δεν θέλω να θυμάμαι αυτό που θυμάμαι...
-Πες το...
-Ότι έχει φύγει...ότι μπορεί να είναι δίπλα μα είναι μακριά μου...
-Η καρδιά σου τι λέει;
-Εκείνη δεν μιλάει...ποτέ της δεν μίλησε...
-Αν μιλούσε...;
-Σε θέλω!
-Κι η λογική σου;
-Δεν θα ξαναρθει!!!
-Θυμάμαι...
-Τώρα;πονάς;
-Πονάω!
-Πόσο;
-Πολύ!
-Πως είναι;
-Είναι σαν να έχουν δέσει την καρδιά μου με αλυσίδες και την σφίγγουν...την σφίγγουν συνεχώς...σε σημείο που θα σκάσει!
-Θες να κλάψεις;
-Κλαίω!
-Μήπως θες να φωνάξεις;
-Δεν μπορώ!
-Γιατί;
-Δεν έχω φωνή πια..
-Που πήγε;
-Χάθηκε!
-Πως;
-Την έπνιξα μέσα μου... κάθε βράδυ την πνίγω...για να μην ουρλιάξει τον πόνο της καρδιάς μου...για να μην φανερώσει τα συναισθήματά μου...για να μην ψιθυρίζει το όνομα του βασανιστή της!
-Πως τον λένε;
-Δεν θυμάμαι...
-Μα πως;
-Λίγο πριν κοιμηθώ σβήνω τα πάντα απο την μνήμη μου!
-Και το πρωί;
-Το πρωί όλα είναι όπως λίγο πριν κοιμηθώ...
-Δηλαδή;
-Όλα έχουν ξανά γραφτεί στη μνήμη και οι αναμνήσεις πονάνε!
-Τώρα; λίγο πριν κοιμηθείς...τι θυμάσαι;
-Δεν θέλω να θυμάμαι αυτό που θυμάμαι...
-Πες το...
-Ότι έχει φύγει...ότι μπορεί να είναι δίπλα μα είναι μακριά μου...
-Η καρδιά σου τι λέει;
-Εκείνη δεν μιλάει...ποτέ της δεν μίλησε...
-Αν μιλούσε...;
-Σε θέλω!
-Κι η λογική σου;
-Δεν θα ξαναρθει!!!
-Λίγο πριν κοιμηθώ σβήνω τα πάντα απο την μνήμη μου!
ReplyDelete-Και το πρωί;
-Το πρωί όλα είναι όπως λίγο πριν κοιμηθώ...
ιδαιτερα αυτό το σημείο ευχαριστώ που το έγραψες...καλημέρα
Η μέρα μαζί με τον ήλιο φέρνει στο φως,στο μυαλό και στη μνήμη όσα προσπαθεί μάταια να κρύψει με τον μανδύα της η νύχτα!
DeleteΕγώ σ'ευχαριστώ που περνάς από εδώ!
Να έχεις ένα όμορφο βράδυ και μια ακόμα πιο όμορφη εβδομάδα! :-)
καλημερα και καλη εβδομαδα να εχεις!
ReplyDeleteΚαλή εβδομάδα και καλό ξημέρωμα! :-)
Delete-Ότι έχει φύγει...ότι μπορεί να είναι δίπλα μα είναι μακριά μου...
ReplyDelete-Η καρδιά σου τι λέει;
-Εκείνη δεν μιλάει...ποτέ της δεν μίλησε...
-Αν μιλούσε...;
-Σε θέλω!
-Κι η λογική σου;
-Δεν θα ξαναρθει!!!
δακρυσα, καλημερα , καλη εβδομαδα
Νιώθεις ή έχεις νιώσει αυτό που νιώθω...για αυτό δακρύζεις όπως δάκρυζα κι εγώ όταν τα σκεφτόμουν και τα έγραφα!!! :-)
DeleteΚαλή σου εβδομάδα και καλό βράδυ!