Οι παλάμες του έκλειναν μέσα τους τις δικές μου...αγκάλιαζε τον καρπό μου με δυο του δάχτυλα!
Με αυτά τα χέρια στην πραγματικότητα έσβηνε φωτιές...για να τις ανάψει μετά πάνω στο σώμα μου με κάθε άγγιγμα του...τα χέρια του έκαιγαν καθώς τα περνούσε από κάθε σημείο του κορμιού μου...είχαν το πάθος να χαιδεύουν ένα γυμνό κορμί, την τρυφερότητα να το φροντίσουν παράλληλα όμως και την αγριότητα να το κάνουν ό,τι αυτά ήθελαν!
Τα χέρια του είχαν τη δύναμη να σηκώσουν το βάρος πολλών κιλών αλλά και τα βάρη της ζωής που ποτέ δεν έχουν συγκεκριμένο αριθμό κιλών...μπορεί να είναι κάποιες φορές ελαφριά και άλλες πάλι ασήκωτα!
Και ήταν τότε η πρώτη φορά που τον είδα να ξεφυσά για το βάρος που είχε σηκώσει στα χέρια του...
Ήταν το δικό μου βάρος που τον έκανε τόσο να κουραστεί,γιατί εγώ ποτέ δεν του ζήτησα να με σηκώσει...ή ήταν το βάρος της απόφασης να κάνει αυτό που ένιωθε(;) και να με αφήσει κάτω!
Αυτά τα χέρια...ακόμα και τώρα,και μόνο στη θύμιση τους κάνουν το σώμα μου να φλέγεται!
καλημερα και καλη εβδομαδα να εχεις γλυκια μου! φιλακια πολλα!
ReplyDeleteΚαλημέραααα! Καλή εβδομάδα να έχουμε! :-)
DeleteΕσύ δε ζήτησες να σηκώσει κανένα βάρος, αλλά εκείνος το έκανε... Το γιατί κουράστηκε δε μπορεί κανένας να το πει, παρά μόνο ο ίδιος (αν ξέρει)...
ReplyDeleteΠολύ ωραίο το κείμενο σου, γεμάτο συναίσθημα!
Καλή εβδομάδα!
Και μάλλον δεν θα το μάθουμε και ποτέ από τον ίδιο!
DeleteΧαίρομαι που σου άρεσε!
Καλό βράδυ καο καλή εβδομάδα! :-)
Αναμνήσεις που πονάνε....δες την θετική πλευρά...το έζησες έστω κάποια στιγμή!
ReplyDeleteΚαληνύχτα κοριτσάκι ;)
Έτσι είναι...ακόμα κι αν τελείωσε χαίρομαι που το έζησα! :-)
DeleteΚαληνύχτα! :-*
Καλησπέρα!!
ReplyDeleteΠολύ όμορφο και αισθησιακό κείμενο.. Όσο κι αν πονάει, θα έρθει η στιγμή που θα ζήσεις κάτι ακόμα πιο έντονο και με διάρκεια..
Όσο δεν εγκαταλείπουμε τις επιθυμίες και τις ανάγκες μας, όσο τις σεβόμαστε.. τόσο θα "ανταμοιβόμαστε"..
Καλή συνέχεια!!
Hello!
DeleteΑυτή τη στιγμή περιμένω...
Σ'ευχαριστώ πολύ για το σχόλιο σου!
Καλό ξημέρωμα! :*
Καταλαβαίνω πολύ καλά όσα γράφεις... πονάει πολύ... αλλά να θυμάσαι πως κάποτε θα βρεθεί ένας άνθρωπος που δε θα του φαίνεσαι "βαριά" και θα αντέχει να σηκώνει τόνους ολόκληρους στα χέρια του για εσένα... ;)
ReplyDeleteΦιλάκια πολλάαααα κορίτσι μου!
Απλά απογοητεύομαι...όχι μόνο από τα δικά μου αλλά και από τα κορίτσια γύρω μου...γιατί βλέπω ότι τα αγόρια-οι άντρες σήμερα δύσκολα αποφασίζουν να σηκώσουν κι άλλα βάρη γιατί ήδη έχουν αρκετά!
DeleteΑλλά που θα πάει κάποια στιγμή θα βρεθεί και κάποιος που θα αντέχει λίγα κιλάκια παραπάνω! :)
Φιλάκια! :*
Ομορφο και εντονα συναισθηματικο κειμενο..
ReplyDeleteΜου θυμιζει και μενα πολλα..
Να ξερεις, καμια φορα οταν καποιος ειναι μπερδεμενος καθεται να σκεφτει... Καταλαβαινω αυτο το ξεφυσημα..
Δεν ξερεις ομως ποιος το προκαλεσε.
Οποτε μην κατηγορεις τον εαυτο σου γιαυτο