Η διαφορά μας

-Λοιπόν...πως σου φαίνεται; την ρώτησα δίχνοντας της την φωτογραφία στο κινητό και περιμένοντας την απάντηση της.
-Είναι πολύ διαφορετική από εμάς...είναι γυναίκα!

Ναι,είναι γυναίκα. Ενώ εμείς...εγώ, είμαι ακόμα κοριτσάκι ή κοπέλα καλύτερα. Μόνο μια γυναίκα θα ταίριαζε δίπλα του. Μπορώ να φανταστώ ότι έχει όλα όσα δεν έχω εγώ.
Είναι γύρω στα 24 με 26. Έχει τελειώσει τη σχολή της,έχει μια ικανοποιητική δουλειά και σίγουρα ένα αμάξι. Μπορεί να βγάζει ένα σπυράκι στο πρόσωπο λίγο πριν αδιαθετήσει...έχει στυλ και ίσως φοράει και κάθε μέρα γόβα. Βγαίνει από το σπίτι της ακόμα και στις 3 το βράδυ χωρίς να δίνει αναφορά ή μπορεί και να μένει μόνη της. Ξέρει να μαγειρεύει. Και φυσικά έχει περισσότερες γνώσεις από μια 20χρονη!
Είναι ανεξάρτητη,πατάει στα πόδια της,είναι ικανή να στηρίξη κι εσένα...
Εγώ είμαι ακόμα φοιτήτρια που κυκλοφορεί όλη μέρα με σταράκια ή αθλητικά...σχεδόν πάντα άβαφη με αποτέλεσμα να την περνάνε για 16 χρονών...θα ντυθώ καλά και θα φορέσω ψηλό παπούτσι μια φορά την εβδομάδα που θα βγω για να διασκεδάσω με την παρέα μου...μένω με τους γονείς μου, αυτοί με στηρίζουν, με δικά τους λεφτά ζω και φυσικά δεν είμαι τελείως ανεξάρτητη...είμαι σοβαρή όταν πρέπει μα όλες τις υπόλοιπες ώρες είμαι τρελή και ψάχνω αφορμές για να κάνω βλακείες για να γελάσω εγώ και οι άλλοι γύρω μου...
Ναι,διαφέρουμε τόσο πολύ!
Δεν βιάζομαι όμως...δεν θέλω για ακόμα μια φορά να βιαστώ στη ζωή μου...θα έρθει και η σειρά μου...και θα φτάσω σε αυτή την ηλικία...ανυπομονώ να τα ζήσω όλα...μα γιατί να θέλω τρέχω τη ζωή μου πάντα πιο μπροστά,λες και δεν θα προλάβω να τα ζήσω όλα...και ζηλεύω είναι η αλήθεια ενώ ξέρω ότι δεν υπάρχει λόγος για να το κάνω!
Όπως ξέρω ότι ωριμάζω όταν αναγνωρίζω τα λάθη του παρελθόντος και προσπαθώ να μην τα επαναλάβω...όταν σκέφτομαι λογικά!

Και ενώ τα σκεφτόμουν όλα αυτά ήρθαν στο μυαλό μου τα λόγια-κάτι σαν αποχαιρετιστήρια συμβουλή- εκείνου του γλυκού ανθρώπου...'Να είσαι πάντα όπως είσαι!'...