Ξανά πίσω...
Θα τρελαθώ!Όσο δεν είμαι εδώ όλα φαίνονται τόσο μακρινά...όλα φαίνονται τόσο ωραία!
Μια εβδομάδα στη Σίβηρη και πέρασα υπέροχα!Μπάνια,ποτά,ξενύχτια...ατελείωτες ώρες ύπνου! :P
Και τώρα πάλι εδώ...σε αυτό το δωμάτιο,που είναι λες και με καταπίνει σιγά,σιγά...στην ίδια βαρετή καθημερινότητα...με απογεύματα μπροστά στην τηλεόραση!
Και εσύ;Γιατί να με νοιάζει τι κάνεις εσύ; Τόσες νύχτες έξω...ποιας το κορμί ακούμπησαν τα χέρια σου...με ποιας τα χείλη ενώθηκαν τα δικά σου...σε ποια χάρησες το εκπληκτικό σου χαμόγελο...είναι αυτή και είναι όλες...είναι εκείνη που είδα στην παραλία τις προάλλες ή είναι αυτή που είδα στο σταθμό...γιατί να θέλω να μάθω ποια είναι;Πες μου;Μήπως για να δω σε τι υστερώ εγώ σε σχέση με αυτή;Γιατί εγώ δεν αξίζω λίγο απο το ενδιαφέρον σου;
Με πονάει ακόμα...ναι,με πονάει...γιατι ξέρω ότι το έχω πάρει απόφαση και δεν θα κάνω πίσω...
Είμαι έλεος,το ξέρω...το είχες πει ' Άμα είσαι αυτή που νομίζω είσαι έλεος'...και συγχώρεσε με...το ζητάω και από εσένα...αλλά πιο πολύ απο τον φίλο σου...που φέρθηκα σαν χαζή και παω να τον μπλέξω και αυτόν,χωρίς να φταίει σε τίποτα...αλλά τώρα είναι αργά για να πω την αλήθεια...πόσο πιο χαμηλά να πέσω...δεν γίνεται άλλο...!!!
..καλο βραδυ!! :)
ReplyDelete