Θα αργήσεις κι άλλο;

Νύχτωσε.Βρέχει έξω. Τα τζάμια έχουν θολώσει. Το φως έξω στο δρόμο τρεμοσβήνει. Όλο και κάποιος περνάει που και που απέξω. Βλέπω τις σκιές τους στον τοίχο μου. Παίζουν με την υπομονή μου. Είναι ή δεν είναι η δικιά σου;
Κι άλλη σκιά. Μήπως είσαι εσύ;
Όχι δεν είσαι εσύ...γιατί θα μπορούσα να αναγνωρίσω ακόμα και τη σκιά σου!
Νυχτώνει κι άλλο...σε λίγο ίσως και να ξημερώσει!
Θα έρθεις; Να σε περιμένω;
Να κλειδώσω πριν προλάβει να μπει κάποιος άλλος;
Κι αν έρθεις και βρεις την πόρτα κλειδωμένη θα έχω ανοιχτό το παράθυρο για να μπεις από εκεί.
Το κρύο θα μπαίνει από το παράθυρο μου, δεν θα κρυώνω όμως γιατί θα με ζεσταίνει η σκέψη της τρυφερής αγκαλιάς σου.
Θα αργήσεις πολύ ακόμα;