Άσε με να στα πω γιατί αλλιώς δεν θα μπορέσω να κοιμηθώ όλο το βράδυ...σκέψεις τριγυρίζουν στο μυαλό μου...και είναι απο τις στιγμές που θα ήθελα να σε πάρω τηλέφωνο και να σου τα πω...
Ένας χρόνος έχει περάσει απο τότε που σε γνώρισα...ένας χρόνος...άλλαξα...άλλαξες...κανένας απο τους δυο μας δεν περίμενε σίγουρα να έρθουν τα πράγματα έτσι...
Άκου λοιπόν...δεν ξέρω γιατί αλλά για κάποιον ανεξήγητο λόγο σε θαύμαζα...με είχες γοητεύσει τόσο πολύ...στα μάτια μου φαινόσουν απλά υπέροχος...ήσουν τόσο γλυκός...τόσο καλός...νόμιζα ότι ήσουν άτομο που ήξερε τι ήθελε...που πατούσε στη γη...που έκρυβε κάποια ευαισθησία μέσα του...
Περνάει όμως ο καιρός...
Και εσύ μεταμορφώθηκες...
Έγινες ένα ΤΕΡΑΣ...ένας εγωιστής...ένα ψώνιο...ένα ανώριμο πλάσμα...χειρότερο και απο τα αγόρια της ηλικίας μου...που το μόνο που τον ενδιαφέρει είναι το πότε έκανε τελευταία φορά σεξ...λες και μόνο εκεί βρίσκεις νόημα...που ξέχασε τι θα πει να αγαπά...γιατί μπορεί κάποιος να σε πλήγωσε...δεν σημαίνει όμως ότι σφραγίζουμε την καρδιά μας...που ξέχασε να σέβεται αυτούς που έχουν αισθήματα...
Άλλαξες;
Ή ποτέ δεν ήσουν πραγματικά αυτό που νόμιζα;
Έκανα τόσο λάθος;
Δεν μπορώ να το πιστέψω...
Εύχομαι να μην συνεχίσεις έτσι...γιατί πολύ λυπάμαι ότι στο τέλος θα μείνεις μόνος σου...!!!
Συγγνώμη που σ'αγάπησα...
Σε διαβάζω εδώ και μερικές μέρες και μου έχεις απίστευτα θυμίσει τον εαυτό μου στην εφηβία μου.. Καλά κάνεις και γράφεις, διοχετεύεις δημιουργικά τη σκέψη σου, διαβάζεις τα λόγια σου και παρατηρείς τον εαυτό σου. Πίστεψε με δεν υπάρχει ομορφότερο πράγμα να κάνεις :) Όσο για τον "πόνο" σου, σε νιώθω απόλυτα και ταξιδεύω μαζί σου σε μια ηλικία που έφυγε ανεπιστρεπτεί. Μέσα απο όλους αυτούς τους έρωτες και τις απογοητεύσεις, τα δυνατά συαναισθήματα που νιώθεις, ωριμάζεις και ανοίγεις σαν τριαντάφυλλο. Πολύ σε χαίρομαι :) κι ας έχεις αυπνίες.
ReplyDeleteToυς ανθρώπους που έχουμε αγαπήσει στη ζωή μας μικρή μου, δεν τους αποκαλούμε τέρατα και ψώνια.
ReplyDeleteΕυχόμαστε να' ναι καλά, όπου και να' ναι και πάμε παρακάτω.
Τέτοιοι χαρακτηρισμοί δείχνουν φτηνά αισθήματα και πικρίες. Δεν αξίζει λοιπον να πολυασχολούμαστε.
Προχώρει ταχέως.
..καλη βδομάδα!! :)
ReplyDeleteLyriel,με βοηθάει τόσο πολύ το να γράφω...είναι σαν να ξεσπάω και μετά μπορώ να ηρεμήσω...Να'σαι καλά...
ReplyDelete^ελπίζω σύντομα να βρω μια λύση για αυτές τις αυπνίες:P^
Φιλιά...!!! :)
Jack of Spades,όχι,ίσως...έχεις δίκιο...καμιά φορά απλά, μέσα στα νεύρα μας λέμε πράγματα που δεν τα πολυσκεφτόμαστε...
ReplyDeleteΕγώ πάντα εύχομαι να είναι καλά και να βρεί κάποτε αυτή που θα τον κάνει πραγματικά χαρούμενο...
Για φτηνά αισθήματα δεν ξέρω...αλλά η αλήθεια είναι ότι κάποια πικρία την έχω μέσα μου... :\
Καλή σου μέρα! :)
Καλή εβδομάδα και σ'εσένα Ηλία...!!! :) :D
ReplyDeleteκαλησπερα!:)
ReplyDeleteγια να αγαπησεις καποιον, σιγουρα πρωτα θα τον θαυμασεις.ειναι κατι σαν προυποθεση.θα θαυμασεις τον τροπο που μιλα ή που περπατα, τον τροπο που ζωγραφιζει ή γελά.
αργοτερα συνειδητοποιεις οτι πολλα απο αυτα δεν ηταν ακριβως ετσι.
επισης, για εναν ανθρωπο που το μυαλο και η καρδια μας εχει δωθει εδω και εναν ολοκληρο χρονο και το "εγω" μας έγινε "εμεις" ή "αυτος" οι ασχημοι χαρακτηρισμοι γυρνουν στο δικο μας "εγω".
(ελπιζω να μη σε μπερδεψα με τη διατυπωση της σκεψης μου!)
χαιρομαι πολυ που σε βρηκα!
να εισαι παντα χαμογελαστη!
κουκουροφιλακια :**
koukouroukouprigkipissa,για εμένα ήταν η πρώτη φορά που ένιωσα έτσι για κάποιον...θαύμαζα τα πάντα επάνω του...και ότι έλεγε μου φαινόταν σωστό!
ReplyDeleteΤελικά όμως στην πορεία ξεδιπλώνει ο άνθρωπος τον πραγματικό του χαρακτήρα...
Τους άσχημους χαρακτηρισμούς τους χρησιμοποιήσα θέλωντας να δείξω περισσότερο την απογοήτευση που νιώθω...!!!
Και εγώ χαίρομαι που με βγήκες!;)
Φιλιά!:*
Πραγματικά μερικές φορές έχω την αίσθηση πως όλοι αλλάζουν εκτός από εμένα.Και με ενοχλεί που οι άλλοι αλλάζουν.:/
ReplyDeleteΆραγε μηπως αλλάζω και εγώ και δεν το ξέρω?
Μπορεί να μην το έχεις συνηδητοποιήσει ακόμα...
ReplyDeleteΑλλά εγώ αν ήμουν στην θέση σου θα ευχόμουν να μην άλλαζα...!:P