3 μέρες ακόμα...άντε 4 αν βάλεις και την σημερινή!

Έχω αγχωθεί τόσο πολύ!

Την Παρασκευή όλα μου έφταιγαν...αγχώθηκα και για το γεγονός ότι δεν με είχαν πάρει μέχρι τότε τηλέφωνο για την παρουσίαση του βιβλίου ενώ είχε ανακοινωθεί η ημερομηνία...αγχώθηκα και για το φόρεμα που παρήγγειλα για αυτή την ημέρα, θα φτάσει στην ώρα του, θα μου κάνει...άρχισα να σκέφτομαι ότι δεν έπρεπε να είχα στείλει το κείμενο...ότι αν

 το μάθαινε δεν θα του άρεσε...θα έφτανα τελικά να μετανιώσω για κάτι το οποίο μέχρι πριν λίγο καιρό με έκανε να χαίρομαι και να είμαι υπερήφανη για τον εαυτό μου!

Μέχρι που ήρθε η χθεσινή ημέρα για να μου δείξει ότι όλα λύνονται έχοντας λίγη υπομονή και μου έδωσε θάρρος ότι όλα θα πάνε καλά!

Το πρωί φέρανε το φόρεμα...η μαμά κι ο μπαμπάς έλειπαν, εγώ και η αδερφή μου κοιμόμασταν, που να ακούσουμε το κουδούνι! Κάποια στιγμή χτύπησε το τηλέφωνο αλλά νομίζοντας πως είναι Κυριακή σκέφτηκα ότι θα το σήκωνε ο μπαμπάς! Τελικά όταν ήρθε η μαμά είδε την κλήση στο σταθερό και πήρε τηλέφωνο...ήταν από το ταχυδρομείο και ήθελαν να μάθουν αν θα είμασταν σπίτι για να μας φέρουν ένα πακέτο. Το περίμενα πως και πως...μην φανταστείτε καμιά τουαλέτα ή κάτι με στρας -χαχα- είναι ένα απλό κόκκινο-μπορντό φόρεμα...το φόρεσα και ήταν χωρίς υπερβολές τόσο υπέροχο!

Λίγες ώρες μετά λύθηκε και η άλλη μου ανησυχία. Όταν τελείωσα από το γυμναστήριο είδα ότι είχα μια κλήση στο κινητό από ένα σταθερό...γύρισα σπίτι, πήρα τηλέφωνο και με είχαν πάρει τελικά για  να με ενημερώσουν για την παρουσίαση!

Μπήκαν όλα σε μια σειρά...

Ένας φίλος μου, μου είπε ότι είναι και δικιά μου ιστορία και μπορώ να την κάνω ό,τι θέλω!

Δεν ξέρω αν μπορώ να το σκεφτώ έτσι...

Σκέφτομαι ότι επειδή εγώ γνωρίζω ότι έχει κάποια αληθινά στοιχεία δεν σημαίνει ότι το γνωρίζει και ο υπόλοιπος κόσμος!

Δεν θέλω να σκεφτώ όμως τίποτα άλλο...

Όλα θα πάνε καλά, το νιώθω!